فدائیان اسلام: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
'''[[فدائیان اسلام]]،''' جمعیتی سیاسی متشكل از مسلمانان مبارز، با هدف نشر تعالیم اسلامی و مبارزه با مظاهر بیدینی. | '''[[فدائیان اسلام]]،''' جمعیتی سیاسی متشكل از مسلمانان مبارز، با هدف نشر تعالیم اسلامی و مبارزه با مظاهر بیدینی. | ||
این جمعیت در تابستان 1324ش با انتشار نخستین اطلاعیه اعلام موجودیت كرد<ref> نظرپور، مهدی. '''''جریانشناسی سیاسی'''''. قم: تحسین، 1382، ص 28.</ref>. رهبری این گروه بر | این جمعیت در تابستان 1324ش با انتشار نخستین اطلاعیه اعلام موجودیت كرد<ref> نظرپور، مهدی. '''''جریانشناسی سیاسی'''''. قم: تحسین، 1382، ص 28.</ref>. رهبری این گروه بر عهده سید مجتبی [[نواب صفوی]]<sup>*</sup> بود<ref>دوانی، حمید. '''''نهضت روحانیون مبارز'''''. تهران: انتشارات بنیاد فرهنگی امام رضا، ج 2، ص 191.</ref>. برادران واحدی، ابراهیم كریمآبادی، خلیل طهماسبی، سید حسین امامی، علی ذوالقدر و... از دیگر اعضای این جمعیت بودند<ref>جعفریان، رسول. '''''جریانها و جنبشهای مذهبی ـ سیاسی ایران سالهای 1320-1357ش'''''. تهران: دانش و اندیشة معاصر، 1382، ص 104 به بعد. </ref>. | ||
سرانجام در پی ترور نافرجام حسین علاء در آبان 1334ش [[نواب صفوی]] و مظفر ذوالقدر و سید محمد واحدی دستگیر شدند<ref> مدنی، سید جلالالدین. '''''تاریخ سیاسی معاصر ایران'''''. قم: دفتر انتشارات اسلامی، 1361، ج 1، ص 335، 336.</ref>. دادگاه آنها را به اعدام محكوم كرد و این حكم در 27 دی ماه 1334ش اجرا گردید<ref> جعفریان. رسول. '''''جریانها و جنبشهای مذهبی ـ سیاسی ایران سالهای 1320-1357ش'''''. تهران: دانش و | هدف جمعیت احیاء، نشر و اجرای تعالیم اسلامی و مبارزه با مخالفان اسلام بود، به همین دلیل آنها اقدام به ترور موفق افرادی چون احمد كسروی، عبدالحسین هژیر، علی رزمآرا<sup>*</sup> كردند<ref>نوذری، عزتالله. '''''تاریخ احزاب سیاسی در ایران'''''. شیراز: نوید، 1380، ص 133.</ref>. فدائیان اسلام در ابتدا به آیتالله كاشانی<sup>*</sup> و دولت ملی وابسته بودند، اما پس از چندی روابط فدائیان اسلام ـ كه در پی اجرای احكام اسلامی بودند با دولت، كه تنها در فكر نجات كشور از دست انگلیسیها و حل بحران اقتصادی ناشی از عدم فروش نفت بود، به هم خورد. به همین دلیل این جمعیت اقدام به ترور نافرجام دكتر فاطمی وزیر امور خارجه دولت [[محمد مصدق|مصدق]] كردند<ref> جعفریان. رسول. '''''جریانها و جنبشهای مذهبی ـ سیاسی ایران سالهای 1320-1357ش'''''. تهران: دانش و اندیشة معاصر، 1382. ص 113-114. </ref>. | ||
سرانجام در پی ترور نافرجام [[حسین علاء]] در آبان 1334ش [[نواب صفوی]] و مظفر ذوالقدر و سید محمد واحدی دستگیر شدند<ref> مدنی، سید جلالالدین. '''''تاریخ سیاسی معاصر ایران'''''. قم: دفتر انتشارات اسلامی، 1361، ج 1، ص 335، 336.</ref>. دادگاه آنها را به اعدام محكوم كرد و این حكم در 27 دی ماه 1334ش اجرا گردید<ref> جعفریان. رسول. '''''جریانها و جنبشهای مذهبی ـ سیاسی ایران سالهای 1320-1357ش'''''. تهران: دانش و اندیشه معاصر، 1382. ص 118.</ref><ref>نوذری. عزتالله. '''''تاریخ احزاب سیاسی در ایران'''''. شیراز: نوید، 1380. ص 134.</ref><ref>دوانی. حمید. '''''نهضت روحانیون مبارز'''''. تهران: انتشارات بنیاد فرهنگی امام رضا، ج 2 . ص 209.</ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
| خط ۱۸: | خط ۲۰: | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
مهدی جواهری | مهدی جواهری | ||
[[رده:علوم سیاسی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۵۰
فدائیان اسلام، جمعیتی سیاسی متشكل از مسلمانان مبارز، با هدف نشر تعالیم اسلامی و مبارزه با مظاهر بیدینی.
