زبور
زبور، جمع زِبُر عربی در اصل به معنای «نوشته» یا «کتاب» که در قرآن و اکثر منابع اسلامی نام کتاب آسمانی داود (ع) است، لکن در کتاب مقدس و بسیاری از متون مزامیر خوانده شده است.
مزامیر در عربی، جمع مِزمار یا مزمور نیایشی است که با آواز و ترنم خوانده شود،[۱] در کتاب مقدس، بخشی از عهد قدیم و شامل نغمهها و اشعار مقدس است؛ این سرودها برای تمجید و تقدیس ذات الهی با آواز و با همراهی سازهای زهی یا بادی خوانده میشدند[۲]. مزامیر نخستین بخش از مجموعه کتوبیم(Ketubim) از تقسیمات کتاب مقدس عبرانی است[۳]. در عبری، هر یک از این سرودها مزمور (Mizmor)خوانده شده است[۴].
سنت یهودی ـ مسیحی، کتاب مزامیر را به داود نسبت میدهد و با اینکه بخشی از این سرودها مربوط به اوایل دوران پادشاهی است، تحقیقات حاکی از آن است که بخشی از این سرودهها به دوره تبعید و برخی دیگر به دوره پس از آن مربوطاند،5[۵]لذا انتساب تمامی مجموعه به داود، غیرممکن است[۶].
کتاب مزامیر، شامل 150 مزمور است که از آن مجموع، 72 مزمور را به داود، 2 مزمور را به سلیمان، 12 مزمور را به آساف، 9 مزمور را به خاندان تورج و 1 مزمور را به موسی نسبت دادهاند. سراینده بقیه آنها ذکر نشده است[۷].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ دهخدا، علیاکبر. لغتنامه. ج 13، ذیل «مزامیر» و «مزمار».
- ↑ مستر هاکس. قاموس کتاب مقدس. بیروت: مطبعه آمریکایی، 1928م، ص 796.
- ↑ «Psalms», Encyclopaedia Britannica. Vol. 9, 1995.
- ↑ کتاب مقدس، کتاب مزامیر؛ نیزنک: «Psalms», Encyclopaedia Britannica.
- ↑ یوسف القس صحوئیل. المدخل الی العهد القدیم. قاهره: 1993م، ص 312-313.
- ↑ الحوزی بولس الفعّالی. المدخل الی الکتاب المقدس. بیروت: 1994م، ج 3، ص 15.
- ↑ الحوزی بولس الفعّالی. المدخل الی الکتاب المقدس. بیروت: 1994م، ج 3، ص 14-15.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
نامعلوم
پیوند به بیرون
زبور در قرآن،سایت دانشنامه اسلامی، قابل بازیابی از زبور/https://wiki.ahlolbait.com