غلامحسین ساعدی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:89765421.jpg|بندانگشتی|غلامحسین ساعدی( سمت راست)، احمد شاملو(سمت چپ)، قابل بازیابی از [https://faradeed.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%DA%86%D9%87%D8%B1%D9%87-%D9%87%D8%A7-45/207236-%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D9%88%DB%8C%D8%B1-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%AE%D8%B5%D9%88%D8%B5%DB%8C-%D8%B9%DA%A9%D8%B3-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%88%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%81%DB%8C-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86-%D8%B3%D8%A7%D8%B9%D8%AF%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C https://faradeed.ir/]]] | |||
ساعدی، غلامحسین (1314 ـ 1364 ش) نمایشنامهنویس، داستاننویس. | ساعدی، غلامحسین (1314 ـ 1364 ش) نمایشنامهنویس، داستاننویس. | ||
غلامحسین ساعدی مشهور به گوهر مراد در [[تبریز]] به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاهش به پایان رساند. سپس به تهران آمد و [[پزشکی|رشته پزشكی]] خواند. از اواخر دهه سی و اوایل دهه چهل به كار نویسندگی پرداخت<ref>حقوقی، محمد. '''''ادبیات امروز ایران (1)'''''، تهران: نشر قطره، 1379 ش، ج.4، ص 235.</ref>. در 1314ش همكاری با مجله ''آرش'' و ''كتاب هفته'' را آغاز كرد و از این راه با بزرگان شعر و ادب ایران نظیر [[ناتل خانلری، پرویز(ادبیات)|پرویز ناتل خانلری]]<sup>*</sup> و دیگران آشنا شد<ref>مجابی، جواد. '''''شناختنامه غلامحسین ساعدی'''''، تهران: نشر قطره، چ 1، 1378 ش، ص 9.</ref>. در میان سالهای 1342ـ1343 ش و نیز 1345 ـ 1346 ش داستانها و نمایشنامههای ساعدی مورد استقبال هنر دوستان قرار گرفت. در 1353 ش با مشاركت گروهی از نویسندگان به انتشار مجله ''الفبا'' پرداخت، اما پیش از انتشار شماره ششم این مجله به زندان افتاد<ref>اتحاد، هوشنگ. '''''پژوهشگران معاصر ایران'''''، تهران: فرهنگ معاصر، 1382 ش، ج.1،ص 920، 921.</ref>. | غلامحسین ساعدی مشهور به گوهر مراد در [[تبریز]] به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاهش به پایان رساند. سپس به تهران آمد و [[پزشکی|رشته پزشكی]] خواند. از اواخر دهه سی و اوایل دهه چهل به كار نویسندگی پرداخت<ref>حقوقی، محمد. '''''ادبیات امروز ایران (1)'''''، تهران: نشر قطره، 1379 ش، ج.4، ص 235.</ref>. در 1314ش همكاری با مجله ''آرش'' و ''كتاب هفته'' را آغاز كرد و از این راه با بزرگان شعر و ادب ایران نظیر [[ناتل خانلری، پرویز(ادبیات)|پرویز ناتل خانلری]]<sup>*</sup> و دیگران آشنا شد<ref>مجابی، جواد. '''''شناختنامه غلامحسین ساعدی'''''، تهران: نشر قطره، چ 1، 1378 ش، ص 9.</ref>. در میان سالهای 1342ـ1343 ش و نیز 1345 ـ 1346 ش داستانها و نمایشنامههای ساعدی مورد استقبال هنر دوستان قرار گرفت. در 1353 ش با مشاركت گروهی از نویسندگان به انتشار [[الفبا|مجله ''الفبا'']] پرداخت، اما پیش از انتشار شماره ششم این مجله به زندان افتاد<ref>اتحاد، هوشنگ. '''''پژوهشگران معاصر ایران'''''، تهران: فرهنگ معاصر، 1382 ش، ج.1،ص 920، 921.</ref>. | ||
