پرش به محتوا

دینکرد: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''دينكرد،''' كتابي بزرگ از مجموع اطلاعات راجع به آموزه‌ها، سنن و آداب و تاريخ و ادبيات زرتشتيان به زبان پهلوي. معناي تحت اللفظي ''دينكرد'' ”تأليف ديني“ است.<sup>1</sup> اين اثر شامل 9 كتاب بوده كه كتاب اول و دوم و بخش آغازين كتاب سوم از ميان رفته است.<sup...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''دينكرد،''' كتابي بزرگ از مجموع اطلاعات راجع به آموزه‌ها، سنن و آداب و تاريخ و ادبيات زرتشتيان به زبان پهلوي. معناي تحت اللفظي ''دينكرد'' ”تأليف ديني“ است.<sup>1</sup> اين اثر شامل 9 كتاب بوده كه كتاب اول و دوم و بخش آغازين كتاب سوم از ميان رفته است.<sup>2</sup> تعداد واژگان كل متن را حدود 169000 واژه تخمين زده‌اند.<sup>3</sup> ''دينكرد'' را مي‌توان حاصل گردآوري و تدوين مطالب مبتني بر ''اوستا'' و ترجمه‌هاي آن دانست، كاري كه آذر فرنبغ پسر فرخزاد آغاز و آذرباد ايميدان آن را كامل كرد.<sup>4</sup> آذرباد ايميدان بنا به گفتة محققان در سدة 4 ق / 10م مي‌زيسته است، از اين‌رو تاريخ كتاب را مربوط به سدة 9 يا10م دانسته‌اند.<sup>5</sup>  
'''دینكرد،''' كتابی بزرگ از مجموع اطلاعات راجع به آموزه‌ها، سنن و آداب و تاریخ و ادبیات [[زرتشتی، دین|زرتشتیان]] به زبان پهلوی. معنای تحت اللفظی ''دینكرد'' ”تألیف دینی“ است.<sup>1</sup> این اثر شامل 9 كتاب بوده كه كتاب اول و دوم و بخش آغازین كتاب سوم از میان رفته است.<sup>2</sup> تعداد واژگان كل متن را حدود 169000 واژه تخمین زده‌اند.<sup>3</sup> ''دینكرد'' را می‌توان حاصل گردآوری و تدوین مطالب مبتنی بر ''اوستا'' و ترجمه‌های آن دانست، كاری كه آذر فرنبغ پسر فرخزاد آغاز و آذرباد ایمیدان آن را كامل كرد.<sup>4</sup> آذرباد ایمیدان بنا به گفتة محققان در سدة 4 ق / 10م می‌زیسته است، از این‌رو تاریخ كتاب را مربوط به سدة 9 یا10م دانسته‌اند.<sup>5</sup>  


كتاب سوم ''دينكرد'' شامل 420 فصل (كه بيش‌تر فصول كوتاه‌اند) و 73000 واژه است. ارتباطي بين فصول متوالي ديده نمي‌شود. مندرجات كتاب در جهت توجيه مسائل يزدان‌شناسي و فلسفي است. مسئلة اصلي كتاب ثنويت است. در فصولي از كتاب به صاحبان اديان ديگر انتقاد شده است و غالباً عقايد مسلمانان مد نظر بوده است. روش بحث در اين كتاب منطقي است و متن آن به دليل وجود جملات دراز و پر شاخ و برگ و ساختگي دشوار است. <sup>6</sup>  
كتاب سوم ''دینكرد'' شامل 420 فصل (كه بیش‌تر فصول كوتاه‌اند) و 73000 واژه است. ارتباطی بین فصول متوالی دیده نمی‌شود. مندرجات كتاب در جهت توجیه مسائل یزدان‌شناسی و فلسفی است. مسئلة اصلی كتاب ثنویت است. در فصولی از كتاب به صاحبان ادیان دیگر انتقاد شده است و غالباً عقاید مسلمانان مد نظر بوده است. روش بحث در این كتاب منطقی است و متن آن به دلیل وجود جملات دراز و پر شاخ و برگ و ساختگی دشوار است. <sup>6</sup>  


