پرش به محتوا

حزب دموکرات: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Karimian (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''[[حزب دموکرات|دموکرات، حزب]]''' (1325-1327ش). حزب دولتی.  
'''[[حزب دموکرات|دموکرات، حزب]]''' (1325-1327ش). حزب دولتی.  


این حزب که هدف آن مبارزه با دربار و [[حزب توده]] بود،<ref>    آبراهامیان، یرواند. '''''ایران بین دو انقلاب'''''. ترجمه احمد گل‌محمدی و محمدابراهیم فتاحی، تهران: نی، 1377، ص 285. </ref> به کوشش گروهی از رجال از جمله سردار فاخر حکمت، مظفر فیروز و محمدعلی میرزا فرمان فرمائیان تأسیس شد و اعضای مؤسس [[احمد قوام السلطنه|احمد قوام]] را به رهبری کل حزب برگزیدند<ref>طیرانی، بهروز. '''''اسناد احزاب سیاسی ایران (1320-1330ش).''''' تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1376، ج 1، ص 501؛ عاقلی، باقر. '''''روزشمار تاریخ ایران'''''. تهران: گفتار، 1379، ج 1، ص 393.</ref>. گروهی از رجال مهم ایران نیز عضو آن بودند<ref>  برای آگاهی از اسامی و سابقه فعالیت رجالی که عضو حزب شدند، نک: طیرانی. همان. ص 502؛ آبراهامیان. یرواند. '''''ایران بین دو انقلاب'''''. ترجمه احمد گل‌محمدی و محمدابراهیم فتاحی، تهران: نی، 1377 . ص 285 و 286.</ref>. حزب دارای شعبات استانی و محلی و سازمان‌های زنان و جوانان و کنگره‌هایی برای انتخاب کمیته مرکزی و دبیر کل بود<ref>  آبراهامیان. یرواند. '''''ایران بین دو انقلاب'''''. ترجمه احمد گل‌محمدی و محمدابراهیم فتاحی، تهران: نی، 1377 . ص 287. </ref>.
این حزب که هدف آن مبارزه با دربار و [[حزب توده]] بود،<ref>    آبراهامیان، یرواند. '''''ایران بین دو انقلاب'''''. ترجمه احمد گل‌محمدی و محمدابراهیم فتاحی، تهران: نی، 1377، ص 285. </ref> به کوشش گروهی از رجال از جمله سردار فاخر حکمت، مظفر فیروز و محمدعلی میرزا فرمان فرمائیان تأسیس شد و اعضای مؤسس [[احمد قوام السلطنه|احمد قوام]] را به رهبری کل حزب برگزیدند<ref>طیرانی، بهروز. '''''اسناد احزاب سیاسی ایران (1320-1330ش).''''' تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1376، ج 1، ص 501.</ref><ref>عاقلی، باقر. '''''روزشمار تاریخ ایران'''''. تهران: گفتار، 1379، ج 1، ص 393.</ref>. گروهی از رجال مهم ایران نیز عضو آن بودند<ref>  برای آگاهی از اسامی و سابقه فعالیت رجالی که عضو حزب شدند، نک: طیرانی، بهروز. '''''اسناد احزاب سیاسی ایران (1320-1330ش).''''' تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1376، ج 1، ص 502.</ref><ref>آبراهامیان. یرواند. '''''ایران بین دو انقلاب'''''. ترجمه احمد گل‌محمدی و محمدابراهیم فتاحی، تهران: نی، 1377 . ص 285 و 286.</ref>. حزب دارای شعبات استانی و محلی و سازمان‌های زنان و جوانان و کنگره‌هایی برای انتخاب کمیته مرکزی و دبیر کل بود<ref>  آبراهامیان. یرواند. '''''ایران بین دو انقلاب'''''. ترجمه احمد گل‌محمدی و محمدابراهیم فتاحی، تهران: نی، 1377 . ص 287. </ref>.