در 1357 ش به دعوت انجمن قلم امریكا به آن كشور رفت. در همان سال سفری هم به لندن كرد و در طول اقامت خود در آنجا در انتشار مجله ''[[ایرانشهر]]'' با [[احمد شاملو]]<sup>*</sup> به همكاری پرداخت<ref>اتحاد، هوشنگ. '''''پژوهشگران معاصر ایران'''''، تهران: فرهنگ معاصر، 1382 ش، ج.1، ص 922.</ref>. در اواخر 1360 ش رهسپار پاریس شد. سرانجام در همانجا درگذشت<ref>مجابی، جواد. '''''شناختنامه غلامحسین ساعدی'''''، تهران: نشر قطره، 1378 ش، ج.1، ص 14.</ref>. در نمایشنامههای ساعدی دو شیوه روانی و اجتماعی با هم آمیخته است و گاه جنبه روانی آنها بر واقعیتهای زیستی و اجتماعی میچربد<ref>دستغیب، عبدالعلی. '''''نقد آثار غلامحسین ساعدی'''''، تهران: چاپار،، 1352 ش، ج.1، ص 16.</ref>. قصههای او از نظر فرهنگ جغرافیایی بر سه محور اساسی قرار دارد: | در 1357 ش به دعوت انجمن قلم امریكا به آن كشور رفت. در همان سال سفری هم به لندن كرد و در طول اقامت خود در آنجا در انتشار مجله ''[[ایرانشهر]]'' با [[احمد شاملو]]<sup>*</sup> به همكاری پرداخت<ref>اتحاد، هوشنگ. '''''پژوهشگران معاصر ایران'''''، تهران: فرهنگ معاصر، 1382 ش، ج.1، ص 922.</ref>. در اواخر 1360 ش رهسپار [https://dmelal.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%B3 پاریس] شد. سرانجام در همانجا درگذشت<ref>مجابی، جواد. '''''شناختنامه غلامحسین ساعدی'''''، تهران: نشر قطره، 1378 ش، ج.1، ص 14.</ref>. در نمایشنامههای ساعدی دو شیوه روانی و اجتماعی با هم آمیخته است و گاه جنبه روانی آنها بر واقعیتهای زیستی و اجتماعی میچربد<ref>دستغیب، عبدالعلی. '''''نقد آثار غلامحسین ساعدی'''''، تهران: چاپار،، 1352 ش، ج.1، ص 16.</ref>. قصههای او از نظر فرهنگ جغرافیایی بر سه محور اساسی قرار دارد: | ||
# بندرهای جنوب كشور؛ | |||
# روستاهای آذربایجان؛ | |||
# شهرهای بزرگ<ref>سپانلو، محمدعلی. '''''نویسندگان پیشرو ایران'''''، تهران: كتاب زمان، 1362 ش، ج.1، ص 117.</ref>. | |||
''شبنشینی با شكوه'' (چ 2، 1339 ش)؛ ''عزاداران بَیَل'' (1343 ش)؛ ''آی با كلاه، آی بی كلاه'' (1346ش)؛ ''پرواربندان'' (1348 ش)؛ ''چشم در برابر چشم'' و فیلم نامه ''گاو'' از جمله آثار مشهور وی هستند<ref>مجابی، جواد. '''''شناختنامه غلامحسین ساعدی'''''، تهران: نشر قطره، 1378 ش، ج.1، ص 15.</ref><ref>آژند، یعقوب. '''''ادبیات داستانی در ایران و ممالک اسلامی'''''، تهران: آرمین، 1373 ش، ج.1، ص 150.</ref><ref>یاحقی، محمدجعفر. '''''جویبار لحظهها'''''، تهران: جامی، 1378 ش، ج.1، ص 274 ـ 275.</ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[الفبا|مجله ''الفبا'']] | |||
* [[ناتل خانلری، پرویز(ادبیات)]] | |||
* [[احمد شاملو]] | |||
* [[ایرانشهر]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
و | == منبع اصلی == | ||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
ابوالقاسم رادفر | ابوالقاسم رادفر | ||
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]] | |||
[[رده:ادبیات]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۶ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۲۱
ساعدی، غلامحسین (1314 ـ 1364 ش) نمایشنامهنویس، داستاننویس.
