عبدالرزاق لاهیجی

لاهیجی، عبدالرزاق، د. 1072ق/ 2- 1661م، متخلص به فیاض، فیلسوف و متکلم شیعی عهد صفوی. ملا عبدالرزاق اصلاً اهل لاهیجان بود در جوانی به قم رفت و ساکنان‌جا گردید. وی یکی از دو شاگرد و یکی از دو داماد مشهور ملاصدرای شیرازیست که به مشرب عرفا گروید و ظاهراً پس از تبعید استادش به قریه کهک قم به او پیوست. وی بر خلاف ملا محسن فیض‌کاشانی، شاگرد و داماد دیگر ملاصدرا، در فقه و اصول و حدیث دستی نداشت. ملا عبدالرزاق در مدرسه معصومیه قم به تدریس اشتغال داشت و شاگردانی بزرگ مانند قاضی سعید قمی به وسیله او تربیت یافتند.

آثار ملا عبدالرزاق به ویژه در زمینه کلام شیعی بسیار ارزشمندند، زیرا روشن، طبقه‌بندی شده، روان و به دور از پیچیدگی‌هایاثار گذشتگان این فن نگاشته شده‌اند. وی هم به عربی و هم به فارسی می‌نوشت و شعر نیز می‌سرود. ازاثار مهم او می‌توان به: شوارق الالهام، شرحی (ناتمام) بر کتاب دشوار تجرید الاعتقاد خواجه نصیرطوسی و گوهر مراد، اثری بسیار مهم و ارزشمند به فارسی در فلسفه و کلام، اشاره کرد. هر دوی ایناثار در ایران به چاپ رسیده و شهرت دارند.

منبع اصلی

دانشنامه ایران

نویسنده مقاله

منوچهر پزشک