بهرام: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''بهرام'''، ايزد پيروزي و از ايزدان مهم دين زردشتي كه بهويژه در عصر ساساني جايگاهي بسيار برجسته پيدا كرد. نام بهرام در ''اوستا'' وِرِثْرَغْنَه [1]است و در سرودة اوستايي كه به او اختصاص يافته (بهرام يشت) با 10 تجسم يا صورت معرفي ميشود كه هر يك نم...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''بهرام'''، | '''بهرام'''، ایزد پیروزی و از ایزدان مهم دین زردشتی كه بهویژه در [[ساسانیان|عصر ساسانی]] جایگاهی بسیار برجسته پیدا كرد. | ||
نام بهرام در ''اوستا'' وِرِثْرَغْنَه [1]است و در سرودة | نام بهرام در ''اوستا'' وِرِثْرَغْنَه [1]است و در سرودة اوستایی كه به او اختصاص یافته (بهرام یشت) با 10 تجسم یا صورت معرفی میشود كه هر یك نمایانگر جنبهای از اوست.<sup>1</sup> از جملة این تجسمها گراز تیزدندان است (مهریشت: 70) و پیوسته همراه با ایزدمهر میتازد؛ لذا نوعی پیوستگی و ارتباط نیرومند میان مهر و بهرام وجود داشته است.<sup>2</sup> | ||
بهرام كه | بهرام كه همتای ورتیرَهن [2]هندی و واهاگِن[3] ارمنی است، معمولاً نامش به «در هم شكنندة ایستادگی» ترجمه میشود.<sup>2</sup> وی ایزد پیروزی و روز بیستم هر ماه شمسی به نام او است و نگاهبانی از آن روز و پناه دادن به آتش به او سپرده شده است، از همین روی، جنگجویان ایرانی عصر باستان از او یاری میخواستند و مهمترین آتش دوران ساسانی به نام او نامیده میشد.<sup>3</sup> | ||
'''مآخذ:''' | '''مآخذ:''' | ||
1- | 1- هینلز، جان. '''''شناخت اساطیر ایران.''''' ترجمة ژاله آموزگار و احمد تفضلی، تهران و بابل: 1372، ص 41؛ نیز: | ||
Hinnells, J. R. '''''Persian Mythologh'''''. London: Hamlyn, 1975, PP. 33-36. | Hinnells, J. R. '''''Persian Mythologh'''''. London: Hamlyn, 1975, PP. 33-36. | ||
2- | 2- نیبرگ، هنریك ساموئل. '''''دینهای ایران باستان'''''. ترجمة سیفالدین نجمآبادی، تهران: مركز ایرانی مطالعة فرهنگها، 1359، ص 69. | ||
3- '''''بندهش'''''. ترجمة مهرداد بهار، تهران: توس، 1369، ص 49؛ | 3- '''''بندهش'''''. ترجمة مهرداد بهار، تهران: توس، 1369، ص 49؛ | ||
نسخهٔ ۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۳:۱۲
بهرام، ایزد پیروزی و از ایزدان مهم دین زردشتی كه بهویژه در عصر ساسانی جایگاهی بسیار برجسته پیدا كرد.
نام بهرام در اوستا وِرِثْرَغْنَه [1]است و در سرودة اوستایی كه به او اختصاص یافته (بهرام یشت) با 10 تجسم یا صورت معرفی میشود كه هر یك نمایانگر جنبهای از اوست.1 از جملة این تجسمها گراز تیزدندان است (مهریشت: 70) و پیوسته همراه با ایزدمهر میتازد؛ لذا نوعی پیوستگی و ارتباط نیرومند میان مهر و بهرام وجود داشته است.2
بهرام كه همتای ورتیرَهن [2]هندی و واهاگِن[3] ارمنی است، معمولاً نامش به «در هم شكنندة ایستادگی» ترجمه میشود.2 وی ایزد پیروزی و روز بیستم هر ماه شمسی به نام او است و نگاهبانی از آن روز و پناه دادن به آتش به او سپرده شده است، از همین روی، جنگجویان ایرانی عصر باستان از او یاری میخواستند و مهمترین آتش دوران ساسانی به نام او نامیده میشد.3
مآخذ:
1- هینلز، جان. شناخت اساطیر ایران. ترجمة ژاله آموزگار و احمد تفضلی، تهران و بابل: 1372، ص 41؛ نیز:
Hinnells, J. R. Persian Mythologh. London: Hamlyn, 1975, PP. 33-36.
2- نیبرگ، هنریك ساموئل. دینهای ایران باستان. ترجمة سیفالدین نجمآبادی، تهران: مركز ایرانی مطالعة فرهنگها، 1359، ص 69.
3- بندهش. ترجمة مهرداد بهار، تهران: توس، 1369، ص 49؛
Kulke, E. The Parsees in India, A Minority as Agent of Social Change, Dehli: P. 29.
[1]. Verethraghna
[2]. Vrtrahen
[3]. Vahagen