ایران جوان: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''ايران جوان،''' روزنامة سياسي، اقتصادي و اجتماعي كه به صاحب امتيازي حسين نفيسي و مدير مسئولي محمد تنكابني با قطعي بزرگ، از تاريخ 5 اسفند 1305ش/22 شعبان 1345ق/ 25 فوريه 1926م، در تهران، هفتگي منتشر شد. اين روزنامه ارگان رسمي جمعيت ايران جوان بود كه در شم...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''ايران جوان،''' روزنامة سياسي، اقتصادي و اجتماعي كه به صاحب امتيازي حسين نفيسي و مدير مسئولي محمد تنكابني با قطعي بزرگ، از تاريخ 5 اسفند 1305ش/22 شعبان 1345ق/ 25 فوريه 1926م، در | '''ايران جوان،''' روزنامة سياسي، اقتصادي و اجتماعي كه به صاحب امتيازي حسين نفيسي و مدير مسئولي محمد تنكابني با قطعي بزرگ، از تاريخ 5 اسفند 1305ش/22 شعبان 1345ق/ 25 فوريه 1926م، در [[استان تهران|تهران]]، هفتگي منتشر شد. | ||
اين روزنامه ارگان رسمي جمعيت ايران جوان بود كه در شمارة اول خود توسط مدير مسئولش ـ حسين نفيسي ـ چند هدف را سرلوحة خود قرار داده و دنبال ميكرد: 1) از نظر سياسي استقرار حكومت پارلماني و اصول دموكراسي 2) در قسمت اقتصادي طرفداري از مالكيت انفرادي و مخصوصاً حمايت از دهاقين و خورده مالكين 3) در مسائل اجتماعي توجه به معارف مملكت و توسعة مؤسسات معارفي از هر قبيل. حسين نفيسي در شمارة اول امتياز اين روزنامه را به "جمعيت" واگذار كرده است.<sup>1</sup> | اين روزنامه ارگان رسمي جمعيت ايران جوان بود كه در شمارة اول خود توسط مدير مسئولش ـ حسين نفيسي ـ چند هدف را سرلوحة خود قرار داده و دنبال ميكرد: 1) از نظر سياسي استقرار حكومت پارلماني و اصول دموكراسي 2) در قسمت اقتصادي طرفداري از مالكيت انفرادي و مخصوصاً حمايت از دهاقين و خورده مالكين 3) در مسائل اجتماعي توجه به معارف مملكت و توسعة مؤسسات معارفي از هر قبيل. حسين نفيسي در شمارة اول امتياز اين روزنامه را به "جمعيت" واگذار كرده است.<sup>1</sup> | ||
نسخهٔ ۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۳۲
ايران جوان، روزنامة سياسي، اقتصادي و اجتماعي كه به صاحب امتيازي حسين نفيسي و مدير مسئولي محمد تنكابني با قطعي بزرگ، از تاريخ 5 اسفند 1305ش/22 شعبان 1345ق/ 25 فوريه 1926م، در تهران، هفتگي منتشر شد.
اين روزنامه ارگان رسمي جمعيت ايران جوان بود كه در شمارة اول خود توسط مدير مسئولش ـ حسين نفيسي ـ چند هدف را سرلوحة خود قرار داده و دنبال ميكرد: 1) از نظر سياسي استقرار حكومت پارلماني و اصول دموكراسي 2) در قسمت اقتصادي طرفداري از مالكيت انفرادي و مخصوصاً حمايت از دهاقين و خورده مالكين 3) در مسائل اجتماعي توجه به معارف مملكت و توسعة مؤسسات معارفي از هر قبيل. حسين نفيسي در شمارة اول امتياز اين روزنامه را به "جمعيت" واگذار كرده است.1
مقالات روزنامه به قلم نويسندگان صاحب نامي چون علياكبر دهخدا، مشفق كاظمي و محسن رئيس بود. در اين روزنامه كاريكاتور هم چاپ ميشد. همچنين از شمارة اول آن چاپ كتاب گناهكار فرانسو گپه ترجمة عبدالحسين ميكده به صورت پاروقي مشاهده ميشود.2
مقالات اين روزنامه توسط نويسندگان تحصيل كرده و اروپا نوشته ميشد و تأكيد صاحب امتياز آن بر اين امر بود.3
در ابتدا قرار بود كه روزنامه هر جمعه منتشر گردد، اما پس از شمارة دوم اين روزنامه در روزهاي شنبه منتشر شد. تا پايان سال اول، از اين روزنامه 52 شماره به طور مرتب منتشر شد.
محل ادارة اين روزنامه: تهران: خيابان چراغ برق بود.
مآخذ:
1. روزنامة ايران جوان، ش 1، 5 اسفند 1305، ص 1.
2. همان. ص 5.
3. همانجا.
نيزنك: اسناد مطبوعات. به كوشش كاوه بيات ـ مسعود كوهستانينژاد، تهران: انتشارات سازمان اسناد ملي ايران؛ شجيعي، زهرا. نخبگان سياسي ايران (از انقلاب مشروطيت تا انقلاب اسلامي). تهران: سخن، 1372؛ صدرهاشمي، محمد. تاريخ جرايد و مجلات ايران. اصفهان: كمال، 1363؛ اسناد مطبوعات ايران (1332-1320). غلامرضا سلامي ـ محسن روستايي، سازمان اسناد ملي ايران، تهران: 1374ـ1377؛ اسنادي از مطبوعات و احزاب دورة رضاشاه. معاونت خدمات مديريت و اطلاعرساني دفتر رئيس جمهور، تهران: 1380.
سعاد پیرا