مُحرم
محرم، ماهی از دوازده ماه هجری قمری و ماه آغاز سال قمری. در دوره جاهلیت این ماه صفرالاوّل نامیده میشد و محرم (= حرام) صفت آن بود و جنگ در این ماه حرام به شمار میآمده است[۱][۲]. در میان شیعیان ماه محرم به خاطر رخداد شهادت امام حسین و حادثه کربلا در آن اهمیت بسیار زیادی دارد و روز نهم محرم را تاسوعا (تسع: نه) و روز دهم یعنی روز شهادت امام حسین را عاشورا (عَشر: ده) گویند. این ماه به همراه ماه صفر، ماه حزن برای اهل بیت و شیعیان ایشان است[۳].
بنابر برخی روایات در 16 این ماه خداوند فرمان گشتن قبله از سوی مسجد اقصی به جانب کعبه را به حضرت محمد (ص) داد و حمله ابرهه در 17 محرم روی داد[۲]. مراسم عزاداری در ماه محرم از شمار پرشکوهترین و مردمیترین آیینهای مذهبی معمول شیعیان در ایران است. مردم در شبهای اول تا دهم محرم، در هیاتهای عزاداری، تکایا، حسینیهها جمع میشوند و عزاداری میکنند و در خیابانها و مراکز شهری و روستایی دستههای زنجیر زن و سینهزن راه میاندازند و با علم و کتل، توغ و نخل در کوچهها و محلههای شهر به حرکت در میآیند و در برخی تکایا و حسینیهها مراسم تعزیهخوانی برپا میکنند[۴].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ پادشاه، محمد، آنندراج، به کوشش محمد دبیر سیاقی، تهران: 1335- 1336.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ مصاحب، غلامحسین. دایرهالمعارف فارسی، تهران: امیرکبیر، 1381، جلد 3، ص. 267.
- ↑ قمی، شیخ عباس، کلیات مفاتیحالجنان. قم 1381، ص.383.
- ↑ مجموعه مقالات نخستین همایش محرم و فرهنگ مردم ایران، (1379) تهران:سازمان میراث فرهنگی، ص 1.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
نامعلوم