گاو: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:گاو.jpg|بندانگشتی|گاو برگرفته از سایت منظوم قابل بازیابی از https://www.manzoom.ir/gallery/tt0248316/%DA%AF%D8%A7%D9%84%D8%B1%DB%8C-%D8%B9%DA%A9%D8%B3-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%DA%AF%D8%A7%D9%88-1348]] | |||
گاو (داریوش مهرجویی، 1348) | گاو (داریوش مهرجویی، 1348) | ||
با فیلم گاو مرز قاطعی بین سینمای تجاری و غیرتجاری (سینمای متعارف و غیرمتعارف) ایران ترسیم شد، و با نمایش آن برای بار نخست در میان منتقدان و روشنفکران اتفاق نظری در ستایش از یک فیلم ایرانی پدید آمد<ref>حیدری، غلام (1368). بررسی تاریخی نقدنویسی در سینمای ایران. انتشارات آگاه، ص 113-112.</ref>. مهرجویی، که نخستین فیلمش با نام الماس 33 (1346) با شکست تجاری مواجه شده بود، گاو را براساس نمایشنامه موفقی به همین نام از دکتر غلامحسین ساعدی و با نقشآفرینی بازیگرانی همچون عزتالله انتظامی، علی نصیریان و جعفر والی ساخت، که پیش از این همین نمایش را در برنامه زنده تلویزیون خصوصی «ثابت پاسال» اجرا کرده بودند<ref>گلمکانی، هوشنگ (1376). آقای بازیگر (زندگی و آثار عزتالله انتظامی). انتشارات روزنهکار، ص 79-77.</ref>. آنچه نظر تماشاگران این فیلم را گرفت رابطه عاطفی و آکنده از شور و شیدایی «مشحسن» و گاوش بود؛ رابطهای که نمونههای آرمانی آن در ادبیات فارسی و عرفان ایرانی فراوان یافت میشود. با نمایش گاو برای اول بار تصویری از صفا و پاکدلی روستاییان در کنار رنج و فقر و محرومیتهای هولناک آنها نشان داده شد؛ تصویری که همواره در «فیلم فارسی» با توهم و احساساتیگریهای رمانتیک همراه بود. | با فیلم گاو مرز قاطعی بین سینمای تجاری و غیرتجاری (سینمای متعارف و غیرمتعارف) ایران ترسیم شد، و با نمایش آن برای بار نخست در میان منتقدان و روشنفکران اتفاق نظری در ستایش از یک فیلم ایرانی پدید آمد<ref>حیدری، غلام (1368). بررسی تاریخی نقدنویسی در سینمای ایران. انتشارات آگاه، ص 113-112.</ref>. مهرجویی، که نخستین فیلمش با نام الماس 33 (1346) با شکست تجاری مواجه شده بود، گاو را براساس نمایشنامه موفقی به همین نام از دکتر غلامحسین ساعدی و با نقشآفرینی بازیگرانی همچون عزتالله انتظامی، علی نصیریان و جعفر والی ساخت، که پیش از این همین نمایش را در برنامه زنده تلویزیون خصوصی «ثابت پاسال» اجرا کرده بودند<ref>گلمکانی، هوشنگ (1376). آقای بازیگر (زندگی و آثار عزتالله انتظامی). انتشارات روزنهکار، ص 79-77.</ref>. آنچه نظر تماشاگران این فیلم را گرفت رابطه عاطفی و آکنده از شور و شیدایی «مشحسن» و گاوش بود؛ رابطهای که نمونههای آرمانی آن در ادبیات فارسی و عرفان ایرانی فراوان یافت میشود. با نمایش گاو برای اول بار تصویری از صفا و پاکدلی روستاییان در کنار رنج و فقر و محرومیتهای هولناک آنها نشان داده شد؛ تصویری که همواره در «فیلم فارسی» با توهم و احساساتیگریهای رمانتیک همراه بود<ref>«مجموعه مقالات در معرفی و نقد آثار داریوش مهرجویی»، گردآورنده: ناصر زراعتی، انشارات ناهید، 1375، ص 141 تا 197.</ref>. | ||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== | == منبع اصلی == | ||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
عباس بهارلو | |||
نسخهٔ ۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۴۰
گاو (داریوش مهرجویی، 1348)
با فیلم گاو مرز قاطعی بین سینمای تجاری و غیرتجاری (سینمای متعارف و غیرمتعارف) ایران ترسیم شد، و با نمایش آن برای بار نخست در میان منتقدان و روشنفکران اتفاق نظری در ستایش از یک فیلم ایرانی پدید آمد[۱]. مهرجویی، که نخستین فیلمش با نام الماس 33 (1346) با شکست تجاری مواجه شده بود، گاو را براساس نمایشنامه موفقی به همین نام از دکتر غلامحسین ساعدی و با نقشآفرینی بازیگرانی همچون عزتالله انتظامی، علی نصیریان و جعفر والی ساخت، که پیش از این همین نمایش را در برنامه زنده تلویزیون خصوصی «ثابت پاسال» اجرا کرده بودند[۲]. آنچه نظر تماشاگران این فیلم را گرفت رابطه عاطفی و آکنده از شور و شیدایی «مشحسن» و گاوش بود؛ رابطهای که نمونههای آرمانی آن در ادبیات فارسی و عرفان ایرانی فراوان یافت میشود. با نمایش گاو برای اول بار تصویری از صفا و پاکدلی روستاییان در کنار رنج و فقر و محرومیتهای هولناک آنها نشان داده شد؛ تصویری که همواره در «فیلم فارسی» با توهم و احساساتیگریهای رمانتیک همراه بود[۳].
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
عباس بهارلو