حزب دموکرات
دموکرات، حزب (1325-1327ش). حزب دولتی.
این حزب که هدف آن مبارزه با دربار و حزب توده بود،[۱] به کوشش گروهی از رجال از جمله سردار فاخر حکمت، مظفر فیروز و محمدعلی میرزا فرمان فرمائیان تأسیس شد و اعضای مؤسس احمد قوام را به رهبری کل حزب برگزیدند[۲][۳]. گروهی از رجال مهم ایران نیز عضو آن بودند[۴][۵]. حزب دارای شعبات استانی و محلی و سازمانهای زنان و جوانان و کنگرههایی برای انتخاب کمیته مرکزی و دبیر کل بود[۶].
مهمترین فعالیت آن در انتخابات مجلس پانزدهم بود که اکثر نامزدهای آن به مجلس راه یافتند[۷][۸][۹][۱۰]. با اختلاف بین نمایندگان در آذر 1326ش حزب به دو بخش موافق و مخالف قوام تقسیم[۱۱] و پس از مدتی فعالیتهای آن متوقف شد[۱۲]. ارگان رسمی حزب دموکرات، روزنامه دموکرات ایران* بود. اما نشریات دیگری چون فرمان، دیپلمات و بهرام توسط اعضاء منتشر میشد[۱۳][۱۴].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ آبراهامیان، یرواند. ایران بین دو انقلاب. ترجمه احمد گلمحمدی و محمدابراهیم فتاحی، تهران: نی، 1377، ص 285.
- ↑ طیرانی، بهروز. اسناد احزاب سیاسی ایران (1320-1330ش). تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1376، ج 1، ص 501.
- ↑ عاقلی، باقر. روزشمار تاریخ ایران. تهران: گفتار، 1379، ج 1، ص 393.
- ↑ برای آگاهی از اسامی و سابقه فعالیت رجالی که عضو حزب شدند، نک: طیرانی، بهروز. اسناد احزاب سیاسی ایران (1320-1330ش). تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1376، ج 1، ص 502.
- ↑ آبراهامیان. یرواند. ایران بین دو انقلاب. ترجمه احمد گلمحمدی و محمدابراهیم فتاحی، تهران: نی، 1377 . ص 285 و 286.
- ↑ آبراهامیان. یرواند. ایران بین دو انقلاب. ترجمه احمد گلمحمدی و محمدابراهیم فتاحی، تهران: نی، 1377 . ص 287.
- ↑ عظیمی، فخرالدین. بحران دموکراسی در ایران. ترجمه عبدالرضا هوشنگ مهدوی و بیژن نوذری، تهران: البرز، 1374، ص 219 و 220.
- ↑ عاقلی، باقر. نخست وزیران ایران از مشیرالدوله تا بختیار. تهران: جاویدان، 1374، ص 627-631.
- ↑ جامی، ن. گذشته چراغ راه آینده است. تهران: ققنوس، 1362، ص 446-450.
- ↑ طیرانی. بهروز. اسناد احزاب سیاسی ایران (1320-1330ش). تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1376، ج 1. ص 721.
- ↑ عظیمی.فخرالدین. بحران دموکراسی در ایران. ترجمه عبدالرضا هوشنگ مهدوی و بیژن نوذری، تهران: البرز، 1374 . ص 234 و 235.
- ↑ طیرانی.بهروز. اسناد احزاب سیاسی ایران (1320-1330ش). تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1376، ج 1 . ص 505 و 506.
- ↑ آبراهامیان. یرواند. ایران بین دو انقلاب. ترجمه احمد گلمحمدی و محمدابراهیم فتاحی، تهران: نی، 1377. ص 287.
- ↑ طیرانی. بهروز. اسناد احزاب سیاسی ایران (1320-1330ش). تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1376، ج 1. ص 506.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
محمدمهدی موسی خان