نکاح

نکاح، پیمان زناشویی میان زن و مرد.

نکاح، عقدی است میان زن و مرد که به وسیله آن، به طور قانونی، با یکدیگر متحد شده و خانواده‌ای جدید، بنیان می‌نهند. توافقی که زن و مرد درباره زناشویی آینده معین می‌کنند، ایجاد علقه زناشویی نکرده و نکاح محسوب نمی‌شود. نکاح، در حدود و مفاد خود، تابع شرایط عمومی قراردادهاست. پیمان زناشویی با دختری که شوهر دارد یا مانعی برای نکاح با او وجود دارد، نامشروع و باطل است. نکاح، قبل از سن بلوغ، ممنوع است. نکاح دختر باکره، اگر چه به سن بلوغ رسیده باشد، موقوف به اجازه پدر یا جّد پدری اوست. نکاح، با اقارب نسبی، ممنوع است. قرابت رضاعی، از نظر حرمت نکاح، در حکم قرابت نسبی است. نکاح با محارم سببی، ممنوع است. جمع میان دو خواهر، ممنوع است. اگرچه به عقد منقطع باشد. نکاح با  زن شوهردار یا زنی که در عدّه طلاق یا وفات است، باطل است. لعان، موجب حرمت ابدی، برای نکاح است. نکاح بر دو قسم است:

1. نکاح دائمی که در آن، مدت زمان تعیین نمی‌شود و تعیین مهر، برای آن الزامی نیست؛
2. نکاح منقطع که در آن علاوه بر تعیین مدت، تعیین مهر، شرط الزامی است.

نیز نگاه کنید به

• مهریه
• نفقه

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

اسدالله معظمی گودرزی