پرش به محتوا

کپنک: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Maedeh (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Maedeh (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
کپنک، نوعی بالاپوش نمدی زمستانه چوپانان است<ref>یادداشت مؤلف.</ref>.  
کپنک، نوعی بالاپوش نمدی زمستانه چوپانان است<ref>یادداشت مؤلف.</ref>.  


این‌که گاه با عنوان کفنک نیز از این بالاپوش یاد شده، غیر از آن‌که نشانه‌ای از تبدیل حروف مشابه ف و پ است، بیشتر شاید به آن خاطر باشد که چون کفنی بدن را می‌پوشاند و البته و به همین خاطر جامه فقرا و مردم بینوا به حساب آمده است. بلندی کپنک اغلب تا کمر و از جنس پشم است تا در سرمای زمستان کاربرد بیشتری داشته باشد. هم نوع بی آستین یا آستین سرخود آن استفاده می‌شد و هم نوعی که آستین‌های بلندتری داشت، اما درهر دو نوع، جلوی کپنک باز بود<ref>دهخدا، ذیل کپنک.</ref>.در برخی از متون تاریخی [[مغول ها|دوره مغول]] به تهیه آن در [[تبریز]] اشاراتی شده است<ref>همدانی، رشیدالدین فضل الله. '''''مکاتبات رشیدی.''''' تصحیح م.شفیعی لاهوری، پنجاب: 1367ق/ 1947م، ص188. </ref>.<sup> </sup>نظام‌الدین قاری نیز در [[دیوان البسه]] خود که به شعر نام بسیاری از لباس‌ها و پارچه‌های زمانش را در قرن نهم هجری آورده، اشاراتی به این بالاپوش دارد<ref>نظام قاری، محمد. '''''دیوان البسه'''''. تصحیح میرزا حبیب اصفهانی، استانبول: 1304ق/ 1886- 87م، ص161. </ref>.در سال‌های اخیر ظاهراً تنها در برخی از  نواحی ایران از جمله خراسان و به ویژه سبزوار می‌توان نمونه‌هایی از آن را مشاهده کرد<ref>Beyhaqi,H.A. Clothing,Encyclopaedia Iranica,ed, E. Yarshater, California, 1992, sec XX.</ref>.<sup>5 </sup>
این‌که گاه با عنوان کفنک نیز از این بالاپوش یاد شده، غیر از آن‌که نشانه‌ای از تبدیل حروف مشابه ف و پ است، بیشتر شاید به آن خاطر باشد که چون کفنی بدن را می‌پوشاند و البته و به همین خاطر جامه فقرا و مردم بینوا به حساب آمده است. بلندی کپنک اغلب تا کمر و از جنس پشم است تا در سرمای زمستان کاربرد بیشتری داشته باشد. هم نوع بی آستین یا آستین سرخود آن استفاده می‌شد و هم نوعی که آستین‌های بلندتری داشت، اما درهر دو نوع، جلوی کپنک باز بود<ref>دهخدا، ذیل کپنک.</ref>.در برخی از متون تاریخی [[مغول ها|دوره مغول]] به تهیه آن در [[تبریز]] اشاراتی شده است<ref>همدانی، رشیدالدین فضل الله. '''''مکاتبات رشیدی.''''' تصحیح م.شفیعی لاهوری، پنجاب: 1367ق/ 1947م، ص188. </ref>.<sup> </sup>نظام‌الدین قاری نیز در [[دیوان البسه]] خود که به شعر نام بسیاری از لباس‌ها و پارچه‌های زمانش را در قرن نهم هجری آورده، اشاراتی به این بالاپوش دارد<ref>نظام قاری، محمد. '''''دیوان البسه'''''. تصحیح میرزا حبیب اصفهانی، استانبول: 1304ق/ 1886- 87م، ص161. </ref>.در سال‌های اخیر ظاهراً تنها در برخی از  نواحی ایران از جمله خراسان و به ویژه سبزوار می‌توان نمونه‌هایی از آن را مشاهده کرد<ref>Beyhaqi,H.A. Clothing,Encyclopaedia Iranica,ed, E. Yarshater, California, 1992, sec XX.</ref>.


== نیز نگاه کنید به ==
== نیز نگاه کنید به ==
خط ۷: خط ۷:
* [[مغول ها]]
* [[مغول ها]]
* [[دیوان البسه]]
* [[دیوان البسه]]
== مآخذ ==
<references />
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
== نویسنده مقاله ==
محمدرضا چیت ساز
[[رده:پوشاک]]
[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۲۶

کپنک، نوعی بالاپوش نمدی زمستانه چوپانان است[۱].

این‌که گاه با عنوان کفنک نیز از این بالاپوش یاد شده، غیر از آن‌که نشانه‌ای از تبدیل حروف مشابه ف و پ است، بیشتر شاید به آن خاطر باشد که چون کفنی بدن را می‌پوشاند و البته و به همین خاطر جامه فقرا و مردم بینوا به حساب آمده است. بلندی کپنک اغلب تا کمر و از جنس پشم است تا در سرمای زمستان کاربرد بیشتری داشته باشد. هم نوع بی آستین یا آستین سرخود آن استفاده می‌شد و هم نوعی که آستین‌های بلندتری داشت، اما درهر دو نوع، جلوی کپنک باز بود[۲].در برخی از متون تاریخی دوره مغول به تهیه آن در تبریز اشاراتی شده است[۳]. نظام‌الدین قاری نیز در دیوان البسه خود که به شعر نام بسیاری از لباس‌ها و پارچه‌های زمانش را در قرن نهم هجری آورده، اشاراتی به این بالاپوش دارد[۴].در سال‌های اخیر ظاهراً تنها در برخی از  نواحی ایران از جمله خراسان و به ویژه سبزوار می‌توان نمونه‌هایی از آن را مشاهده کرد[۵].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. یادداشت مؤلف.
  2. دهخدا، ذیل کپنک.
  3. همدانی، رشیدالدین فضل الله. مکاتبات رشیدی. تصحیح م.شفیعی لاهوری، پنجاب: 1367ق/ 1947م، ص188.
  4. نظام قاری، محمد. دیوان البسه. تصحیح میرزا حبیب اصفهانی، استانبول: 1304ق/ 1886- 87م، ص161.
  5. Beyhaqi,H.A. Clothing,Encyclopaedia Iranica,ed, E. Yarshater, California, 1992, sec XX.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

محمدرضا چیت ساز