پرش به محتوا

ابراهیم مرادی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی « '''ابراهيم‌ صحاف‌باشي‌تهراني‌''' (1271ق ـ1301ش/ 1855ـ1922م). آزادي‌خواه و نخستين بهره‌بردار سالن سينما در ايران. در خيابان‌ لاله‌زار خانه‌ و دكان‌ عتيقه‌فروشي‌ داشت و به‌ كار تجارت‌ اشياي‌ زينتي‌ ژاپني‌ و چيني‌ مشغول‌ بود.<sup>1</sup> در ذي‌حجه...» ایجاد کرد
 
Nazli (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
ابراهیم‌ صحاف‌باشی تهرانی (1271ق ـ1301ش/ 1855ـ1922م). آزادی‌خواه و نخستین بهره‌بردار سالن سینما در ایران.
'''ابراهيم‌ صحاف‌باشي‌تهراني‌''' (1271ق ـ1301ش/ 1855ـ1922م). آزادي‌خواه و نخستين بهره‌بردار سالن سينما در ايران.


در خيابان‌ لاله‌زار خانه‌ و دكان‌ عتيقه‌فروشي‌ داشت و به‌ كار تجارت‌ اشياي‌ زينتي‌ ژاپني‌ و چيني‌ مشغول‌ بود.<sup>1</sup> در ذي‌حجه 1314 ق/ مي 1896 م با اجازة ‌مظفرالدين‌شاه‌ عازم اروپا و امريكا شد. ديدن ماشين‌ دودي‌، دستگاه‌ چاپ، عمليات ‌آكروباتيك‌ بازيگران‌ سيرك سبب حيرت او شد.‌ خودش‌ نوشته‌ است‌: «فقرة‌ ديگر بقوة‌ برقيه‌ آلاتي‌ اختراع‌ كرده‌ كه‌ هر چيز را بهمان‌ حالت‌ حركت‌ اصلي‌ مي‌نماياند مثلاً آبشار امريكا را بعينه‌ نشان‌ ميدهند... اين‌ فقره‌ از اختراعات‌ امريكائي‌ است‌.»<sup>2</sup> او يك‌ دستگاه‌ آپارات‌ و مقداري‌ فيلم‌ يك‌ حلقه‌اي‌ خريد و به ايران آورد. گوشه‌اي‌ از حياط‌ پشت‌ دكانش را به‌ سالن‌ سينما تبديل‌ و در ماه رمضان 1322ق/ نوامبر1904م اقدام‌ به‌ نمايش‌ فيلم‌ كرد، و بدينسان نام او به‌ عنوان‌ اولين‌ بهره‌بردار سينما در ايران‌ ثبت‌ شد. اعيان‌ و اشراف‌، حتي‌ اتابك‌ اعظم‌ و علاالدوله<sup>3</sup> و ملجيك ثاني از سالن سينماي او استقبال كردند.<sup>4</sup>
در خیابان‌ لاله‌زار خانه‌ و دکان‌ عتیقه‌فروشی داشت و به‌ کار تجارت‌ اشیای زینتی ژاپنی و چینی مشغول‌ بود<ref>«بخارا» (1380). شماره 19، ص 96، نقل خاطره‌ای از ياساما فوکوشيما.</ref>. در ذیحجه 1314 ق/ می 1896 م با اجازه ‌مظفرالدین‌شاه‌ عازم اروپا و امریکا شد. دیدن ماشین‌ دودی، دستگاه‌ چاپ، عملیات ‌آکروباتیک بازیگران‌ سیرک سبب حیرت او شد.‌ خودش‌ نوشته‌ است‌:<blockquote>«فقره‌ دیگر بقوه‌ برقیه‌ آلاتی اختراع‌ کرده‌ که‌ هر چیز را بهمان‌ حالت‌ حرکت‌ اصلی می‌نمایاند مثلاً آبشار امریکا را بعینه‌ نشان‌ می‌دهند... این‌ فقره‌ از اختراعات‌ امریکایی است‌<ref>«سفرنامه ابراهیم صحافباشی تهرانی» (1357). به اهتمام محمد مشیری. شرکت مؤلفان و مترجمان ایران، ص 39.</ref></blockquote>او یک دستگاه‌ آپارات‌ و مقداری فیلم‌ یک حلقه‌ای خرید و به ایران آورد. گوشه‌ای از حیاط‌ پشت‌ دکانش را به‌ سالن‌ سینما تبدیل‌ و در ماه رمضان 1322ق/ نوامبر1904م اقدام‌ به‌ نمایش‌ فیلم‌ کرد، و بدینسان نام او به‌ عنوان‌ اولین‌ بهره‌بردار سینما در ایران‌ ثبت‌ شد. اعیان‌ و اشراف‌، حتی اتابک اعظم‌ و علاالدوله<ref>تهامی‌نژاد، محمد (1380). سینمای ایران. دفتر پژوهش‌های فرهنگی، ص 17، به نقل از فرزند او: جهانگیر قهرمان‌شاهی.</ref> و ملجیک ثانی از سالن سینمای او استقبال کردند<ref>«روزنامه خاطرات عزیزالسلطان (ملیجک ثانی)» (1376). به کوشش محسن میرزایی، جلد اول، ص 263.</ref>.


