پژوهشی درباره تعزیه و تعزیه خوانی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''پژوهشی در تعزیه و تعزیهخوانی از آغاز تا پایان [[قاجاریه|دوره قاجار]] در تهران'''، عنوان کتابی تحقیقی درباره نمایش آئینی تعزیهخوانی، نوشته عنایتالله شهیدی (1304- 1383 ش) با | '''پژوهشی در تعزیه و تعزیهخوانی از آغاز تا پایان [[قاجاریه|دوره قاجار]] در تهران'''، عنوان کتابی تحقیقی درباره نمایش آئینی تعزیهخوانی، نوشته عنایتالله شهیدی (1304- 1383 ش) با همکاری و ویرایش و نظارت علمی علی بلوکباشی (ز.1314ش) که نخستین بار در 1380ش به چاپ رسید. کتاب از یک پیشگفتار، یک مقدمه (از علی بلوکباشی) و 13 بخش مبتنی بر اسناد و مدارک تاریخی تشکیل شده است. مقدمه با «عنوان تعزیهخوانی: حدیث قدسی مصایب در نمایش آئینی» به مباحث گوناگونی از جمله خاستگاه و زمان پیدایی تعزیهخوانی، تعزیه: رفتار آئینی، تعزیه: تکرار تاریخ در اسطوره و مانند آنها میپردازد. تعزیهخوانی در دوره پیش از قاجار، پیدایش تعزیه، تعزیهخوانی دوره قاجار، تعزیهخوانیهای تهران از دوره آقا محمدخان تا دوره احمدشاه، شکلهای تعزیهخوانی و مکانهای برگزاری آن، اقسام تعزیه، لباس و موسیقی تعزیه، شیوه گفتار، ضربالمثلها، شرح حال تعزیهخوانان و تعزیهگردانان و مانند آن از مطالب بخشهای سیزدهگانه کتاب هستند. در پایان کتاب منابع و مآخذ، نمایه و تصویرها آمدهاند. اساس تحقیق درباره موضوعات تاریخی، اجتماعی، فرهنگی، هنری و ادبی تعزیه در ایران به طور اعم و تعزیه و تعزیهخوانی در تهران به طور اخص، اسناد و متون دست اول نسخهها، جُنگها، مقتلنامهها و کتب [[قاجاریه|دوره قاجار]] و منابع شفاهی بوده است<ref>شهیدی، عنایتالله، بلوکباشی، علی. '''''پژوهشی در تعزیه و تعزیهخوانی از آغاز تا پایان دوره قاجار در تهران'''''. تهران: دفتر پژوهشهای فرهنگی، کمیسیون ملی یونسکو در ایران، 1380.</ref>. | ||
== مآخذ == | |||
1. | |||
1. | |||
معصومه اسماعیلی | معصومه اسماعیلی | ||
نسخهٔ ۱۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۲۰
پژوهشی در تعزیه و تعزیهخوانی از آغاز تا پایان دوره قاجار در تهران، عنوان کتابی تحقیقی درباره نمایش آئینی تعزیهخوانی، نوشته عنایتالله شهیدی (1304- 1383 ش) با همکاری و ویرایش و نظارت علمی علی بلوکباشی (ز.1314ش) که نخستین بار در 1380ش به چاپ رسید. کتاب از یک پیشگفتار، یک مقدمه (از علی بلوکباشی) و 13 بخش مبتنی بر اسناد و مدارک تاریخی تشکیل شده است. مقدمه با «عنوان تعزیهخوانی: حدیث قدسی مصایب در نمایش آئینی» به مباحث گوناگونی از جمله خاستگاه و زمان پیدایی تعزیهخوانی، تعزیه: رفتار آئینی، تعزیه: تکرار تاریخ در اسطوره و مانند آنها میپردازد. تعزیهخوانی در دوره پیش از قاجار، پیدایش تعزیه، تعزیهخوانی دوره قاجار، تعزیهخوانیهای تهران از دوره آقا محمدخان تا دوره احمدشاه، شکلهای تعزیهخوانی و مکانهای برگزاری آن، اقسام تعزیه، لباس و موسیقی تعزیه، شیوه گفتار، ضربالمثلها، شرح حال تعزیهخوانان و تعزیهگردانان و مانند آن از مطالب بخشهای سیزدهگانه کتاب هستند. در پایان کتاب منابع و مآخذ، نمایه و تصویرها آمدهاند. اساس تحقیق درباره موضوعات تاریخی، اجتماعی، فرهنگی، هنری و ادبی تعزیه در ایران به طور اعم و تعزیه و تعزیهخوانی در تهران به طور اخص، اسناد و متون دست اول نسخهها، جُنگها، مقتلنامهها و کتب دوره قاجار و منابع شفاهی بوده است[۱].
مآخذ
1.
معصومه اسماعیلی
- ↑ شهیدی، عنایتالله، بلوکباشی، علی. پژوهشی در تعزیه و تعزیهخوانی از آغاز تا پایان دوره قاجار در تهران. تهران: دفتر پژوهشهای فرهنگی، کمیسیون ملی یونسکو در ایران، 1380.