سفرنامه ناصرخسرو: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''سفرنامة ناصر خسرو،''' ''يا سياحتنامة ناصرخسرو'' گویا نخستين كتاب منثور نويسنده و در شرح حوادث سفر هفت سالة او به آسياي صغير، شام، حجاز، مصر و قاهره است.<sup>1</sup> حكيم ناصرخسرو قبادياني<sup>*</sup> (د 481ق / 1088م) در اين كتاب كه از كتب قديم و سودمند نثر فارس...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | '''سفرنامه ناصر خسرو،''' ''یا سیاحتنامه ناصرخسرو'' گویا نخستین کتاب منثور نویسنده و در شرح حوادث سفر هفت ساله او به آسیای صغیر، شام، حجاز، مصر و قاهره است<ref>خانلری (کیا)، زهرا. '''''فرهنگ ادبیات فارسی'''''. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1348، ص 270.</ref>. | ||
حکیم [[ناصر خسرو|ناصرخسرو قبادیانی]] (د 481ق / 1088م) در این کتاب که از کتب قدیم و سودمند [[نثر فارسی]] است، درباره احوال و اوضاع سرزمینها و شهرهایی که در طول سفر هفت ساله خود (از 437 تا 444ق / از 1045 تا 1502م) از آنها دیدار کرده است، سخن میگوید<ref>مصاحب، غلامحسین. '''''دایره المعارف فارسی'''''. ج 1، ص 1302.</ref>. تاریخ نگارش آن به درستی معلوم نیست. نویسنده در این اثر از مسیر سفر و از توقفگاهها، شهرها و قریهها و دهات توصیفهای دقیق و جاذبی به دست داده است. همچنین از طرز معیشت و آداب و اخلاق و حکومت اقوام مختلف اطلاعات تفصیلی و روشنی فراهم آورده است<ref>ناصرخسرو، '''''سفرنامه ناصرخسرو'''''. به کوشش نادر وزینپور، تهران: جیبی، چ 3، 1356.</ref>. شیوه نگارش سفرنامه ساده و بی آلایش است و به لحاظ ادبی موقعیت ممتازی دارد. ترکیب الفاظ و تلفیق عبارات و نسج جملات آن دلچسب و شیرین است<ref>دبیرسیاقی، محمد. مقدمه بر '''''سفرنامه ناصرخسرو'''''. تهران: زوّار، 1335، ج.2، ص بیست و دو (مقدمه).</ref>. ویژگی دیگر سفرنامه نوشتهها و یادداشتهایی خالی از ابهام و با احتیاط و دوراندیشی و دور از گزافه و عبارتپردازی است<ref>دبیرسیاقی، محمد. '''''ره آورد سفر'''''؛ '''''گزیده سفرنامه ناصر خسرو'''''. تهران: سخن، 1370، ج.1، ص یازده (مقدمه).</ref>. این سفرنامه چند بار در اروپا، هند و [[کشور ایران|ایران]] به چاپ رسیده است. ظاهراً نخستین بار در 1312 ق به [[چاپ سنگی|طبع سنگی]] درآمده است<ref>طبری، محمدعلی. '''''زبده الآثار'''''. تهران: امیرکبیر، 1372، ص 231.</ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
# | * [[ناصر خسرو]] | ||
# مصاحب، | * [[نثر فارسی]] | ||
# ناصرخسرو، ''''' | |||
# | == مآخذ == | ||
# | # خانلری (کیا)، زهرا. '''''فرهنگ ادبیات فارسی'''''. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1348، ص 270. | ||
# | # مصاحب، غلامحسین. '''''دایرهالمعارف فارسی'''''. ج 1، ص 1302. | ||
# ناصرخسرو، '''''سفرنامه ناصرخسرو'''''. به کوشش نادر وزینپور، تهران: جیبی، چ 3، 1356. | |||
# دبیرسیاقی، محمد. مقدمه بر '''''سفرنامه ناصرخسرو'''''. تهران: زوّار، چ 2، 1335، ص بیست و دو (مقدمه). | |||
# دبیرسیاقی، محمد. '''''ره آورد سفر'''''؛ '''''گزیده سفرنامه ناصر خسرو'''''. تهران: سخن، چ 1، 1370، ص یازده (مقدمه). | |||
# طبری، محمدعلی. '''''زبدهالآثار'''''. تهران: امیرکبیر، 1372، ص 231. | |||
ابوالقاسم رادفر | ابوالقاسم رادفر | ||
نسخهٔ ۶ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۱۸
سفرنامه ناصر خسرو، یا سیاحتنامه ناصرخسرو گویا نخستین کتاب منثور نویسنده و در شرح حوادث سفر هفت ساله او به آسیای صغیر، شام، حجاز، مصر و قاهره است[۱].
