پرش به محتوا

جلگه مغان: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''جلگة مغان،''' دشت وسيعي در شمالي‌ترين قسمت استان اردبيل، واقع در شهرستان‌هاي پارس‌آباد و بيله سوارُ در مرز كشور جمهوري آذربايجان. اين جلگه از آبرفت رود ارس و شعبه‌هاي آن به وجود آمده و يكي از مناطق حاصلخيز ايران است.<sup>1</sup> قسمت عمدة اين جل...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''جلگة مغان،''' دشت وسيعي در شمالي‌ترين قسمت استان اردبيل، واقع در شهرستان‌هاي پارس‌آباد و بيله سوارُ در مرز كشور جمهوري آذربايجان. اين جلگه از آبرفت رود ارس و شعبه‌هاي آن به وجود آمده و يكي از مناطق حاصلخيز ايران است.<sup>1</sup>  
'''جلگه مغان،''' دشت وسیعی در شمالی‌ترین قسمت استان اردبیل، واقع در شهرستان‌های پارس‌آباد و بیله سوارُ در مرز کشور جمهوری آذربایجان. این جلگه از آبرفت رود ارس و شعبه‌های آن به وجود آمده و یکی از مناطق حاصلخیز ایران است.<sup>1</sup>  


قسمت عمدة اين جلگه، يعني حدود دو سوم آن در خاك كشور جمهوري آذربايجان (= اَران) و حدود يك سوم آن در خاك ايران قرار دارد.<sup>2</sup>  
قسمت عمده این جلگه، یعنی حدود دو سوم آن در خاک کشور جمهوری آذربایجان (= اَران) و حدود یک سوم آن در خاک ایران قرار دارد.<sup>2</sup>  


رود ارس اين جلگة وسيع را به دو قسمت شمالي و جنوبي تقسيم مي‌كند و در نقطه‌اي به نام «تازه‌كند» از مرز‌ ايران خارج و پس از عبور از خاك كشور جمهوري آذربايجان به درياي خزر مي‌ريزد. جلگة مغان بخش كوچكي از حوضة آبريز درياي خزر است كه از شمال آذربايجان غربي تا شمال خراسان شمالي امتداد يافته و ميانگين بارندگي سالانة اين جلگه بين 250 تا 300 ميلي‌متر گزارش شده است.<sup>3</sup> به جز نواحي جنوبي ايران، جلگة مغان تنها نقطه‌اي از كشور است كه در آن ميدان نفتي وجود دارد.<sup>4</sup>
رود ارس این جلگه وسیع را به دو قسمت شمالی و جنوبی تقسیم می‌کند و در نقطه‌ای به نام «تازه‌کند» از مرز‌ ایران خارج و پس از عبور از خاک کشور جمهوری آذربایجان به [[دریاچه خزر|دریای خزر]] می‌ریزد. جلگه مغان بخش کوچکی از حوضه آبریز دریای خزر است که از شمال آذربایجان غربی تا شمال خراسان شمالی امتداد یافته و میانگین بارندگی سالانه این جلگه بین 250 تا 300 میلی‌متر گزارش شده است.<sup>3</sup> به جز نواحی جنوبی ایران، جلگه مغان تنها نقطه‌ای از کشور است که در آن میدان نفتی وجود دارد.<sup>4</sup>




'''مآخذ:'''  
'''مآخذ:'''  


1.    سازمان پژوهش‌ و برنامه‌ريزي آموزشي. '''''جغرافياي استان اردبيل'''''. چ 4، تهران: شركت چاپ و نشر كتا‌ب‌هاي درسي ايران، 1382، ص 3، 4، 6.
1.    سازمان پژوهش‌ و برنامه‌ریزی آموزشی. '''''جغرافیای استان اردبیل'''''. چ 4، تهران: شرکت چاپ و نشر کتا‌ب‌های درسی ایران، 1382، ص 3، 4، 6.


2.    همان. ص10.
2.    همان. ص10.


3.     جعفري، عباس. '''''گيتاشناسي ايران'''''. ج 2، ''رودها و رودنامة ايران''، چ 2، تهران: گيتاشناسي، 1379، ص 26، 104، 105.
3.     جعفری، عباس. '''''گیتاشناسی ایران'''''. ج 2، ''رودها و رودنامه ایران''، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 26، 104، 105.


4.     سازمان نقشه‌برداري كشور. '''''اطلس زمين‌شناسي''''' (اطلس ملي ايران). نگارش دوم، چ1، تهران: سازمان نقشه‌برداري كشور (سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور)، 1382، ص 93.
4.     سازمان نقشه‌برداری کشور. '''''اطلس زمین‌شناسی''''' (اطلس ملی ایران). نگارش دوم، چ1، تهران: سازمان نقشه‌برداری کشور (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1382، ص 93.




کبری حکیمیان
کبری حکیمیان

نسخهٔ ‏۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۳:۵۲

جلگه مغان، دشت وسیعی در شمالی‌ترین قسمت استان اردبیل، واقع در شهرستان‌های پارس‌آباد و بیله سوارُ در مرز کشور جمهوری آذربایجان. این جلگه از آبرفت رود ارس و شعبه‌های آن به وجود آمده و یکی از مناطق حاصلخیز ایران است.1

قسمت عمده این جلگه، یعنی حدود دو سوم آن در خاک کشور جمهوری آذربایجان (= اَران) و حدود یک سوم آن در خاک ایران قرار دارد.2

رود ارس این جلگه وسیع را به دو قسمت شمالی و جنوبی تقسیم می‌کند و در نقطه‌ای به نام «تازه‌کند» از مرز‌ ایران خارج و پس از عبور از خاک کشور جمهوری آذربایجان به دریای خزر می‌ریزد. جلگه مغان بخش کوچکی از حوضه آبریز دریای خزر است که از شمال آذربایجان غربی تا شمال خراسان شمالی امتداد یافته و میانگین بارندگی سالانه این جلگه بین 250 تا 300 میلی‌متر گزارش شده است.3 به جز نواحی جنوبی ایران، جلگه مغان تنها نقطه‌ای از کشور است که در آن میدان نفتی وجود دارد.4


مآخذ:

1.    سازمان پژوهش‌ و برنامه‌ریزی آموزشی. جغرافیای استان اردبیل. چ 4، تهران: شرکت چاپ و نشر کتا‌ب‌های درسی ایران، 1382، ص 3، 4، 6.

2.    همان. ص10.

3.     جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج 2، رودها و رودنامه ایران، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 26، 104، 105.

4.     سازمان نقشه‌برداری کشور. اطلس زمین‌شناسی (اطلس ملی ایران). نگارش دوم، چ1، تهران: سازمان نقشه‌برداری کشور (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1382، ص 93.


کبری حکیمیان