پیش پرده: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
مجید محسنی نخستین بار در 1318 در جشن پایان تحصیلی هنرستان هنرپیشگی با فراك كلاه حصیری و تعلیمی به تقلید از موریس شوالیه و با آرایش چهرهای شبیه چارلی چاپلین و خواندن تصنیفهای وطنی روی آهنگهای غربی به سبك چاپلین روی صحنه آمد و نمایش داد. این نمایش مورد توجه حاضران و سیدعلی خان نصر، رئیس هنرستان قرار گرفت و به پیشنهاد او قرار شد كه بعد از آن، پیشپرده خوانان با لباسی سفید، صورتی و سیاه و همان كلاه حصیری منتها با رنگ سفید و دستكش به روی صحنه بیایند<ref>كیان افراز، اعظم: '''''جادوی صحنه''''' '''''(زندگی تئاتری عزتالله انتظامی)،''''' تهران، نشر افراز، چاپ اول 1383، ص 197 و 198.</ref>. | مجید محسنی نخستین بار در 1318 در جشن پایان تحصیلی هنرستان هنرپیشگی با فراك كلاه حصیری و تعلیمی به تقلید از موریس شوالیه و با آرایش چهرهای شبیه چارلی چاپلین و خواندن تصنیفهای وطنی روی آهنگهای غربی به سبك چاپلین روی صحنه آمد و نمایش داد. این نمایش مورد توجه حاضران و سیدعلی خان نصر، رئیس هنرستان قرار گرفت و به پیشنهاد او قرار شد كه بعد از آن، پیشپرده خوانان با لباسی سفید، صورتی و سیاه و همان كلاه حصیری منتها با رنگ سفید و دستكش به روی صحنه بیایند<ref>كیان افراز، اعظم: '''''جادوی صحنه''''' '''''(زندگی تئاتری عزتالله انتظامی)،''''' تهران، نشر افراز، چاپ اول 1383، ص 197 و 198.</ref>. | ||
در آن دوره خواست احزاب و دستجاب سیاسی از تماشاخانهها، اجرای نمایشهای سیاسی بود، اما هنرمندان هنر نمایشی نمیتوانستند به خواست آنها پاسخ دهند، از این رو پیشپرده خوانان به مدد صاحبان تماشاخانهها برخاستند و شعرایی مانند پرویز خطیبی و ابوالقاسم حالت با سرودن اشعار و تصنیفهای فكاهی، سیاسی و اجتماعی و چاپ آنها در روزنامهی توفیق به یاری این هنر نمایشی شتافتند و آن را به اوج محبوبیت رساندند. اجرای پیشپرده خوانی تا كودتای 28 مرداد 1332 ادامه یافت ولی بعد از آن رفته رفته از رونق افتاد<ref>محبی، حسین: '''''پیشپردهخوانی در ایران'''''، تهران، انتشارات علم و ورزش، چاپ اول 1382، ص 8. </ref>. از پیشپرده خوانان مشهور میتوان به عزتالله انتظامی، جمشید شیبانی، مرتضی احمدی، حمید قنبری | در آن دوره خواست احزاب و دستجاب سیاسی از تماشاخانهها، اجرای نمایشهای سیاسی بود، اما هنرمندان هنر نمایشی نمیتوانستند به خواست آنها پاسخ دهند، از این رو پیشپرده خوانان به مدد صاحبان تماشاخانهها برخاستند و شعرایی مانند پرویز خطیبی و ابوالقاسم حالت با سرودن اشعار و تصنیفهای فكاهی، سیاسی و اجتماعی و چاپ آنها در روزنامهی توفیق به یاری این هنر نمایشی شتافتند و آن را به اوج محبوبیت رساندند. اجرای پیشپرده خوانی تا كودتای 28 مرداد 1332 ادامه یافت ولی بعد از آن رفته رفته از رونق افتاد<ref>محبی، حسین: '''''پیشپردهخوانی در ایران'''''، تهران، انتشارات علم و ورزش، چاپ اول 1382، ص 8. </ref>. از پیشپرده خوانان مشهور میتوان به عزتالله انتظامی، جمشید شیبانی، مرتضی احمدی، حمید قنبری و عباس حكمت شعار اشاره كرد<ref>محبی، حسین: '''''پیشپردهخوانی در ایران'''''، تهران، انتشارات علم و ورزش، چاپ اول 1382، ص 9. </ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[قاجاریه]] | |||
* [[نمایش در ایران]] | |||
* [[تئاتر تهران]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
محمود عزیزی | محمود عزیزی | ||
[[رده:هنر]] | |||
[[رده:تئاتر]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۲
پیشپرده، تصنیف یا قطعه نمایشی كوتاه تفننی و طنزگونه كه جدا از نمایش اصلی و پیش یا میا ن دو پرده میانی نمایشی در جلوی پرده پایین افتاده صحنه همراه با شعر و موسیقی اجرا میشود. نطفههای اولیهی این نمایش كوتاه، ابتدا در لابلای برنامههای نمایشی شبانه دستههای مطرب و تقلیدچیان، در دوران قاجار بسته شده بعدها به تماشاخانهها راه یافت[۱][۲].
