پرش به محتوا

هایک کاراکاش: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''كاراكاش، هايك. ('''1311 يا1313ق/ 1893 يا 1899م- 1339ش)، روزنامه‌نگار، بازيگر و كارگردان تئاتر. در آذربايجان روسيه به دنيا آمد. در دوران كودكي با پدرش كه دبير بود، به ايران مهاجرت كرد.<sup>1</sup> همزمان با تحصيل در مدرسه «سن‌لويي» تهران وارد عرصة نمايش شد و د...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''كاراكاش، هايك. ('''1311 يا1313ق/ 1893 يا 1899م- 1339ش)، روزنامه‌نگار، بازيگر و كارگردان تئاتر.
'''كاراكاش، هایك. ('''1311 یا1313ق/ 1893 یا 1899م- 1339ش)، روزنامه‌نگار، بازیگر و كارگردان تئاتر.


در آذربايجان روسيه به دنيا آمد. در دوران كودكي با پدرش كه دبير بود، به ايران مهاجرت كرد.<sup>1</sup> همزمان با تحصيل در مدرسه «سن‌لويي» تهران وارد عرصة نمايش شد و در گروه‌هاي تئاتر ارامنه به فعاليت پرداخت. به زبان‌هاي ارمني و فرانسوي تسلط و به زبان روسي و انگليسي آشنايي داشت.  
در آذربایجان روسیه به دنیا آمد. در دوران كودكی با پدرش كه دبیر بود، به ایران مهاجرت كرد.<sup>1</sup> همزمان با تحصیل در مدرسه «سن‌لویی» [[استان تهران|تهران]] وارد عرصه نمایش شد و در گروه‌های تئاتر ارامنه به فعالیت پرداخت. به زبان‌های ارمنی و فرانسوی تسلط و به زبان روسی و انگلیسی آشنایی داشت.  


كاراكاش، از سال 1296 ش، نشرية طنز «يويوح» و سپس از 1309ش هفته نامه‌ي «ورادزنوند» را كه بعدها روزانه شد، منتشر مي‌كرد.<sup>2</sup>  
كاراكاش، از سال 1296 ش، نشریه طنز «یویوح» و سپس از 1309ش هفته نامه‌ی «ورادزنوند» را كه بعدها روزانه شد، منتشر می‌كرد.<sup>2</sup>  


چند سال پيش از آغاز سدة 14 ش، گروه نمايشي جمعيت راه نو را براي نمايش‌هاي غيرسنتي تأسيس كرد.<sup>3</sup>
چند سال پیش از آغاز سده 14 ش، گروه نمایشی جمعیت راه نو را برای نمایش‌های غیرسنتی تأسیس كرد.<sup>3</sup>


پس از تأسيس شركت كمدي ايران به آن پيوست. پس از اينكه گروه ايران جوان رامسيو تريان تشكيل داد، به آن پيوست و با اعضاي گروه، ذبيح بهروز، علي اكبر سياسي، رضا كمال شهرزاد، حسن مقدم ولرت همكاري ميكرد.<sup>4</sup>  
پس از تأسیس شركت كمدی ایران به آن پیوست. پس از اینكه گروه ایران جوان رامسیو تریان تشكیل داد، به آن پیوست و با اعضای گروه، ذبیح بهروز، علی اكبر سیاسی، رضا كمال شهرزاد، حسن مقدم ولرت همكاری میكرد.<sup>4</sup>  


در 1314 ش كه هنرمنداني از روسيه براي اجراي نمايش به ايران آمدند، كاراكاش با آن‌ها به عنوان بازيگر و مترجم كار مي‌كرد.<sup>5</sup>  
در 1314 ش كه هنرمندانی از روسیه برای اجرای نمایش به ایران آمدند، كاراكاش با آن‌ها به عنوان بازیگر و مترجم كار می‌كرد.<sup>5</sup>  


او سال‌ها در هنرستان هنرپيشگي تهران تدريس مي‌كرد و در تماشاخانة تهران و تئاتر فردوسي كارگرداني چندين نمايشنامه را بر عهده داشت. از جمله نمايشنامه‌هايي كا كاراكاش كارگرداني يا در آنها بازي كرده است مي‌توان «كوچولو موچولو»، «عمو رجب بچه شده»، «نامزدبازي امير»، «عدالت را كجا بايد پيدا كرد»، «ختر فداكار» و «دختر قرن بيستم» را نام برد.<sup>6</sup>  
او سال‌ها در هنرستان هنرپیشگی تهران تدریس می‌كرد و در تماشاخانه تهران و [[تئاتر فردوسی]] كارگردانی چندین نمایشنامه را بر عهده داشت. از جمله نمایشنامه‌هایی كا كاراكاش كارگردانی یا در آنها بازی كرده است می‌توان «كوچولو موچولو»، «عمو رجب بچه شده»، «نامزدبازی امیر»، «عدالت را كجا باید پیدا كرد»، «ختر فداكار» و «دختر قرن بیستم» را نام برد.<sup>6</sup>  




'''''منابع و مأخذ:'''''
'''''منابع و مأخذ:'''''


1-     '''''پست تهران (سينمايي)''''': شماره مخصوص، سال دوم، شماره 51، بدون تاريخ (احتمالاً نيمه اول دهه‌ي 1330ش) ص25.
1-     '''''پست تهران (سینمایی)''''': شماره مخصوص، سال دوم، شماره 51، بدون تاریخ (احتمالاً نیمه اول دهه‌ی 1330ش) ص25.