با آغاز مبارزاتي‌ كه‌ منجر به‌ انقلاب ‌مشروطه‌ شد، صحاف‌باشي‌ به جرگة آزادي‌خواهان درآمد.<sup>5</sup> مدتي‌ بعد به دستور مستبدان ‌كارهاي‌ خود را متوقف‌ و ترك‌ ديار كرد.<sup>6</sup> او اعلاني‌ براي‌ حراج‌ اموالش‌ چاپ<sup>7</sup> و در موعد مقرر خانة‌ خود را واگذار كرد، دستگاه‌ سينماتوگراف‌ و پرده‌هاي نمايش را به‌ آرتاشس‌ پاتماگريان فروخت‌ و تحت‌الحفظ‌ به‌ اصفهان‌ و سپس‌ حوالي‌ جندق‌ و بيابانك‌ تبعيد شد. در سال‌ 1306 قمري/ 1889م همراه‌ همسر و سه‌ فرزندش‌ راهي‌ كربلا شد و از آن جا به هندوستان‌ رفت.<sup>8</sup> در 1307 قمري/ 1890 م نشرية «نامة وطن» را انتشار داد، و سال‌ها بعد در مشهد درگذشت.<sup>9</sup>
با آغاز مبارزاتی که‌ منجر به‌ انقلاب ‌مشروطه‌ شد، صحاف‌باشی به جرگه آزادیخواهان درآمد<ref>کرمانی، ناظم‌الاسلام (1362). تاریخ بیداری ایرانیان. جلد اول، ص 361.</ref>. مدتی بعد به دستور مستبدان ‌کارهای خود را متوقف‌ و ترک دیار کرد<ref>کرمانی، ناظم‌الاسلام (1362). تاریخ بیداری ایرانیان. جلد اول، ص 433.</ref>. او اعلانی برای حراج‌ اموالش‌ چاپ<ref>رونوشت اعلان در «راهنمای کتاب» (1356). شماره 8-10، ص 692.</ref> و در موعد مقرر خانه‌ خود را واگذار کرد، دستگاه‌ سینماتوگراف‌ و پرده‌های نمایش را به‌ آرتاشس‌ پاتماگریان فروخت‌ و تحت‌الحفظ‌ به‌ اصفهان‌ و سپس‌ حوالی جندق‌ و بیابانک تبعید شد. در سال‌ 1306 قمری/ 1889م همراه‌ همسر و سه‌ فرزندش‌ راهی کربلا شد و از آن جا به هندوستان‌ رفت<ref>«ترقی» (1337). شماره 844، ص 41، در گفت‌وگو با همسرش نصرت‌زمان.</ref>. در 1307 قمری/ 1890 م نشریه «نامه وطن» را انتشار داد، و سال‌ها بعد در مشهد درگذشت<ref>امید، جمال (1374). تاریخ سینمای ایران. انتشارات روزنه، ص 24.</ref>.


== نیز نگاه کنید به ==


'''مآخذ:'''
* [[آوانس اوگانیانس( اوهانیان)]]
* [[ساموئل خاچیکیان]]
* [[ابراهیم مرادی]]


1.    '''''«بخارا».''''' شمارة 19، مرداد و شهريور 1380، ص 96، نقل خاطره‌اي از ياساما فوكوشيما.
== مآخذ ==
 
2.     '''''«سفرنامة ابراهيم صحافباشي تهراني»'''''. به اهتمام محمد مشيري، شركت مؤلفان و مترجمان ايران، 1357، ص 39.
 
3.     '''''«سينماي ايران»'''''. محمد تهامي‌نژاد، 1380، دفتر پژوهش‌هاي فرهنگي، ص 17، به نقل از فرزند او: جهانگير قهرمان‌شاهي.
 
4.     '''''«روزنامة خاطرات عزيزالسلطان''''' '''''(مليجك ثاني)»'''''. جلد اول، به كوشش محسن ميرزايي، 1376، ص 263.
 
5.     '''''«تاريخ بيداري ايرانيان»'''''. ناظم‌الاسلام كرماني، جلد اول، 1362، ص 361.
 
6.     '''''«همان»'''''. ص 433.
 
