پرش به محتوا

بروکی

از ویکی ایران
نسخهٔ تاریخ ‏۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۴۱ توسط Samei (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

بروکی، یا «برو» از طوایف ایل زیلان در استان آذربایجان غربی. نام طایفه از جدشان «برو» گرفته شده است. این طایفه «نمیری» هم نامیده می‌شوند[۱].

پس از پیوستن قلیکی‌ها (جباری) به طایفه بروکی، این طایفه از ایل زیلان جدا شد و یک طایفه مستقل را تشکیل داد. بعدها قلیکی‌ها نیز از طایفه بروکی جدا شدند[۲]. نیمی از بروکی‌ها کوچنده هستند و در دهستان چالدران جنوبی در شهرستان چالدران و دهستان زنگبار در بخش پلدشت شهرستان ماکو در استان آذربایجان غربی ییلاق و قشلاق می‌کنند[۳].

سازمان ایلی بروکی به طایفه، باو و اوبه تقسیم می‌شود. بروکی‌ها به دو طایفه بروکی نمیری و قلیکی جباری تقسیم می‌شوند. بروکی نمیری نیز به 10 باو: خلکی، چرویی، قفقازی و ... و 8 اوبه به نام‌های: علیه‌یی عارف معصوم، قاسم حاجی حسن، یوسف مهار و ... تقسیم می‌شوند. رئیس طایفه بروکی نمیری از اوبه عادل اقاست[۴]. بروکی‌ها به دامپروری و زراعت مشغول‌اند. شمار جمعیت کوچنده بروکی‌ها در 1377ش، 484 خانوار و 3701 نفر گزارش شده است[۵].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. اسكندری‌نیا، ابراهیم. ساختار سازمان ایلات و شیوه معیشت عشایر اذربایجان غربی. انزلی: 1366، ص 115-116.
  2. ساختار سازمان ایلات و شیوه معیشت عشایر اذربایجان غربی. انزلی: 1366، ص 115-116.   .
  3. سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، جمعیت دهستان‌ها. تهران: 1378، ص 24 و 27.
  4. اسكندری‌نیا، ابراهیم. همانجا، ص 119-118.
  5. سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی. تهران: 1371، ص 26.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

معصومه ابراهیمی