حکیم ناصرخسرو قبادیانی (د 481ق / 1088م) در این کتاب که از کتب قدیم و سودمند نثر فارسی است، درباره احوال و اوضاع سرزمینها و شهرهایی که در طول سفر هفت ساله خود (از 437 تا 444ق / از 1045 تا 1502م) از آنها دیدار کرده است، سخن میگوید[۲]. تاریخ نگارش آن به درستی معلوم نیست. نویسنده در این اثر از مسیر سفر و از توقفگاهها، شهرها و قریهها و دهات توصیفهای دقیق و جاذبی به دست داده است. همچنین از طرز معیشت و آداب و اخلاق و حکومت اقوام مختلف اطلاعات تفصیلی و روشنی فراهم آورده است[۳]. شیوه نگارش سفرنامه ساده و بی آلایش است و به لحاظ ادبی موقعیت ممتازی دارد. ترکیب الفاظ و تلفیق عبارات و نسج جملات آن دلچسب و شیرین است[۴]. ویژگی دیگر سفرنامه نوشتهها و یادداشتهایی خالی از ابهام و با احتیاط و دوراندیشی و دور از گزافه و عبارتپردازی است[۵]. این سفرنامه چند بار در اروپا، هند و ایران به چاپ رسیده است. ظاهراً نخستین بار در 1312 ق به طبع سنگی درآمده است[۶].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- خانلری (کیا)، زهرا. فرهنگ ادبیات فارسی. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1348، ص 270.
- مصاحب، غلامحسین. دایرهالمعارف فارسی. ج 1، ص 1302.
- ناصرخسرو، سفرنامه ناصرخسرو. به کوشش نادر وزینپور، تهران: جیبی، چ 3، 1356.
- دبیرسیاقی، محمد. مقدمه بر سفرنامه ناصرخسرو. تهران: زوّار، چ 2، 1335، ص بیست و دو (مقدمه).
- دبیرسیاقی، محمد. ره آورد سفر؛ گزیده سفرنامه ناصر خسرو. تهران: سخن، چ 1، 1370، ص یازده (مقدمه).
- طبری، محمدعلی. زبدهالآثار. تهران: امیرکبیر، 1372، ص 231.
ابوالقاسم رادفر
- ↑ خانلری (کیا)، زهرا. فرهنگ ادبیات فارسی. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1348، ص 270.
- ↑ مصاحب، غلامحسین. دایره المعارف فارسی. ج 1، ص 1302.
- ↑ ناصرخسرو، سفرنامه ناصرخسرو. به کوشش نادر وزینپور، تهران: جیبی، چ 3، 1356.
- ↑ دبیرسیاقی، محمد. مقدمه بر سفرنامه ناصرخسرو. تهران: زوّار، 1335، ج.2، ص بیست و دو (مقدمه).
- ↑ دبیرسیاقی، محمد. ره آورد سفر؛ گزیده سفرنامه ناصر خسرو. تهران: سخن، 1370، ج.1، ص یازده (مقدمه).
- ↑ طبری، محمدعلی. زبده الآثار. تهران: امیرکبیر، 1372، ص 231.