کل عنایت: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''كل عنايت،''' (د. 1017ق/ 1608م)، دلقك دربار شاه عباس بزرگ (حك996ق/ 1587م- 1308ش). در شهر اصفهان و در حومة محلّة دردشت زندگي ميكرد.<sup>1</sup> در نزديكي كاخ شاهعباس و در انتهاي كوچه اسمعيل بيك، صاحب حمامي بود كه به نام خودش شهرت داشت.<sup>2</sup> نامش كربلائي عنايت...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''كل عنايت،''' (د. 1017ق/ 1608م)، دلقك دربار شاه عباس بزرگ (حك996ق/ 1587م- 1308ش). | '''كل عنايت،''' (د. 1017ق/ 1608م)، دلقك دربار شاه عباس بزرگ (حك996ق/ 1587م- 1308ش). | ||
در شهر اصفهان و در حومة محلّة دردشت زندگي ميكرد.<sup>1</sup> در نزديكي كاخ شاهعباس و در انتهاي كوچه اسمعيل بيك، صاحب حمامي بود كه به نام خودش شهرت داشت.<sup>2</sup> نامش كربلائي عنايت و به كل عنايت معروف بود؛ اما شاهعباس او را كچل عايت ميناميد. او دلقك ونديم شاه بود و مسخرگي و لودگي و حركات و اطوار و حاضرجوابيهايش شاه را ميخنداند.<sup>3</sup> در باره هنرنماييهاي او داستانهاي بسيار فراواني نقل كردهاند. | در شهر [[اصفهان]] و در حومة محلّة دردشت زندگي ميكرد.<sup>1</sup> در نزديكي كاخ شاهعباس و در انتهاي كوچه اسمعيل بيك، صاحب حمامي بود كه به نام خودش شهرت داشت.<sup>2</sup> نامش كربلائي عنايت و به كل عنايت معروف بود؛ اما شاهعباس او را كچل عايت ميناميد. او دلقك ونديم شاه بود و مسخرگي و لودگي و حركات و اطوار و حاضرجوابيهايش شاه را ميخنداند.<sup>3</sup> در باره هنرنماييهاي او داستانهاي بسيار فراواني نقل كردهاند. | ||
استعداد اودر خوش مزگي كردن او را محبوب مردم كرده بود. بسيار حساس و تيزبين بود و با يك حركت ساده مردم را ميخنداند. شيرين كاريهاي او در بازيهاي «داير كردن دكهي كرباس فروشي»، «مداواي چشم»، و «نجات جان محافظ باز شاه» را ميتوان نام برد.<sup>4</sup> هر يك از اين بازيها ماجراي داستاني واقعي را مينمود. | استعداد اودر خوش مزگي كردن او را محبوب مردم كرده بود. بسيار حساس و تيزبين بود و با يك حركت ساده مردم را ميخنداند. شيرين كاريهاي او در بازيهاي «داير كردن دكهي كرباس فروشي»، «مداواي چشم»، و «نجات جان محافظ باز شاه» را ميتوان نام برد.<sup>4</sup> هر يك از اين بازيها ماجراي داستاني واقعي را مينمود. | ||
نسخهٔ ۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۲۹
كل عنايت، (د. 1017ق/ 1608م)، دلقك دربار شاه عباس بزرگ (حك996ق/ 1587م- 1308ش).
در شهر اصفهان و در حومة محلّة دردشت زندگي ميكرد.1 در نزديكي كاخ شاهعباس و در انتهاي كوچه اسمعيل بيك، صاحب حمامي بود كه به نام خودش شهرت داشت.2 نامش كربلائي عنايت و به كل عنايت معروف بود؛ اما شاهعباس او را كچل عايت ميناميد. او دلقك ونديم شاه بود و مسخرگي و لودگي و حركات و اطوار و حاضرجوابيهايش شاه را ميخنداند.3 در باره هنرنماييهاي او داستانهاي بسيار فراواني نقل كردهاند.
استعداد اودر خوش مزگي كردن او را محبوب مردم كرده بود. بسيار حساس و تيزبين بود و با يك حركت ساده مردم را ميخنداند. شيرين كاريهاي او در بازيهاي «داير كردن دكهي كرباس فروشي»، «مداواي چشم»، و «نجات جان محافظ باز شاه» را ميتوان نام برد.4 هر يك از اين بازيها ماجراي داستاني واقعي را مينمود.
مآخذ:
1- شاردن، ژان،سفرنامه. ترجمة اقبال يغمايي، تهران: توس، 1374.
2- نوربخش، حسين. دلقكهاي مشهور درباري، تهران، سنائي، چاپ چهارم، 1371، ص 75.
3- شاردن، همانجا، جمالزاده، سيد محمدعلي. هزارپيشه، تهران، 1326، ص139.
4- شاردن، همان، نيز جنتي عطايي، ابوالقاسم. بنياد نمايش درايران، تهران، ابن سينا، 1333، 54.