این جمعیت در تابستان 1324ش با انتشار نخستین اطلاعیه اعلام موجودیت كرد[۱]. رهبری این گروه بر عهده سید مجتبی نواب صفوی* بود[۲]. برادران واحدی، ابراهیم كریمآبادی، خلیل طهماسبی، سید حسین امامی، علی ذوالقدر و... از دیگر اعضای این جمعیت بودند[۳].
هدف جمعیت احیاء، نشر و اجرای تعالیم اسلامی و مبارزه با مخالفان اسلام بود، به همین دلیل آنها اقدام به ترور موفق افرادی چون احمد كسروی، عبدالحسین هژیر، علی رزمآرا* كردند[۴]. فدائیان اسلام در ابتدا به آیتالله كاشانی* و دولت ملی وابسته بودند، اما پس از چندی روابط فدائیان اسلام ـ كه در پی اجرای احكام اسلامی بودند با دولت، كه تنها در فكر نجات كشور از دست انگلیسیها و حل بحران اقتصادی ناشی از عدم فروش نفت بود، به هم خورد. به همین دلیل این جمعیت اقدام به ترور نافرجام دكتر فاطمی وزیر امور خارجه دولت مصدق كردند[۵].
سرانجام در پی ترور نافرجام حسین علاء در آبان 1334ش نواب صفوی و مظفر ذوالقدر و سید محمد واحدی دستگیر شدند[۶]. دادگاه آنها را به اعدام محكوم كرد و این حكم در 27 دی ماه 1334ش اجرا گردید[۷][۸][۹].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ نظرپور، مهدی. جریانشناسی سیاسی. قم: تحسین، 1382، ص 28.
- ↑ دوانی، حمید. نهضت روحانیون مبارز. تهران: انتشارات بنیاد فرهنگی امام رضا، ج 2، ص 191.
- ↑ جعفریان، رسول. جریانها و جنبشهای مذهبی ـ سیاسی ایران سالهای 1320-1357ش. تهران: دانش و اندیشة معاصر، 1382، ص 104 به بعد.
- ↑ نوذری، عزتالله. تاریخ احزاب سیاسی در ایران. شیراز: نوید، 1380، ص 133.
- ↑ جعفریان. رسول. جریانها و جنبشهای مذهبی ـ سیاسی ایران سالهای 1320-1357ش. تهران: دانش و اندیشة معاصر، 1382. ص 113-114.
- ↑ مدنی، سید جلالالدین. تاریخ سیاسی معاصر ایران. قم: دفتر انتشارات اسلامی، 1361، ج 1، ص 335، 336.
- ↑ جعفریان. رسول. جریانها و جنبشهای مذهبی ـ سیاسی ایران سالهای 1320-1357ش. تهران: دانش و اندیشه معاصر، 1382. ص 118.
- ↑ نوذری. عزتالله. تاریخ احزاب سیاسی در ایران. شیراز: نوید، 1380. ص 134.
- ↑ دوانی. حمید. نهضت روحانیون مبارز. تهران: انتشارات بنیاد فرهنگی امام رضا، ج 2 . ص 209.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
مهدی جواهری