2-     اسكويي، مصطفي: '''''سيري در تاريخ تئاتر ايران'''''، تهران، نشر آناهيتا- اسكويي، چاپ اول 1378، صص 306 و 307.  
2-     اسكویی، مصطفی: '''''سیری در تاریخ تئاتر ایران'''''، تهران، نشر آناهیتا- اسكویی، چاپ اول 1378، صص 306 و 307.  


3-     گوران، هيوا: '''''كوششهاي نافرجام''''' '''''(سيري درصدر سال تيآتر ايران)'''''، تهران، انتشارات آگاه، 1360، ص 120؛ شهرياري، خسرو، '''''كتاب نمايش'''''. تهران: اميركبير، 1365، 415.
3-     گوران، هیوا: '''''كوششهای نافرجام''''' '''''(سیری درصدر سال تیآتر ایران)'''''، تهران، انتشارات آگاه، 1360، ص 120؛ شهریاری، خسرو، '''''كتاب نمایش'''''. تهران: امیركبیر، 1365، 415.


4-     شهرياري، همان، 431.
4-     شهریاری، همان، 431.


5-     '''''پست تهران''''': سال دوم، شماره 51، همان، ص 25.  
5-     '''''پست تهران''''': سال دوم، شماره 51، همان، ص 25.  


6-     اسكويي، مصطفي: '''''سيري در تاريخ تئاتر ايران'''''، همان، ص 307، '''''پست تهران''''': شماره 51، همان، ص 25.   
6-     اسكویی، مصطفی: '''''سیری در تاریخ تئاتر ایران'''''، همان، ص 307، '''''پست تهران''''': شماره 51، همان، ص 25.   






محمود عزیزی
محمود عزیزی

نسخهٔ ‏۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۱

كاراكاش، هایك. (1311 یا1313ق/ 1893 یا 1899م- 1339ش)، روزنامه‌نگار، بازیگر و كارگردان تئاتر.

در آذربایجان روسیه به دنیا آمد. در دوران كودكی با پدرش كه دبیر بود، به ایران مهاجرت كرد.1 همزمان با تحصیل در مدرسه «سن‌لویی» تهران وارد عرصه نمایش شد و در گروه‌های تئاتر ارامنه به فعالیت پرداخت. به زبان‌های ارمنی و فرانسوی تسلط و به زبان روسی و انگلیسی آشنایی داشت.

كاراكاش، از سال 1296 ش، نشریه طنز «یویوح» و سپس از 1309ش هفته نامه‌ی «ورادزنوند» را كه بعدها روزانه شد، منتشر می‌كرد.2

چند سال پیش از آغاز سده 14 ش، گروه نمایشی جمعیت راه نو را برای نمایش‌های غیرسنتی تأسیس كرد.3

پس از تأسیس شركت كمدی ایران به آن پیوست. پس از اینكه گروه ایران جوان رامسیو تریان تشكیل داد، به آن پیوست و با اعضای گروه، ذبیح بهروز، علی اكبر سیاسی، رضا كمال شهرزاد، حسن مقدم ولرت همكاری میكرد.4

در 1314 ش كه هنرمندانی از روسیه برای اجرای نمایش به ایران آمدند، كاراكاش با آن‌ها به عنوان بازیگر و مترجم كار می‌كرد.5

او سال‌ها در هنرستان هنرپیشگی تهران تدریس می‌كرد و در تماشاخانه تهران و تئاتر فردوسی كارگردانی چندین نمایشنامه را بر عهده داشت. از جمله نمایشنامه‌هایی كا كاراكاش كارگردانی یا در آنها بازی كرده است می‌توان «كوچولو موچولو»، «عمو رجب بچه شده»، «نامزدبازی امیر»، «عدالت را كجا باید پیدا كرد»، «ختر فداكار» و «دختر قرن بیستم» را نام برد.6  


منابع و مأخذ:

1-     پست تهران (سینمایی): شماره مخصوص، سال دوم، شماره 51، بدون تاریخ (احتمالاً نیمه اول دهه‌ی 1330ش) ص25.

2-     اسكویی، مصطفی: سیری در تاریخ تئاتر ایران، تهران، نشر آناهیتا- اسكویی، چاپ اول 1378، صص 306 و 307.

3-     گوران، هیوا: كوششهای نافرجام (سیری درصدر سال تیآتر ایران)، تهران، انتشارات آگاه، 1360، ص 120؛ شهریاری، خسرو، كتاب نمایش. تهران: امیركبیر، 1365، 415.

4-     شهریاری، همان، 431.

5-     پست تهران: سال دوم، شماره 51، همان، ص 25.

6-     اسكویی، مصطفی: سیری در تاریخ تئاتر ایران، همان، ص 307، پست تهران: شماره 51، همان، ص 25. 


محمود عزیزی