نمایش رقص «موریس شوالیه»، بازیگر برجسته تئاتر و سینمای فرانسه در فیلمهایش و بازی «چارلی چاپلین» در صحنهای از فیلم «عصر جدید» را از یك سو و رواج خواندن ترانههای فكاهی در ایران را از سوی دیگر زمینهساز پیشپرده دانستهاند[۳]. گفتهاند كه این گونه نمایشهای كوتاه احتمالاً از سال 1318ش به صحنههای نمایش ایران وارد شد. جنتی عطایی مینویسد در تئاتر دائمی تهران* (1319ش) برای اولین بار در فاصله پردهها و در جلوی پرده تصنیفهای سیاسی میخواندند كه چیز تازهای بود كه اسم آن را «پیشپرده» گذاشتند[۴].
مجید محسنی نخستین بار در 1318 در جشن پایان تحصیلی هنرستان هنرپیشگی با فراك كلاه حصیری و تعلیمی به تقلید از موریس شوالیه و با آرایش چهرهای شبیه چارلی چاپلین و خواندن تصنیفهای وطنی روی آهنگهای غربی به سبك چاپلین روی صحنه آمد و نمایش داد. این نمایش مورد توجه حاضران و سیدعلی خان نصر، رئیس هنرستان قرار گرفت و به پیشنهاد او قرار شد كه بعد از آن، پیشپرده خوانان با لباسی سفید، صورتی و سیاه و همان كلاه حصیری منتها با رنگ سفید و دستكش به روی صحنه بیایند[۵].
در آن دوره خواست احزاب و دستجاب سیاسی از تماشاخانهها، اجرای نمایشهای سیاسی بود، اما هنرمندان هنر نمایشی نمیتوانستند به خواست آنها پاسخ دهند، از این رو پیشپرده خوانان به مدد صاحبان تماشاخانهها برخاستند و شعرایی مانند پرویز خطیبی و ابوالقاسم حالت با سرودن اشعار و تصنیفهای فكاهی، سیاسی و اجتماعی و چاپ آنها در روزنامهی توفیق به یاری این هنر نمایشی شتافتند و آن را به اوج محبوبیت رساندند. اجرای پیشپرده خوانی تا كودتای 28 مرداد 1332 ادامه یافت ولی بعد از آن رفته رفته از رونق افتاد[۶]. از پیشپرده خوانان مشهور میتوان به عزتالله انتظامی، جمشید شیبانی، مرتضی احمدی، حمید قنبری و عباس حكمت شعار اشاره كرد[۷].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ بیضایی، بهرام. نمایش در ایران، تهران: روشنگران و مطالعات زنان، ج 4، 1383، ص.215.
- ↑ شهریاری، خسرو. كتاب نمایش، تهران، امیركبیر، چاپ اول 1365، دفتر اول (آ- و)، ص 50.
- ↑ من و زندگی: خاطرات مرتضی احمدی، تهران، انتشارات ققنوس، چاپ اول 1378، ص 74 و 75.
- ↑ جنتی عطایی ، ابوالقاسم. بنیاد نمایش در ایران. تهران: ابنسینا، 1333، ص.79.
- ↑ كیان افراز، اعظم: جادوی صحنه (زندگی تئاتری عزتالله انتظامی)، تهران، نشر افراز، چاپ اول 1383، ص 197 و 198.
- ↑ محبی، حسین: پیشپردهخوانی در ایران، تهران، انتشارات علم و ورزش، چاپ اول 1382، ص 8.
- ↑ محبی، حسین: پیشپردهخوانی در ایران، تهران، انتشارات علم و ورزش، چاپ اول 1382، ص 9.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
محمود عزیزی