سیامک یاسمی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
یاسمی، سیامک، (1304ـ1373ش) کارگردان، فیلمنامهنویس و تهیهکننده سینما. | یاسمی، سیامک، (1304ـ1373ش) کارگردان، فیلمنامهنویس و تهیهکننده سینما. | ||
فرزند رشید یاسمی<ref>بهارلو، عباس (1383). دانشنامه سینمای ایران. نشر قطره، ص 509.</ref>. در رشته ادبیات فرانسه در دانشگاه تولوز تحصیل کرد، و در 1328 به استخدام وزارت امور خارجه درآمد، و به ترجمه داستانهای خارجی و نشر آنها در مطبوعات پرداخت<ref>امید، جمال (1374). تاریخ سینمای ایران. انتشارات روزنه، ص 227.</ref>. | فرزند رشید یاسمی<ref>بهارلو، عباس (1383). '''''دانشنامه سینمای ایران'''''. نشر قطره، ص 509.</ref>. در رشته ادبیات فرانسه در دانشگاه تولوز تحصیل کرد، و در 1328 به استخدام وزارت امور خارجه درآمد، و به ترجمه داستانهای خارجی و نشر آنها در مطبوعات پرداخت<ref>امید، جمال (1374). '''''تاریخ سینمای ایران'''''. انتشارات روزنه، ص 227.</ref>. | ||
با نوشتن [[فیلمنامه|فیلمنامه]] مستی عشق (1330) همکاریاش را با پارسفیلم آغاز کرد، و در 1332 کارگردانی شبهای تهران (1332) به او محول شد. با آقای قرن بیستم (1343) و به ویژه [[گنج قارون|گنج قارون]] (1345)<sup>*</sup> سینمای ایران را از بحران ورشکستگی نجات داد. در سالهای دهه 1330 و 1340 نسبت به نیمه اول دهه 1350 فیلمهایش با استقبال بیشتری مواجه شدند. در 69 سالگی بر اثر سرطان در تهران درگذشت<ref> | با نوشتن [[فیلمنامه|فیلمنامه]] مستی عشق (1330) همکاریاش را با پارسفیلم آغاز کرد، و در 1332 کارگردانی شبهای تهران (1332) به او محول شد. با آقای قرن بیستم (1343) و به ویژه [[گنج قارون|گنج قارون]] (1345)<sup>*</sup> سینمای ایران را از بحران ورشکستگی نجات داد. در سالهای دهه 1330 و 1340 نسبت به نیمه اول دهه 1350 فیلمهایش با استقبال بیشتری مواجه شدند. در 69 سالگی بر اثر سرطان در تهران درگذشت<ref>«'''''فیلم'''''» (1373). شماره 160، ص 11.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
* [[گنج قارون]] | * [[گنج قارون]] | ||
* [[فیلمنامه|فیلمنامه]] | * [[فیلمنامه|فیلمنامه]] | ||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
نسخهٔ ۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۴۷
یاسمی، سیامک، (1304ـ1373ش) کارگردان، فیلمنامهنویس و تهیهکننده سینما.
فرزند رشید یاسمی[۱]. در رشته ادبیات فرانسه در دانشگاه تولوز تحصیل کرد، و در 1328 به استخدام وزارت امور خارجه درآمد، و به ترجمه داستانهای خارجی و نشر آنها در مطبوعات پرداخت[۲].
با نوشتن فیلمنامه مستی عشق (1330) همکاریاش را با پارسفیلم آغاز کرد، و در 1332 کارگردانی شبهای تهران (1332) به او محول شد. با آقای قرن بیستم (1343) و به ویژه گنج قارون (1345)* سینمای ایران را از بحران ورشکستگی نجات داد. در سالهای دهه 1330 و 1340 نسبت به نیمه اول دهه 1350 فیلمهایش با استقبال بیشتری مواجه شدند. در 69 سالگی بر اثر سرطان در تهران درگذشت[۳].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
عباس بهارلو