مهم‌ترین فعالیت آن در انتخابات مجلس<sup>*</sup> پانزدهم بود که اکثر نامزدهای آن به مجلس راه یافتند<ref>عظیمی، فخرالدین. '''''بحران دموکراسی در ایران'''''. ترجمه عبدالرضا هوشنگ مهدوی و بیژن نوذری، تهران: البرز، 1374، ص 219 و 220؛ عاقلی، باقر. '''''نخست وزیران ایران از مشیرالدوله تا بختیار'''''. تهران: جاویدان، 1374، ص 627-631؛ جامی، ن. '''''گذشته چراغ راه آینده است'''''. تهران: ققنوس، 1362، ص 446-450؛ طیرانی. بهروز. '''''اسناد احزاب سیاسی ایران (1320-1330ش).''''' تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1376، ج 1. ص 721. </ref>. با اختلاف بین نمایندگان در آذر 1326ش حزب به دو بخش موافق و مخالف قوام تقسیم<ref>عظیمی.فخرالدین. '''''بحران دموکراسی در ایران'''''. ترجمه عبدالرضا هوشنگ مهدوی و بیژن نوذری، تهران: البرز، 1374 . ص 234 و 235.</ref> و پس از مدتی فعالیت‌های آن متوقف شد<ref>طیرانی.بهروز. '''''اسناد احزاب سیاسی ایران (1320-1330ش).''''' تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1376، ج 1 . ص 505 و 506.</ref>.
مهم‌ترین فعالیت آن در انتخابات [[مجلس شورای ملی|مجلس]] پانزدهم بود که اکثر نامزدهای آن به مجلس راه یافتند<ref>عظیمی، فخرالدین. '''''بحران دموکراسی در ایران'''''. ترجمه عبدالرضا هوشنگ مهدوی و بیژن نوذری، تهران: البرز، 1374، ص 219 و 220. </ref><ref>عاقلی، باقر. '''''نخست وزیران ایران از مشیرالدوله تا بختیار'''''. تهران: جاویدان، 1374، ص 627-631.</ref><ref>جامی، ن. '''''گذشته چراغ راه آینده است'''''. تهران: ققنوس، 1362، ص 446-450.</ref><ref>طیرانی. بهروز. '''''اسناد احزاب سیاسی ایران (1320-1330ش).''''' تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1376، ج 1. ص 721.</ref>. با اختلاف بین نمایندگان در آذر 1326ش حزب به دو بخش موافق و مخالف قوام تقسیم<ref>عظیمی.فخرالدین. '''''بحران دموکراسی در ایران'''''. ترجمه عبدالرضا هوشنگ مهدوی و بیژن نوذری، تهران: البرز، 1374 . ص 234 و 235.</ref> و پس از مدتی فعالیت‌های آن متوقف شد<ref>طیرانی.بهروز. '''''اسناد احزاب سیاسی ایران (1320-1330ش).''''' تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1376، ج 1 . ص 505 و 506.</ref>. ارگان رسمی حزب دموکرات، روزنامه دموکرات ایران<sup>*</sup> بود. اما نشریات دیگری چون ''فرمان، دیپلمات'' و ''بهرام'' توسط اعضاء منتشر می‌شد<ref>  آبراهامیان.  یرواند. '''''ایران بین دو انقلاب'''''. ترجمه احمد گل‌محمدی و محمدابراهیم فتاحی، تهران: نی، 1377. ص 287.</ref><ref>طیرانی. بهروز. '''''اسناد احزاب سیاسی ایران (1320-1330ش).''''' تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1376، ج 1. ص 506.</ref>.
 
ارگان رسمی حزب دموکرات، روزنامه دموکرات ایران<sup>*</sup> بود. اما نشریات دیگری چون ''فرمان، دیپلمات'' و ''بهرام'' توسط اعضاء منتشر می‌شد<ref>  آبراهامیان.  یرواند. '''''ایران بین دو انقلاب'''''. ترجمه احمد گل‌محمدی و محمدابراهیم فتاحی، تهران: نی، 1377. ص 287؛ طیرانی. بهروز. '''''اسناد احزاب سیاسی ایران (1320-1330ش).''''' تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1376، ج 1. ص 506.</ref>.


