انجیل

انجیل، هر یک از چهار کتاب نخست از مجموعه عهد جدید در کتاب مقدس مسیحیان که به ترتیب به متّی، مُرقُس، لوقا و یوحنا منسوب‌اند. در زبان عامه این کلمه به کل مجموعه عهد جدید، یعنی کتاب مقدس مسیحیان اطلاق می‌شود.

واژه انجیل معرب اِواگلّیون(Euaggelion) یونانی و اِوانگلیوم(Evangelium) لاتینی به معنی ”مژده“ و ”بشارت“ است^[۱]^[۲] و مقصود از آن بشارت الهی رستگاری و بخشایش و ظهور سلطنت خداوند است که از طریق زندگی عیسی بر روی زمین، مرگ و رستاخیز او از بین مردگان، و در نهایت ظهور دوباره‌اش در آخرالزمان، و داوری و قدرت بخشایندگی و سلطنت الهی‌اش بر عالم تحقق می‌یابد. این ”بشارت“ که نخست شفاهی بود به تدریج صورت نوشتاری گرفت و در سده‌های نخست میلادی نوشته‌های متعددی آن را تبیین می‌کرد. بعدها بزرگان مسیحی بر آن شدند که از میان این نوشته‌ها تعدادی را برگزینند و معتبر اعلام کنند^[۳]^[۴]^[۵]. فرآیند تعیین انجیل‌های معتبر از اواخر سده 2 م بر اساس فهرست اوریگن و دیگران از کتاب‌ها و انجیل‌های معتبر، به تدریج شکل گرفت و در نهایت چهار انجیل رسمی موجود با تصویب شوراهای کلیسایی در اواخر سده 4 و اوایل سده 5 م صورت قطعی و ثابت یافتند^[۶]^[۷].

انجیل متّی نخستین انجیل است که تاریخ نگارش آن به اواخر سده 1 م باز می‌گردد. اصل انجیل متی به زبان یونانی است و در سه بخش به معرفی عیسی (ع)، رسالت او، سفرش به اورشلیم، دستگیری، مصائب، و سرانجام مرگ او می‌پردازد. محققان معاصر درباره انتساب این انجیل به متّی حواری تردید دارند^[۸]^[۹]^[۱۰].

انجیل مُرقُس دومین و کوتاه‌ترین انجیل است و بر خلاف انجیل متّی متشکل از واحدهای مستقلی است که هر یک داستان جداگانه‌ای را دنبال می‌کند. محققان در توافق با آباء کلیسا، مؤلف این انجیل را یوحنا مرقس، مترجم پطرس حواری و تاریخ نگارش آن‌را در حدود 70 م و به زبان یونانی می‌دانند^[۱۱]^[۱۲]^[۱۳].

انجیل لوقا سومین انجیل است. نویسنده آن به باور غالب محققان، یوحنا زبدی، حواری عیسی نیست،^[۱۴]^[۱۵]^[۱۶]^[۱۷] بلکه لوقا دوست و همراه پولس رسول، نویسنده کتاب اعمال رسولان در عهد جدید، است که آن را در اواخر سده 1 م و به زبان یونانی نوشته است^[۱۸]^[۱۹]^[۲۰]. انجیل یوحنا از نظر سبک و محتوی و ویژگی‌های کلامی و مسیح‌شناسی متفاوت با سه انجیل دیگر است و بیشتر در رساندن پیام از طریق واقعیت‌های تاریخی زندگی عیسی (ع) به خواننده است.

