عکاسباشی
عکاسباشی، عنوانِ احترامآمیز عکاسان درباری[۱].
این لقب را نخستین بار پس از رواج فن عکاسی، ناصرالدین شاه در1280ق / 1863م، به آقا رضا به سبب رواج فن عکاسی در دربار سلطنتی اعطا کرد[۲].2 دارنده این عنوان لقب دارای برترین مقام و سرآمد عکاسان دوران خود به شمار میرفت[۳][۴] شرح به وجود آمدن این عنوان را اعتمادالسلطنه، چنین نوشته است: «... آقا رضای پیشخدمت حضور همایون، چون در فن عکاسی به درجه کمال رسیده ، به لقب عکاسباشی سرافراز گردید...»[۲][۵].
در دوران سلطنت ناصرالدین شاه نیز، عکاسان دیگری به این عنوان ملقب شده برخی نیز با عنوانهای دیگری همچون «عکاس مخصوص»، «عکاس سرکاری» و «عکاس همایونی» مشهور بودند[۶]. سِمَت عکاس و عکاسباشی در دوران ناصری و پس از آن نیز در چند اداره دولتی و دستگاه ولیعهد در تبریز وجود داشته است[۷].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ دهخدا، علیاکبر. لغتنامه دهخدا. ذیل مدخل «عکاسباشی».
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ اعتمادالسلطنه، محمدحسن خان. مرآتالبلدان. تهران: چاپ سنگی، 1296ق، ج3، ص20.
- ↑ طهماسبپور، محمدرضا. ناصرالدین شاهِ عکاس. تهران: نشر تاریخ ایران، 1381، ص 43.
- ↑ سلیمانی، کریم. القاب رجال دوره قاجاریه. تهران: نشر نی، 1379، ص 110.
- ↑ روزنامه دولت علیه ایران. به کوشش جمشید کیانفر و عنایتالله رحمانی، تهران: کتابخانه ملی، 1372، ج2، ص 141.
- ↑ ذکاء، یحیی. تاریخ عکاسی و عکاسان پیشگام در ایران. انتشارات علمی و فرهنگی، تهران: 1376، ص83، 114، 125و 192.
- ↑ افشار، ایرج. گنجینه عکسهای ایران. نشر فرهنگ ایران. تهران: 1370، ص 39.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
محمدرضا طهماسب پور