== نیز نگاه کنید به ==
== نیز نگاه کنید به ==


* [[حزب توده]]
* [[حزب توده]]
* [[حزب ایران نوین]]


== مآخذ ==
== مآخذ ==

نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۱۵

دموکرات، حزب (1325-1327ش). حزب دولتی.

این حزب که هدف آن مبارزه با دربار و حزب توده بود،[۱] به کوشش گروهی از رجال از جمله سردار فاخر حکمت، مظفر فیروز و محمدعلی میرزا فرمان فرمائیان تأسیس شد و اعضای مؤسس احمد قوام را به رهبری کل حزب برگزیدند[۲][۳]. گروهی از رجال مهم ایران نیز عضو آن بودند[۴][۵]. حزب دارای شعبات استانی و محلی و سازمان‌های زنان و جوانان و کنگره‌هایی برای انتخاب کمیته مرکزی و دبیر کل بود[۶].

مهم‌ترین فعالیت آن در انتخابات مجلس پانزدهم بود که اکثر نامزدهای آن به مجلس راه یافتند[۷][۸][۹][۱۰]. با اختلاف بین نمایندگان در آذر 1326ش حزب به دو بخش موافق و مخالف قوام تقسیم[۱۱] و پس از مدتی فعالیت‌های آن متوقف شد[۱۲]. ارگان رسمی حزب دموکرات، روزنامه دموکرات ایران* بود. اما نشریات دیگری چون فرمان، دیپلمات و بهرام توسط اعضاء منتشر می‌شد[۱۳][۱۴].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1.     آبراهامیان، یرواند. ایران بین دو انقلاب. ترجمه احمد گل‌محمدی و محمدابراهیم فتاحی، تهران: نی، 1377، ص 285.
  2. طیرانی، بهروز. اسناد احزاب سیاسی ایران (1320-1330ش). تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1376، ج 1، ص 501.
  3. عاقلی، باقر. روزشمار تاریخ ایران. تهران: گفتار، 1379، ج 1، ص 393.
  4.   برای آگاهی از اسامی و سابقه فعالیت رجالی که عضو حزب شدند، نک: طیرانی، بهروز. اسناد احزاب سیاسی ایران (1320-1330ش). تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1376، ج 1، ص 502.
  5. آبراهامیان. یرواند. ایران بین دو انقلاب. ترجمه احمد گل‌محمدی و محمدابراهیم فتاحی، تهران: نی، 1377 . ص 285 و 286.
  6.   آبراهامیان. یرواند. ایران بین دو انقلاب. ترجمه احمد گل‌محمدی و محمدابراهیم فتاحی، تهران: نی، 1377 . ص 287.
  7. عظیمی، فخرالدین. بحران دموکراسی در ایران. ترجمه عبدالرضا هوشنگ مهدوی و بیژن نوذری، تهران: البرز، 1374، ص 219 و 220.
  8. عاقلی، باقر. نخست وزیران ایران از مشیرالدوله تا بختیار. تهران: جاویدان، 1374، ص 627-631.
  9. جامی، ن. گذشته چراغ راه آینده است. تهران: ققنوس، 1362، ص 446-450.
  10. طیرانی. بهروز. اسناد احزاب سیاسی ایران (1320-1330ش). تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1376، ج 1. ص 721.
  11. عظیمی.فخرالدین. بحران دموکراسی در ایران. ترجمه عبدالرضا هوشنگ مهدوی و بیژن نوذری، تهران: البرز، 1374 . ص 234 و 235.
  12. طیرانی.بهروز. اسناد احزاب سیاسی ایران (1320-1330ش). تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1376، ج 1 . ص 505 و 506.
  13.   آبراهامیان. یرواند. ایران بین دو انقلاب. ترجمه احمد گل‌محمدی و محمدابراهیم فتاحی، تهران: نی، 1377. ص 287.
  14. طیرانی. بهروز. اسناد احزاب سیاسی ایران (1320-1330ش). تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1376، ج 1. ص 506.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

محمدمهدی موسی خان