شرع

شرع، یا شریعت راه خداوند بر بندگان خود، از احکام و اعتقادات.

شرع، در لغت، دین و آئین و کیش و مذهب است و راه راستی که حق تعالی برای بندگان، مقرر فرموده و بدان امر کرده. در قرآن کریم آمده است:

«ثُمَّ جَعَلناکَ علی شَریعَهِ مِن اَلاَمْر»؛ یعنی پس تو را بر راه و روشی که از امر ما است قرار دادیم؛

بنابراین کلمه شریعت، مرادف با کلمه دین است و قواعد و مقررات نازل شده از طریق وحی به انبیاء که شامل مسائل اعتقادی، اخلاقی و حقوقی است؛ امور اعتقادی، مانند اعتقاد به وحدت خدا، روز حَشر، رسالت پیامبر اسلام^(ص) و ...؛ امور اخلاقی، چون مستحبات و مکروهات و عبادات؛ امور حقوقی، اعم از مدنی و کیفری و سایر مسائل حقوقی گردآوری شده در باب جهاد و مانند آن که شامل:

• الف: آن‌چه در نصوص قوانین شرع، به طور خاص یا عام بیان شده است،
• ب) آن‌چه برای اجرای مقدمات مذکور، ضروری است، مانند مقررات استخدامی و اداری و گردآوری و مصرف وجوه عمومی و ... .

نیز نگاه کنید به

• حقوق

• حقوق اداری

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

اسدالله معظمی گودرزی