ابوحفص سغدی: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی « '''ابوحَفْص سُغْدي'''، حكيم بن احوص سغدي سمرقندي مشهور به اِبنِ الاَحْوَصْ (اواخر سدة 3 و اوايل سدة 4ق) شاعر، موسيقيدان. برخي او را نخستين شاعر فارسيگوي قلمداد كرده و اشعارش را به روايات گوناگون آوردهاند. اما به هيچ روي نميتوان او را نخستين...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''ابوحَفْص | '''ابوحَفْص سُغْدی'''، حکیم بن احوص سغدی سمرقندی مشهور به اِبنِ الاَحْوَصْ (اواخر سده 3 و اوایل سده 4ق) شاعر، موسیقیدان. | ||
برخی او را نخستین شاعر فارسیگوی قلمداد کرده و اشعارش را به روایات گوناگون آوردهاند. اما به هیچ روی نمیتوان او را نخستین شاعر یا سردمدار شعر فارسی دانست<ref>صفا، ذبیحالله. '''''تاریخ ادبیات در ایران'''''. تهران: فردوس، 1363، ج1، ص178.</ref>. او در صناعت موسیقی نیز دستی تمام داشت. [[ابو نصر محمد فارابی|ابو نصر فارابی]]<sup>*</sup> (د 339ق / 950م) در کتاب ''الموسیقی الکبیر'' ذکر او را آورده و مینویسد که ساز «شهرود» را در 300ق / 913م ساخته است<ref>اقبال آشتیانی. '''''تاریخ مختصر ادبیات ایران'''''. به کوشش میرهاشم محدّث، تهران: هما، 1376، ص131.</ref>. | |||
اگر به اختراع ساز شهرود که شمس قیس رازی به نقل از [[ابو نصر محمد فارابی|فارابی]] آورده، مطلب صفیالدین ارموی در ''رساله'' ''شرفیه'' که اختراع این ساز را توسط ابن الاحوص در 306ق / 918م دانسته، افزوده کنیم، باید بپذیریم که وی در همان تاریخ که در آغاز مقاله آمد میزیسته است<ref>صفا، ذبیحالله. '''''تاریخ ادبیات در ایران'''''. تهران: فردوس، 1363، ج1، ص179.</ref>. | |||
ابوحفص رسالهای نیز در لغت فارسی داشته یا قرنهاست که بدو منسوب است، به طوری که در سده 11ق، صاحبان فرهنگهای ''مَجْمَعُالْفُرس''، ''جهانگیری'' و ''رشیدی'' آن را در دست داشته و بدان استشهاد کردهاند<ref>مدبّری، محمود. '''''شرح احوال و اشعار شاعران بیدیوان'''''. تهران: پانوس، 1370، ص17.</ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[ابو نصر محمد فارابی]] | |||
== مآخذ == | |||
# صفا، ذبیحالله. '''''تاریخ ادبیات در ایران'''''. تهران: فردوس، 1363، ج1، ص178. | |||
# صفا، | # اقبال آشتیانی. '''''تاریخ مختصر ادبیات ایران'''''. به کوشش میرهاشم محدّث، تهران: هما، 1376، ص131. | ||
# اقبال | |||
# صفا. '''''همان'''''. ج 1، ص 179. | # صفا. '''''همان'''''. ج 1، ص 179. | ||
# | # مدبّری، محمود. '''''شرح احوال و اشعار شاعران بیدیوان'''''. تهران: پانوس، 1370، ص17. | ||
# ابوالقاسم رادفر | # ابوالقاسم رادفر | ||
نسخهٔ ۴ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۰۸
ابوحَفْص سُغْدی، حکیم بن احوص سغدی سمرقندی مشهور به اِبنِ الاَحْوَصْ (اواخر سده 3 و اوایل سده 4ق) شاعر، موسیقیدان.
برخی او را نخستین شاعر فارسیگوی قلمداد کرده و اشعارش را به روایات گوناگون آوردهاند. اما به هیچ روی نمیتوان او را نخستین شاعر یا سردمدار شعر فارسی دانست[۱]. او در صناعت موسیقی نیز دستی تمام داشت. ابو نصر فارابی* (د 339ق / 950م) در کتاب الموسیقی الکبیر ذکر او را آورده و مینویسد که ساز «شهرود» را در 300ق / 913م ساخته است[۲].
اگر به اختراع ساز شهرود که شمس قیس رازی به نقل از فارابی آورده، مطلب صفیالدین ارموی در رساله شرفیه که اختراع این ساز را توسط ابن الاحوص در 306ق / 918م دانسته، افزوده کنیم، باید بپذیریم که وی در همان تاریخ که در آغاز مقاله آمد میزیسته است[۳].
ابوحفص رسالهای نیز در لغت فارسی داشته یا قرنهاست که بدو منسوب است، به طوری که در سده 11ق، صاحبان فرهنگهای مَجْمَعُالْفُرس، جهانگیری و رشیدی آن را در دست داشته و بدان استشهاد کردهاند[۴].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- صفا، ذبیحالله. تاریخ ادبیات در ایران. تهران: فردوس، 1363، ج1، ص178.
- اقبال آشتیانی. تاریخ مختصر ادبیات ایران. به کوشش میرهاشم محدّث، تهران: هما، 1376، ص131.
- صفا. همان. ج 1، ص 179.
- مدبّری، محمود. شرح احوال و اشعار شاعران بیدیوان. تهران: پانوس، 1370، ص17.
- ابوالقاسم رادفر
- ↑ صفا، ذبیحالله. تاریخ ادبیات در ایران. تهران: فردوس، 1363، ج1، ص178.
- ↑ اقبال آشتیانی. تاریخ مختصر ادبیات ایران. به کوشش میرهاشم محدّث، تهران: هما، 1376، ص131.
- ↑ صفا، ذبیحالله. تاریخ ادبیات در ایران. تهران: فردوس، 1363، ج1، ص179.
- ↑ مدبّری، محمود. شرح احوال و اشعار شاعران بیدیوان. تهران: پانوس، 1370، ص17.