غلامحسین ساعدی مشهور به گوهر مراد در تبریز به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاهش به پایان رساند. سپس به تهران آمد و رشته پزشكی خواند. از اواخر دهه سی و اوایل دهه چهل به كار نویسندگی پرداخت[۱]. در 1314ش همكاری با مجله آرش و كتاب هفته را آغاز كرد و از این راه با بزرگان شعر و ادب ایران نظیر پرویز ناتل خانلری* و دیگران آشنا شد[۲]. در میان سالهای 1342ـ1343 ش و نیز 1345 ـ 1346 ش داستانها و نمایشنامههای ساعدی مورد استقبال هنر دوستان قرار گرفت. در 1353 ش با مشاركت گروهی از نویسندگان به انتشار مجله الفبا پرداخت، اما پیش از انتشار شماره ششم این مجله به زندان افتاد[۳].
در 1357 ش به دعوت انجمن قلم امریكا به آن كشور رفت. در همان سال سفری هم به لندن كرد و در طول اقامت خود در آنجا در انتشار مجله ایرانشهر با احمد شاملو* به همكاری پرداخت[۴]. در اواخر 1360 ش رهسپار پاریس شد. سرانجام در همانجا درگذشت[۵]. در نمایشنامههای ساعدی دو شیوه روانی و اجتماعی با هم آمیخته است و گاه جنبه روانی آنها بر واقعیتهای زیستی و اجتماعی میچربد[۶]. قصههای او از نظر فرهنگ جغرافیایی بر سه محور اساسی قرار دارد:
- بندرهای جنوب كشور؛
- روستاهای آذربایجان؛
- شهرهای بزرگ[۷].
شبنشینی با شكوه (چ 2، 1339 ش)؛ عزاداران بَیَل (1343 ش)؛ آی با كلاه، آی بی كلاه (1346ش)؛ پرواربندان (1348 ش)؛ چشم در برابر چشم و فیلم نامه گاو از جمله آثار مشهور وی هستند[۸][۹][۱۰].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ حقوقی، محمد. ادبیات امروز ایران (1)، تهران: نشر قطره، 1379 ش، ج.4، ص 235.
- ↑ مجابی، جواد. شناختنامه غلامحسین ساعدی، تهران: نشر قطره، چ 1، 1378 ش، ص 9.
- ↑ اتحاد، هوشنگ. پژوهشگران معاصر ایران، تهران: فرهنگ معاصر، 1382 ش، ج.1،ص 920، 921.
- ↑ اتحاد، هوشنگ. پژوهشگران معاصر ایران، تهران: فرهنگ معاصر، 1382 ش، ج.1، ص 922.
- ↑ مجابی، جواد. شناختنامه غلامحسین ساعدی، تهران: نشر قطره، 1378 ش، ج.1، ص 14.
- ↑ دستغیب، عبدالعلی. نقد آثار غلامحسین ساعدی، تهران: چاپار،، 1352 ش، ج.1، ص 16.
- ↑ سپانلو، محمدعلی. نویسندگان پیشرو ایران، تهران: كتاب زمان، 1362 ش، ج.1، ص 117.
- ↑ مجابی، جواد. شناختنامه غلامحسین ساعدی، تهران: نشر قطره، 1378 ش، ج.1، ص 15.
- ↑ آژند، یعقوب. ادبیات داستانی در ایران و ممالک اسلامی، تهران: آرمین، 1373 ش، ج.1، ص 150.
- ↑ یاحقی، محمدجعفر. جویبار لحظهها، تهران: جامی، 1378 ش، ج.1، ص 274 ـ 275.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر