پرش به محتوا

بهرام: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Karimian (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''بهرام'''، ایزد پیروزی و از ایزدان مهم دین زردشتی كه به‌ویژه در [[ساسانیان|عصر ساسانی]] جایگاهی بسیار برجسته پیدا كرد.  
'''بهرام'''، ایزد پیروزی و از ایزدان مهم دین زردشتی که به‌ویژه در [[ساسانیان|عصر ساسانی]] جایگاهی بسیار برجسته پیدا کرد.  


نام بهرام در ''اوستا'' وِرِثْرَغْنَه [1]است و در سرودة اوستایی كه به او اختصاص یافته (بهرام یشت) با 10 تجسم یا صورت معرفی می‌شود كه هر یك نمایان‌گر جنبه‌ای از اوست.<sup>1</sup> از جملة این تجسم‌ها گراز تیزدندان است (مهریشت: 70) و پیوسته همراه با ایزدمهر می‌تازد؛ لذا نوعی پیوستگی و ارتباط نیرومند میان مهر و بهرام وجود داشته است.<sup>2</sup>
نام بهرام در ''اوستا'' وِرِثْرَغْنَه (Verethraghna)است و در سروده اوستایی که به او اختصاص یافته (بهرام یشت) با 10 تجسم یا صورت معرفی می‌شود که هر یک نمایان‌گر جنبه‌ای از اوست<ref>هینلز، جان. '''''شناخت اساطیر ایران.''''' ترجمه ژاله آموزگار و احمد تفضلی، تهران و بابل: 1372، ص 41؛ نیز:


بهرام كه همتای ورتیرَهن [2]هندی و واهاگِن[3] ارمنی است، معمولاً نامش به «در هم شكنندة ایستادگی» ترجمه می‌شود.<sup>2</sup> وی ایزد پیروزی و روز بیستم هر ماه شمسی به نام او است و نگاهبانی از آن روز و پناه دادن به آتش به او سپرده شده است، از همین روی، جنگجویان ایرانی عصر باستان از او یاری می‌خواستند و مهم‌ترین آتش دوران ساسانی به نام او نامیده می‌شد.<sup>3</sup>
Hinnells, J. R. '''''Persian Mythologh'''''. London: Hamlyn, 1975, PP. 33-36.</ref>. از جمله این تجسم‌ها گراز تیزدندان است (مهریشت: 70) و پیوسته همراه با ایزدمهر می‌تازد؛ لذا نوعی پیوستگی و ارتباط نیرومند میان مهر و بهرام وجود داشته است.<sup>2</sup>  


 
بهرام که همتای ورتیرَهن(Vrtrahen)هندی و واهاگِن(Vahagen) ارمنی است، معمولاً نامش به «در هم شکننده ایستادگی» ترجمه می‌شود<ref>نیبرگ، هنریک ساموئل. '''''دین‌های ایران باستان'''''. ترجمه سیف‌الدین نجم‌آبادی، تهران: مرکز ایرانی مطالعه فرهنگ‌ها، 1359، ص 69. </ref>. وی ایزد پیروزی و روز بیستم هر ماه شمسی به نام او است و نگاهبانی از آن روز و پناه دادن به آتش به او سپرده شده است، از همین روی، جنگجویان ایرانی عصر باستان از او یاری می‌خواستند و مهم‌ترین آتش دوران ساسانی به نام او نامیده می‌شد<ref>'''''بندهش'''''. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس، 1369، ص 49؛
'''مآخذ:'''
 
1-    هینلز، جان. '''''شناخت اساطیر ایران.''''' ترجمة ژاله آموزگار و احمد تفضلی، تهران و بابل: 1372، ص 41؛ نیز:
 
Hinnells, J. R. '''''Persian Mythologh'''''. London: Hamlyn, 1975, PP. 33-36.
 
2-    نیبرگ، هنریك ساموئل. '''''دین‌های ایران باستان'''''. ترجمة سیف‌الدین نجم‌آبادی، تهران: مركز ایرانی مطالعة فرهنگ‌ها، 1359، ص 69.  
 
3-    '''''بندهش'''''. ترجمة مهرداد بهار، تهران: توس، 1369، ص 49؛


Kulke, E. '''''The Parsees in India, A Minority as Agent of Social Change''''', Dehli: P. 29.
Kulke, E. '''''The Parsees in India, A Minority as Agent of Social Change''''', Dehli: P. 29.
----[1]. Verethraghna
----</ref>.


[2]. Vrtrahen
== نیز نگاه کنید به ==


[3]. Vahagen
== '''مآخذ''' ==

نسخهٔ ‏۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۳۲

بهرام، ایزد پیروزی و از ایزدان مهم دین زردشتی که به‌ویژه در عصر ساسانی جایگاهی بسیار برجسته پیدا کرد.  

نام بهرام در اوستا وِرِثْرَغْنَه (Verethraghna)است و در سروده اوستایی که به او اختصاص یافته (بهرام یشت) با 10 تجسم یا صورت معرفی می‌شود که هر یک نمایان‌گر جنبه‌ای از اوست[۱]. از جمله این تجسم‌ها گراز تیزدندان است (مهریشت: 70) و پیوسته همراه با ایزدمهر می‌تازد؛ لذا نوعی پیوستگی و ارتباط نیرومند میان مهر و بهرام وجود داشته است.2

بهرام که همتای ورتیرَهن(Vrtrahen)هندی و واهاگِن(Vahagen) ارمنی است، معمولاً نامش به «در هم شکننده ایستادگی» ترجمه می‌شود[۲]. وی ایزد پیروزی و روز بیستم هر ماه شمسی به نام او است و نگاهبانی از آن روز و پناه دادن به آتش به او سپرده شده است، از همین روی، جنگجویان ایرانی عصر باستان از او یاری می‌خواستند و مهم‌ترین آتش دوران ساسانی به نام او نامیده می‌شد[۳].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. هینلز، جان. شناخت اساطیر ایران. ترجمه ژاله آموزگار و احمد تفضلی، تهران و بابل: 1372، ص 41؛ نیز: Hinnells, J. R. Persian Mythologh. London: Hamlyn, 1975, PP. 33-36.
  2. نیبرگ، هنریک ساموئل. دین‌های ایران باستان. ترجمه سیف‌الدین نجم‌آبادی، تهران: مرکز ایرانی مطالعه فرهنگ‌ها، 1359، ص 69.
  3. بندهش. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس، 1369، ص 49؛ Kulke, E. The Parsees in India, A Minority as Agent of Social Change, Dehli: P. 29.