7.     رونوشت اعلان بعدها در '''''«راهنماي كتاب»'''''. شمارة 8-10، آبان و دي 1356، ص 692 درج شد.
 
8.     '''''«ترقي»'''''. شمارة 844، دوشنبه 25 اسفند 1337، ص 41، در گفت‌وگو با همسرش نصرت‌زمان.
 
9.     '''''«تاريخ سينماي ايران»'''''. جمال اميد، انتشارات روزنه، 1374، ص 24.






عباس بهارلو
عباس بهارلو

نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۴۸

ابراهیم‌ صحاف‌باشی تهرانی (1271ق ـ1301ش/ 1855ـ1922م). آزادی‌خواه و نخستین بهره‌بردار سالن سینما در ایران.

در خیابان‌ لاله‌زار خانه‌ و دکان‌ عتیقه‌فروشی داشت و به‌ کار تجارت‌ اشیای زینتی ژاپنی و چینی مشغول‌ بود[۱]. در ذیحجه 1314 ق/ می 1896 م با اجازه ‌مظفرالدین‌شاه‌ عازم اروپا و امریکا شد. دیدن ماشین‌ دودی، دستگاه‌ چاپ، عملیات ‌آکروباتیک بازیگران‌ سیرک سبب حیرت او شد.‌ خودش‌ نوشته‌ است‌:

«فقره‌ دیگر بقوه‌ برقیه‌ آلاتی اختراع‌ کرده‌ که‌ هر چیز را بهمان‌ حالت‌ حرکت‌ اصلی می‌نمایاند مثلاً آبشار امریکا را بعینه‌ نشان‌ می‌دهند... این‌ فقره‌ از اختراعات‌ امریکایی است‌[۲]

او یک دستگاه‌ آپارات‌ و مقداری فیلم‌ یک حلقه‌ای خرید و به ایران آورد. گوشه‌ای از حیاط‌ پشت‌ دکانش را به‌ سالن‌ سینما تبدیل‌ و در ماه رمضان 1322ق/ نوامبر1904م اقدام‌ به‌ نمایش‌ فیلم‌ کرد، و بدینسان نام او به‌ عنوان‌ اولین‌ بهره‌بردار سینما در ایران‌ ثبت‌ شد. اعیان‌ و اشراف‌، حتی اتابک اعظم‌ و علاالدوله[۳] و ملجیک ثانی از سالن سینمای او استقبال کردند[۴].

با آغاز مبارزاتی که‌ منجر به‌ انقلاب ‌مشروطه‌ شد، صحاف‌باشی به جرگه آزادیخواهان درآمد[۵]. مدتی بعد به دستور مستبدان ‌کارهای خود را متوقف‌ و ترک دیار کرد[۶]. او اعلانی برای حراج‌ اموالش‌ چاپ[۷] و در موعد مقرر خانه‌ خود را واگذار کرد، دستگاه‌ سینماتوگراف‌ و پرده‌های نمایش را به‌ آرتاشس‌ پاتماگریان فروخت‌ و تحت‌الحفظ‌ به‌ اصفهان‌ و سپس‌ حوالی جندق‌ و بیابانک تبعید شد. در سال‌ 1306 قمری/ 1889م همراه‌ همسر و سه‌ فرزندش‌ راهی کربلا شد و از آن جا به هندوستان‌ رفت[۸]. در 1307 قمری/ 1890 م نشریه «نامه وطن» را انتشار داد، و سال‌ها بعد در مشهد درگذشت[۹].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

عباس بهارلو

  1. «بخارا» (1380). شماره 19، ص 96، نقل خاطره‌ای از ياساما فوکوشيما.
  2. «سفرنامه ابراهیم صحافباشی تهرانی» (1357). به اهتمام محمد مشیری. شرکت مؤلفان و مترجمان ایران، ص 39.
  3. تهامی‌نژاد، محمد (1380). سینمای ایران. دفتر پژوهش‌های فرهنگی، ص 17، به نقل از فرزند او: جهانگیر قهرمان‌شاهی.
  4. «روزنامه خاطرات عزیزالسلطان (ملیجک ثانی)» (1376). به کوشش محسن میرزایی، جلد اول، ص 263.
  5. کرمانی، ناظم‌الاسلام (1362). تاریخ بیداری ایرانیان. جلد اول، ص 361.
  6. کرمانی، ناظم‌الاسلام (1362). تاریخ بیداری ایرانیان. جلد اول، ص 433.
  7. رونوشت اعلان در «راهنمای کتاب» (1356). شماره 8-10، ص 692.
  8. «ترقی» (1337). شماره 844، ص 41، در گفت‌وگو با همسرش نصرت‌زمان.
  9. امید، جمال (1374). تاریخ سینمای ایران. انتشارات روزنه، ص 24.