كتاب چهارم شامل 4000 كلمه و منتخبي از آئين نامة آذر فرنبغ فرخزادان و شبيه به كتاب سوم است. در آغاز كتاب شرح آفرينش امشاسپندان و سپس اشاره به شاهاني كه از دين مزديسني پشتيباني كردند و آن‌گاه از موجودات گيتي سخن رفته است. سبك آن نيز دشوار است. رد پاي آثار يوناني و هندي را در اين كتاب مي‌توان ديد.<sup>7</sup>  
كتاب چهارم شامل 4000 كلمه و منتخبی از آئین نامة آذر فرنبغ فرخزادان و شبیه به كتاب سوم است. در آغاز كتاب شرح آفرینش امشاسپندان و سپس اشاره به شاهانی كه از دین مزدیسنی پشتیبانی كردند و آن‌گاه از موجودات گیتی سخن رفته است. سبك آن نیز دشوار است. رد پای آثار یونانی و هندی را در این كتاب می‌توان دید.<sup>7</sup>  


كتاب پنجم شامل 6000 واژه است و از دو بخش اصلي تشكيل شده: 1) پاسخ‌هاي آذر فرنبغ فرخزادان به يعقوب پسر خالد كه سؤالاتي در مورد دين زرتشتي مطرح كرده بود؛ 2) پاسخ به 33 پرسش بخت ماري مسيحي در مورد امور ماوراءالطبيعه، الهام ايزدي پرستش وآئين‌هاي زرتشتي.<sup>8</sup>   
كتاب پنجم شامل 6000 واژه است و از دو بخش اصلی تشكیل شده: 1) پاسخ‌های آذر فرنبغ فرخزادان به یعقوب پسر خالد كه سؤالاتی در مورد دین زرتشتی مطرح كرده بود؛ 2) پاسخ به 33 پرسش بخت ماری مسیحی در مورد امور ماوراءالطبیعه، الهام ایزدی پرستش وآئین‌های زرتشتی.<sup>8</sup>   


كتاب ششم در واقع اندرزنامه‌اي است داراي 23000 واژه. اين كتاب مجموعه‌اي از كلمات قصار اخلاقي و مذهبي با بيان وظايف، سنت‌ها و رسوم است كه از دانايان پيشين، پوريوتكيشان، به جا مانده است. كتاب ششم از نظر موضوع، قالب و طرزبيان داراي ارزشي والاست.<sup>9</sup> كتاب هفتم شامل حدود 16000 واژه و بر اساس متن اصلي و ترجمة سه نسك اوستايي است. اين كتاب حاوي داستان كامل زندگي زرتشت و حوادث پس از او تا پايان جهان و نيز سه موعود زرتشتي است.<sup>10</sup>  
كتاب ششم در واقع اندرزنامه‌ای است دارای 23000 واژه. این كتاب مجموعه‌ای از كلمات قصار اخلاقی و مذهبی با بیان وظایف، سنت‌ها و رسوم است كه از دانایان پیشین، پوریوتكیشان، به جا مانده است. كتاب ششم از نظر موضوع، قالب و طرزبیان دارای ارزشی والاست.<sup>9</sup> كتاب هفتم شامل حدود 16000 واژه و بر اساس متن اصلی و ترجمة سه نسك اوستایی است. این كتاب حاوی داستان كامل زندگی زرتشت و حوادث پس از او تا پایان جهان و نیز سه موعود زرتشتی است.<sup>10</sup>  


كتاب هشتم داراي ارزش ويژه‌اي است، زيرا شامل خلاصه‌اي از محتويات '''''اوستا'''''ي ساساني است كه به 3 بخش 7 فصلي تقسيم مي‌شود. بحث مهم ديگر آن مربوط به قوانين جزا و زمين‌هاي زراعتي است.<sup>11</sup> كتاب نهم داراي 28000 واژه است و شرح و تفسير سه نسك اوستا از نسك‌هاي ''گاثاها''ست.<sup>12</sup>  
كتاب هشتم دارای ارزش ویژه‌ای است، زیرا شامل خلاصه‌ای از محتویات '''''اوستا'''''ی ساسانی است كه به 3 بخش 7 فصلی تقسیم می‌شود. بحث مهم دیگر آن مربوط به قوانین جزا و زمین‌های زراعتی است.<sup>11</sup> كتاب نهم دارای 28000 واژه است و شرح و تفسیر سه نسك اوستا از نسك‌های ''گاثاها''ست.<sup>12</sup>  


4 نسخه از ''دينكرد'' در دست است كه كامل‌ترين آن‌ها در 1659م كتابت شده است.  
4 نسخه از ''دینكرد'' در دست است كه كامل‌ترین آن‌ها در 1659م كتابت شده است.  




'''مآخذ:'''
'''مآخذ:'''


1-    تفضلي، احمد. '''''تاريخ ادبيات ايران پيش از اسلام'''''. به كوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 128.
1-    تفضلی، احمد. '''''تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام'''''. به كوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 128.


