کاخ صاحبقرانیه: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «صاحبقرانيه، كاخ ییلاقی سلطنتي دورة قاجار. در زمان محمدشاه منحصر به يك بالاخانه بوده كه در دوران ناصرالدين شاه<sup>*</sup> توسط يحييخان مشيرالدوله توسعه يافته<sup>1</sup> به كاخي عظيم متشكل از يك تالار آينه و چندين ساختمان مجزاي سه اطاقه با باغي بزرگ و...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
صاحبقرانيه، كاخ ییلاقی سلطنتي دورة قاجار. در زمان محمدشاه منحصر به يك بالاخانه بوده كه در دوران ناصرالدين شاه<sup>*</sup> توسط يحييخان مشيرالدوله توسعه يافته<sup>1</sup> به كاخي عظيم متشكل از يك تالار آينه و چندين ساختمان مجزاي سه اطاقه با باغي بزرگ و زيبا تبديل ميشود.<sup>2</sup> اين كاخ كه به سبك روسي بنا شده<sup>3</sup> در 1318ش به دستور رضاشاه با تغييراتي به صورت يك قصر جديد در آمد.<sup>4</sup> صاحبقرانيه در اواخر دورة پهلوي دفتر اختصاصي محمدرضا شاه بوده و هم اكنون نيز به موزه تبديل شده است.<sup>5</sup> | صاحبقرانيه، كاخ ییلاقی سلطنتي دورة قاجار. در زمان محمدشاه منحصر به يك بالاخانه بوده كه در [[ناصر الدین شاه قاجار|دوران ناصرالدين شاه]]<sup>*</sup> توسط يحييخان مشيرالدوله توسعه يافته<sup>1</sup> به كاخي عظيم متشكل از يك تالار آينه و چندين ساختمان مجزاي سه اطاقه با باغي بزرگ و زيبا تبديل ميشود.<sup>2</sup> اين كاخ كه به سبك روسي بنا شده<sup>3</sup> در 1318ش به دستور رضاشاه با تغييراتي به صورت يك قصر جديد در آمد.<sup>4</sup> صاحبقرانيه در اواخر دورة پهلوي دفتر اختصاصي محمدرضا شاه بوده و هم اكنون نيز به موزه تبديل شده است.<sup>5</sup> | ||
نسخهٔ ۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۴۱
صاحبقرانيه، كاخ ییلاقی سلطنتي دورة قاجار. در زمان محمدشاه منحصر به يك بالاخانه بوده كه در دوران ناصرالدين شاه* توسط يحييخان مشيرالدوله توسعه يافته1 به كاخي عظيم متشكل از يك تالار آينه و چندين ساختمان مجزاي سه اطاقه با باغي بزرگ و زيبا تبديل ميشود.2 اين كاخ كه به سبك روسي بنا شده3 در 1318ش به دستور رضاشاه با تغييراتي به صورت يك قصر جديد در آمد.4 صاحبقرانيه در اواخر دورة پهلوي دفتر اختصاصي محمدرضا شاه بوده و هم اكنون نيز به موزه تبديل شده است.5
مآخذ:
1. سيفيفهيتفرشي، مرتضي. تهران در آينة زمان. تهران: 1369، اقبال، ص90.
2. دوستعلي، معيرالممالك. يادداشتهايي از زندگاني خصوصي ناصرالدين شاه. تهران: 1361، نشر تاريخ ايران، ص 52.
3. فووريه، ژوانس. سه سال در دربار ايران. ترجمة عباس اقبال آشتياني، تهران: انتشارات علمي، 1351، ص 163-165.
4. نوربخش، مسعود. تهران به روايت تاريخ. تهران: 1381، نشر علم، ج2، ص 1117-1127.
5. دهخدا، علياكبر. لغتنامة دهخدا. زير نظر محمد معين، تهران: 1336، دانشگاه تهران، ج34، ص 89-91.
حشمت الله عزیزی