گل زرد: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
== '''مآخذ''' == | == '''مآخذ''' == | ||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | == منبع اصلی == | ||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | [https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | ||
| خط ۱۳: | خط ۱۲: | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
علاء الدین آل داود | علاء الدین آل داود | ||
[[رده:مطبوعات]] | |||
نسخهٔ ۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۳۴
گل زرد، نشریه ادبی و فکاهی گل زرد به مدیریت یحیی ریحان شاعر معاصر و یکی از اعضای انجمن دانشکده به مدت چهار سال از 1336ق در تهران انتشار پیدا کرد. مدیر روزنامه یحیی سمیعیان مشهور به یحیی ریحان در 1272ش در تهران متولد شد و در جوانی به فعالیتهای سیاسی و انقلابی روی آورد. در 26 سالگی به نشر روزنامه گلزرد پرداخت. او بعدها مدتی کوتاه نشریه دیگری به نام «نوروز» انتشار داد که پس از نشر دو شماره به سبب مقاله تندی که علیه سیدضیاءالدین طباطبائی نوشته بود، نشریه توقیف و خود او هم زندانی شد. ریحان در میان سالی به سفر روی آورد و 25 سال در کشورهای آمریکایی و اروپائی به سر برد. مجموعه کامل اشعار او به نظارت خودش در 1351ش در تهران به چاپ رسیده است. همکاران اصلی ریحان در تهیه و تدوین نشریه گلزرد، عبدالحسین حسابی و ابوالقاسم ذرّه بودند که هر یک با امضاهای متفاوت اشعار و قطعات فکاهی خود را در روزنامه به چاپ میرساندند و استقبال توده مردم را باعث شدند. نشریه گلزرد هر پانزده روز یکبار به مدت چهار سال از 1298ش [1336ق] منتشر شد. نخستین شماره در شعبان 1336 و دومین شماره در 12 رمضان همین سال انتشار یافت. گلزرد با زبان و سبکی نو تنظیم میشد و عوام از آن استقبال مینمودند. اشعار مندرج در این روزنامه ساده و روان و به سبک منظومههای نسیم شمال بود [آرینپور 2/226][۱] گلزرد مجلهای ادبی و اشعار آن به سبکی نو بود و از حیث زیبائی و خوبی مطالب در عصر خود مجله ممتازی به شمار میرفت و در میان مطبوعات چاپ داخل ایران کمتر نظیر داشت. [صدرهاشمی 4/158][۲].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
علاء الدین آل داود