2-    Gignoux, Ph. «Dēnkard», '''''Encyclopaedia Iranica'''''. 1996, Vol. VII, P. 285;
2-    Gignoux, Ph. «Dēnkard», '''''Encyclopaedia Iranica'''''. 1996, Vol. VII, P. 285;


تفضلي، همانجا؛ عفيفي، رحيم. '''''اساطير و فرهنگ ايران در نوشته‌هاي پهلوي'''''. تهران: 1374، ص 521.
تفضلی، همانجا؛ عفیفی، رحیم. '''''اساطیر و فرهنگ ایران در نوشته‌های پهلوی'''''. تهران: 1374، ص 521.


3-    West, E. W. '''''Pahlavi Literature'''''. Grundriss der Iranischen Phiologic, Strassburg: P. 91
3-    West, E. W. '''''Pahlavi Literature'''''. Grundriss der Iranischen Phiologic, Strassburg: P. 91
خط ۲۶: خط ۲۶:
4-    Ibid;
4-    Ibid;


تفضلي، همانجا.
تفضلی، همانجا.


5-    De Menasce, J. P. «Zoroastrian Pahlavi Writing», '''''The Cambridge History of Iran'''''. Vol. III(2). ed. E. Yarshater, Cambridge: Cambridge University Press, 1983, P. 1170.
5-    De Menasce, J. P. «Zoroastrian Pahlavi Writing», '''''The Cambridge History of Iran'''''. Vol. III(2). ed. E. Yarshater, Cambridge: Cambridge University Press, 1983, P. 1170.
خط ۳۲: خط ۳۲:
6-    Gignoux. Ibid. Vol. VII, PP. 285-286; West. Ibid;
6-    Gignoux. Ibid. Vol. VII, PP. 285-286; West. Ibid;


تاواديا، ج. '''''زبان و ادبيات پهلوي، فارسي ميانه'''''. ترجمة س. نجم آبادي، تهران: دانشگاه تهران، 1348، ص 56-57؛ تفضلي. همان. ص 131-132.
تاوادیا، ج. '''''زبان و ادبیات پهلوی، فارسی میانه'''''. ترجمة س. نجم آبادی، تهران: دانشگاه تهران، 1348، ص 56-57؛ تفضلی. همان. ص 131-132.


7-    West. Ibid. P. 22;
7-    West. Ibid. P. 22;


تفضلي. همان. ص 133؛ تاواديا. همان. ص 62-63.
تفضلی. همان. ص 133؛ تاوادیا. همان. ص 62-63.


8-    Gignoux. Ibid. Vol. VII, P. 286; West. P. 93;
8-    Gignoux. Ibid. Vol. VII, P. 286; West. P. 93;


تفضلي. همان. ص 134؛ تاواديا. همان. ص 72-75.
تفضلی. همان. ص 134؛ تاوادیا. همان. ص 72-75.


9-    West. Ibid. P. 94;
9-    West. Ibid. P. 94;


تاواديا. همان. ص 75-76.
تاوادیا. همان. ص 75-76.


10-  West. Ibid. P. 95; De Menasce. Ibid. P. 1172;
10-  West. Ibid. P. 95; De Menasce. Ibid. P. 1172;


تفضلي. همان. ص 135-136.
تفضلی. همان. ص 135-136.


11-  تفضلي. همان. ص 137-138.
11-  تفضلی. همان. ص 137-138.


12-  تفضلي. همان. ص 138-139؛  
12-  تفضلی. همان. ص 138-139؛  


West. Ibid. P. 98
West. Ibid. P. 98

نسخهٔ ‏۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۳:۲۱

دینكرد، كتابی بزرگ از مجموع اطلاعات راجع به آموزه‌ها، سنن و آداب و تاریخ و ادبیات زرتشتیان به زبان پهلوی. معنای تحت اللفظی دینكرد ”تألیف دینی“ است.1 این اثر شامل 9 كتاب بوده كه كتاب اول و دوم و بخش آغازین كتاب سوم از میان رفته است.2 تعداد واژگان كل متن را حدود 169000 واژه تخمین زده‌اند.3 دینكرد را می‌توان حاصل گردآوری و تدوین مطالب مبتنی بر اوستا و ترجمه‌های آن دانست، كاری كه آذر فرنبغ پسر فرخزاد آغاز و آذرباد ایمیدان آن را كامل كرد.4 آذرباد ایمیدان بنا به گفتة محققان در سدة 4 ق / 10م می‌زیسته است، از این‌رو تاریخ كتاب را مربوط به سدة 9 یا10م دانسته‌اند.5

