بهرام
بهرام، ایزد پیروزی و از ایزدان مهم دین زردشتی که بهویژه در عصر ساسانی جایگاهی بسیار برجسته پیدا کرد.
نام بهرام در اوستا وِرِثْرَغْنَه (Verethraghna)است و در سروده اوستایی که به او اختصاص یافته (بهرام یشت) با 10 تجسم یا صورت معرفی میشود که هر یک نمایانگر جنبهای از اوست[۱]. از جمله این تجسمها گراز تیزدندان است (مهریشت: 70) و پیوسته همراه با ایزدمهر میتازد؛ لذا نوعی پیوستگی و ارتباط نیرومند میان مهر و بهرام وجود داشته است.2
بهرام که همتای ورتیرَهن(Vrtrahen)هندی و واهاگِن(Vahagen) ارمنی است، معمولاً نامش به «در هم شکننده ایستادگی» ترجمه میشود[۲]. وی ایزد پیروزی و روز بیستم هر ماه شمسی به نام او است و نگاهبانی از آن روز و پناه دادن به آتش به او سپرده شده است، از همین روی، جنگجویان ایرانی عصر باستان از او یاری میخواستند و مهمترین آتش دوران ساسانی به نام او نامیده میشد[۳].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ هینلز، جان. شناخت اساطیر ایران. ترجمه ژاله آموزگار و احمد تفضلی، تهران و بابل: 1372، ص 41؛ نیز: Hinnells, J. R. Persian Mythologh. London: Hamlyn, 1975, PP. 33-36.
- ↑ نیبرگ، هنریک ساموئل. دینهای ایران باستان. ترجمه سیفالدین نجمآبادی، تهران: مرکز ایرانی مطالعه فرهنگها، 1359، ص 69.
- ↑ بندهش. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس، 1369، ص 49؛
Kulke, E. The Parsees in India, A Minority as Agent of Social Change, Dehli: P. 29.