با مطالعه مقایسه‌ای سه انجیل نخست مشابهت‌های بسیار و تفاوت‌های چندی میان آن‌ها به چشم می‌آید که بیانگر نوعی ارتباط ادبی و شباهت‌هایی در سبک و محتوی و توالی تاریخی وقایع میان این سه انجیل و اختلاف آن‌ها با انجیل چهارم است. این رابطه و همانندی‌ها موجب شده است که این سه انجیل را «انجیل‌های هم نظر»^[۱۸]^[۱۹] یا «نظیر» بنامند و در توجیه آن نظرهای گوناگونی، همچون استفاده هر سه مؤلف از منبع شفاهی واحد، استفاده نویسندگان دو انجیل از انجیل دیگر (مرقس) و... را مطرح کنند^[۲۱].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ غیاث‌الدین محمد رامپوری. غیاث اللغات. بمبئی: 1349 ق، ص 78.
↑ معین، محمد. فرهنگ فارسی. تهران: امیرکبیر، ج 5، ص 183.
↑ یوسف دره حداد. الدفاع عن المسیحیه (فی انجیل به حسب متّی). بیروت: 1988، ص 29.
↑ Bruce, F. E. »The Fourfold Gospel«, The New Bide Commentary. ed. F. Davidson, Grand Rapids: 1953, P. 59;
↑ Douglas, J. D. The New Bible .Dictionary. Grand Rapids: 1970, P. 484
↑ Bruce. ibid. p. 58; Ellicot, Ch. J. Ellicot's Commentary on the Bible. Grand Rapids: 1959, P. XI/XIII;
↑ Schonfield, H. J. A History of The Biblical Literature. New York: 1962, P. 73.
↑ Metzger, B. M. & Coogan, M. M. The Oxford Companion to the Bible. New York: 1993, P. 502
↑ Scroggie, W. G. A Guide to the Gospels. London: 1965, PP. 131-133
↑ Moule, C. D. F. The Birth of the New Testament. London: 1976, PP. 87-88.
↑ Moffat, J. Intod Translation of the Bible. London: P. XXX
↑ -Scroggie, W. G. A Guide to the Gospels. London: 1965, PP. 133 134
↑ Metzger & Coogan. Ibid. PP. 492-493, 496
↑ Ellicot, Ch. J. Ellicot's Commentary on the Bible. Grand Rapids: 1959,. P. VI/XXXIV.
↑ Scroggie, W. G. A Guide to the Gospels. London: 1965, PP. 136-137
↑ Metzger, B. M. & Coogan, M. M. The Oxford Companion to the Bible. New York: 1993, PP. 374-375
↑ Schonfield, H. J. A History of The Biblical Literature. New York: 1962, PP. 202-204
↑ ^۱۸٫۰ ^۱۸٫۱ Metzger, B. M. & Coogan, M. M. The Oxford Companion to the Bible. New York: 1993, PP. 469 – 471
↑ ^۱۹٫۰ ^۱۹٫۱ Schonfield, H. J. A History of The Biblical Literature. New York: 1962, PP. 134-135
↑ Moffat. Ibid. P. XXXI; Moule. Ibid. 92.
↑ Ellicot, Ch. J. Ellicot's Commentary on the Bible. Grand Rapids: 1959,. P. VI/XXXIV.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

پیوند به بیرون

انجیل متی، سایت دانشنامه اسلامی، قابل بازیابی ازhttps://wiki.ahlolbait.com

انجیل مرقس، سایت دانشنامه اسلامی، قابل بازیابی از https://wiki.ahlolbait.com

نویسنده مقاله

نامعلوم

[1] غیاث‌الدین محمد رامپوری. غیاث اللغات. بمبئی: 1349 ق، ص 78.

[2] معین، محمد. فرهنگ فارسی. تهران: امیرکبیر، ج 5، ص 183.

[3] یوسف دره حداد. الدفاع عن المسیحیه (فی انجیل به حسب متّی). بیروت: 1988، ص 29.

[4] Bruce, F. E. »The Fourfold Gospel«, The New Bide Commentary. ed. F. Davidson, Grand Rapids: 1953, P. 59;

[5] Douglas, J. D. The New Bible .Dictionary. Grand Rapids: 1970, P. 484

[6] Bruce. ibid. p. 58; Ellicot, Ch. J. Ellicot's Commentary on the Bible. Grand Rapids: 1959, P. XI/XIII;

[7] Schonfield, H. J. A History of The Biblical Literature. New York: 1962, P. 73.

[8] Metzger, B. M. & Coogan, M. M. The Oxford Companion to the Bible. New York: 1993, P. 502

[9] Scroggie, W. G. A Guide to the Gospels. London: 1965, PP. 131-133

[10] Moule, C. D. F. The Birth of the New Testament. London: 1976, PP. 87-88.

[11] Moffat, J. Intod Translation of the Bible. London: P. XXX

[12] -Scroggie, W. G. A Guide to the Gospels. London: 1965, PP. 133 134

[13] Metzger & Coogan. Ibid. PP. 492-493, 496

[14] Ellicot, Ch. J. Ellicot's Commentary on the Bible. Grand Rapids: 1959,. P. VI/XXXIV.

[15] Scroggie, W. G. A Guide to the Gospels. London: 1965, PP. 136-137

[16] Metzger, B. M. & Coogan, M. M. The Oxford Companion to the Bible. New York: 1993, PP. 374-375

[17] Schonfield, H. J. A History of The Biblical Literature. New York: 1962, PP. 202-204

[:0-18] ۱۸٫۰ ^۱۸٫۱ Metzger, B. M. & Coogan, M. M. The Oxford Companion to the Bible. New York: 1993, PP. 469 – 471

[:1-19] ۱۹٫۰ ^۱۹٫۱ Schonfield, H. J. A History of The Biblical Literature. New York: 1962, PP. 134-135

[20] Moffat. Ibid. P. XXXI; Moule. Ibid. 92.

[21] Ellicot, Ch. J. Ellicot's Commentary on the Bible. Grand Rapids: 1959,. P. VI/XXXIV.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

[۱۰]

[۱۱]

[۱۲]

[۱۳]

[۱۴]

[۱۵]

[۱۶]

[۱۷]

[۱۸]

[۱۹]

[۲۰]

[۲۱]