طایفه ریگی: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''ريگي'''، از طوايف بزرگ بلوچ در استان سيستان و بلوچستان. برخي به نقل از خود طايفة ريگي خاستگاه جغرافيايي اين طايفه را منطقهاي ريگزار در بلوچستان دانستهاند، كه از اين رو به ريگي معروف شدهاند.<sup>1</sup> گروهي از ريگيها اسكان يافتهاند و...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | '''ریگی'''، از طوایف بزرگ [[بلوچ]] در [[استان سیستان و بلوچستان]]. | ||
برخی به نقل از خود طایفة ریگی خاستگاه جغرافیایی این طایفه را منطقهای ریگزار در بلوچستان دانستهاند، كه از این رو به ریگی معروف شدهاند.<sup>1</sup> | |||
گروهی از ریگیها اسكان یافتهاند و شمار فراوانی از آنها برای چرای دامهایشان به مناطق سردسیر و گرمسیر منطقه كوچ میكنند. دهستانهای شهرستانهای ایرانشهر، خاش و زاهدان محل ییلاق و قشلاق طایفة ریگی است.<sup>2</sup> | |||
طایفة ریگی به چندین تیره و زیرتیره تقسیم میشود. برخی از مهمترین تیرههای آن عبارتند از: ناتوزایی، بهادرزایی، سَرگُلزایی و زنگیزایی و... ریاست طایفه بر عهدة سردار است. مانند دیگر طوایف سیستان و بلوچستان. منصب سرداری به عنوان بالاترین مقام تصمیمگیری در نظام سیاسی و ... موروثی است. بر خلاف دیگر طوایف منطقه سرداران ریگی به مالكیت دامها بیشتر از مالكیت بر زمین اهمیت میدهند. یكی از مهمترین سرداران این طایفه سردار عیدوخان است. سردار فعلی ریگیها سردار مهراللهخان ریگی است.<sup>3</sup> شمار كوچندگان این طایفه در 1377ش 1294 خانوار، 8949 نفر تخمین زده شده است.<sup>4</sup> | |||
موقعیت مناسب قلمرو ریگیها، كه در دامنة كوه تفتان قراردارد، و روابط سیاسی و اقتصادی مطلوب این طایفه با دیگر طوایف منطقه، اقتصاد پر رونقی را برای طایفه به وجود آورده است. دامداری و كشاورزی پر رونق از عمده مشاغل طایفة ریگی است.<sup>5</sup> ریگیها سنی حنفی مذهبی هستند.<sup>6</sup> | |||
''مآخذ:'' | ''مآخذ:'' | ||
1. افشار | 1. افشار سیستانی، ایرج. '''''مقدمهای بر شناخت ایلها، چادرنشینان و طوایف عشایری ایران'''''. تهران: 1366، ص 2/916. | ||
2. ''''' | 2. '''''سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377ش، جمعیت عشایری دهستانها'''''. تهران: 1378، ص 9-93، 96. | ||
3. | 3. ازكیا، مصطفی و دیگران. '''''گزارش مقدماتی مطالعة ساخت اجتماعی، اقتصادی مناطق روستایی سیستان و خاش'''''. تهران: 1355، ص 36-37؛ افشارسیستانی، ایرج. '''''همان'''''. 2/917-916. | ||
4. ''''' | 4. '''''سرشماری اجتماعی اقتصادی عشایر كوچنده 1377ش، نتایج تفصیلی'''''. تهران: 1378، ص ،37. | ||
5. | 5. فیلد، هنری. '''''مردم شناسی ایران'''''. ترجمة عبدالله فریار، تهران: 1342، ص 288؛ افشار سیستانی، همانجا. | ||
6. افشار | 6. افشار سیستانی، ایرج. همانجا. | ||
معصومه ابراهیمی | معصومه ابراهیمی | ||
نسخهٔ ۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۱۲
ریگی، از طوایف بزرگ بلوچ در استان سیستان و بلوچستان.
برخی به نقل از خود طایفة ریگی خاستگاه جغرافیایی این طایفه را منطقهای ریگزار در بلوچستان دانستهاند، كه از این رو به ریگی معروف شدهاند.1
گروهی از ریگیها اسكان یافتهاند و شمار فراوانی از آنها برای چرای دامهایشان به مناطق سردسیر و گرمسیر منطقه كوچ میكنند. دهستانهای شهرستانهای ایرانشهر، خاش و زاهدان محل ییلاق و قشلاق طایفة ریگی است.2
طایفة ریگی به چندین تیره و زیرتیره تقسیم میشود. برخی از مهمترین تیرههای آن عبارتند از: ناتوزایی، بهادرزایی، سَرگُلزایی و زنگیزایی و... ریاست طایفه بر عهدة سردار است. مانند دیگر طوایف سیستان و بلوچستان. منصب سرداری به عنوان بالاترین مقام تصمیمگیری در نظام سیاسی و ... موروثی است. بر خلاف دیگر طوایف منطقه سرداران ریگی به مالكیت دامها بیشتر از مالكیت بر زمین اهمیت میدهند. یكی از مهمترین سرداران این طایفه سردار عیدوخان است. سردار فعلی ریگیها سردار مهراللهخان ریگی است.3 شمار كوچندگان این طایفه در 1377ش 1294 خانوار، 8949 نفر تخمین زده شده است.4
موقعیت مناسب قلمرو ریگیها، كه در دامنة كوه تفتان قراردارد، و روابط سیاسی و اقتصادی مطلوب این طایفه با دیگر طوایف منطقه، اقتصاد پر رونقی را برای طایفه به وجود آورده است. دامداری و كشاورزی پر رونق از عمده مشاغل طایفة ریگی است.5 ریگیها سنی حنفی مذهبی هستند.6
مآخذ:
1. افشار سیستانی، ایرج. مقدمهای بر شناخت ایلها، چادرنشینان و طوایف عشایری ایران. تهران: 1366، ص 2/916.
2. سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377ش، جمعیت عشایری دهستانها. تهران: 1378، ص 9-93، 96.
3. ازكیا، مصطفی و دیگران. گزارش مقدماتی مطالعة ساخت اجتماعی، اقتصادی مناطق روستایی سیستان و خاش. تهران: 1355، ص 36-37؛ افشارسیستانی، ایرج. همان. 2/917-916.
4. سرشماری اجتماعی اقتصادی عشایر كوچنده 1377ش، نتایج تفصیلی. تهران: 1378، ص ،37.
5. فیلد، هنری. مردم شناسی ایران. ترجمة عبدالله فریار، تهران: 1342، ص 288؛ افشار سیستانی، همانجا.
6. افشار سیستانی، ایرج. همانجا.
معصومه ابراهیمی