پرش به محتوا

داستان‌ های سمبلیک و فلسفی

از ویکی ایران
نسخهٔ تاریخ ‏۱۸ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۵۴ توسط Arghavan (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
گنبد سیاه-قابل بازیابی از https://saraderhami.com/wp-content/uploads/2021/08/%DA%AF%D9%86%D8%A8%D8%AF-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D9%87-%D9%87%D9%81%D8%AA-%D9%BE%DB%8C%DA%A9%D8%B1-scaled.jpg

در این داستان‌ها، نویسنده با توجه به نگرش فلسفی خود، شخصیت‌هایی را خلق می‌کند که جنبه‌ی سمبلیک یا رمزی دارند. در ادب فارسی ابن سینا با داستان حی بن یقظان پیشرو این کار است، اما اوج این داستان‌ها در شیخ اشراق و داستان‌های فارسی اوست؛ عقل سرخ، آواز پر جبرییل، روزی با جماعت صوفیان، قصه‌ی غربة الغربیه از معروف‌ترین داستان‌های سمبلیک و فلسفی او هستند. از این دسته می‌توان از داستان گنبد سیاه در هفت پیکر نظامی نام برد.

نیز نگاه کنید به

منبع اصلی

تمیم داری، احمد (1379). کتاب ایران: تاریخ ادب فارسی: مکتب ها، دورها، سبک ها و انواع ادبی. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.

نویسنده مقاله

احمد تمیم داری