كتاب سوم دینكرد شامل 420 فصل (كه بیش‌تر فصول كوتاه‌اند) و 73000 واژه است. ارتباطی بین فصول متوالی دیده نمی‌شود. مندرجات كتاب در جهت توجیه مسائل یزدان‌شناسی و فلسفی است. مسئلة اصلی كتاب ثنویت است. در فصولی از كتاب به صاحبان ادیان دیگر انتقاد شده است و غالباً عقاید مسلمانان مد نظر بوده است. روش بحث در این كتاب منطقی است و متن آن به دلیل وجود جملات دراز و پر شاخ و برگ و ساختگی دشوار است. 6

كتاب چهارم شامل 4000 كلمه و منتخبی از آئین نامة آذر فرنبغ فرخزادان و شبیه به كتاب سوم است. در آغاز كتاب شرح آفرینش امشاسپندان و سپس اشاره به شاهانی كه از دین مزدیسنی پشتیبانی كردند و آن‌گاه از موجودات گیتی سخن رفته است. سبك آن نیز دشوار است. رد پای آثار یونانی و هندی را در این كتاب می‌توان دید.7

كتاب پنجم شامل 6000 واژه است و از دو بخش اصلی تشكیل شده: 1) پاسخ‌های آذر فرنبغ فرخزادان به یعقوب پسر خالد كه سؤالاتی در مورد دین زرتشتی مطرح كرده بود؛ 2) پاسخ به 33 پرسش بخت ماری مسیحی در مورد امور ماوراءالطبیعه، الهام ایزدی پرستش وآئین‌های زرتشتی.8 

كتاب ششم در واقع اندرزنامه‌ای است دارای 23000 واژه. این كتاب مجموعه‌ای از كلمات قصار اخلاقی و مذهبی با بیان وظایف، سنت‌ها و رسوم است كه از دانایان پیشین، پوریوتكیشان، به جا مانده است. كتاب ششم از نظر موضوع، قالب و طرزبیان دارای ارزشی والاست.9 كتاب هفتم شامل حدود 16000 واژه و بر اساس متن اصلی و ترجمة سه نسك اوستایی است. این كتاب حاوی داستان كامل زندگی زرتشت و حوادث پس از او تا پایان جهان و نیز سه موعود زرتشتی است.10

كتاب هشتم دارای ارزش ویژه‌ای است، زیرا شامل خلاصه‌ای از محتویات اوستای ساسانی است كه به 3 بخش 7 فصلی تقسیم می‌شود. بحث مهم دیگر آن مربوط به قوانین جزا و زمین‌های زراعتی است.11 كتاب نهم دارای 28000 واژه است و شرح و تفسیر سه نسك اوستا از نسك‌های گاثاهاست.12

4 نسخه از دینكرد در دست است كه كامل‌ترین آن‌ها در 1659م كتابت شده است.


مآخذ:

1-    تفضلی، احمد. تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. به كوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 128.

2-    Gignoux, Ph. «Dēnkard», Encyclopaedia Iranica. 1996, Vol. VII, P. 285;

تفضلی، همانجا؛ عفیفی، رحیم. اساطیر و فرهنگ ایران در نوشته‌های پهلوی. تهران: 1374، ص 521.

3-    West, E. W. Pahlavi Literature. Grundriss der Iranischen Phiologic, Strassburg: P. 91

4-    Ibid;

تفضلی، همانجا.

5-    De Menasce, J. P. «Zoroastrian Pahlavi Writing», The Cambridge History of Iran. Vol. III(2). ed. E. Yarshater, Cambridge: Cambridge University Press, 1983, P. 1170.

6-    Gignoux. Ibid. Vol. VII, PP. 285-286; West. Ibid;

تاوادیا، ج. زبان و ادبیات پهلوی، فارسی میانه. ترجمة س. نجم آبادی، تهران: دانشگاه تهران، 1348، ص 56-57؛ تفضلی. همان. ص 131-132.

7-    West. Ibid. P. 22;

تفضلی. همان. ص 133؛ تاوادیا. همان. ص 62-63.

8-    Gignoux. Ibid. Vol. VII, P. 286; West. P. 93;

تفضلی. همان. ص 134؛ تاوادیا. همان. ص 72-75.

9-    West. Ibid. P. 94;

تاوادیا. همان. ص 75-76.

10-  West. Ibid. P. 95; De Menasce. Ibid. P. 1172;

تفضلی. همان. ص 135-136.

11-  تفضلی. همان. ص 137-138.

12-  تفضلی. همان. ص 138-139؛

West. Ibid. P. 98