عرف و عادات در عشایر فارس
عرف و عادت در عشایر فارس، نام کتابی در معرفی سازمان اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و حقوقی ایلات قشقایی، خمسه، کهگیلویه و ممسنی استان فارس، نوشته محمدبهمن بیگی (ز. 1299ش)، نشر در 1324ش، در 99 صفحه.
این اثر یکی از قدیمترین تکنگاریها در زمینه ایل پژوهی از نویسندهای عضو جامعه ایلی قشقایی است. کتاب حاوی یک مقدمه و 5 فصل است که در آنها عرف و عادت مردم ایلیاتی فارس از نظر حقوق مدنی؛ کیفری؛ آئین دادرسی؛ حقوق اداری و سیاسی؛ و اجتماعی بررسی و شرح داده شده است.
موضوعات 3 فصل نخست به جنبههای کلی و مشابه حقوق مدنی مانند ازدواج، طلاق، ارث، معاملات و...؛ حقوق کیفری مانند قتل، مجازاتها، تحصن، سرقت و...؛ آئین دادرسی مانند مراجع دعوی و قضاوت و دلایل اثبات دعوی در تمام ایلات فارس اختصاص یافته است.
فصل چهارم در دو مبحث جداگانه، تشکیلات حقوقی و سیاسی داخلی در ایلات فارس، و طرز حکومت و روابط ایلی با یکدیگر و با دولت را بررسی می کند.
فصل پنجم نیز عرف و عادت اجتماعی را در دو مبحث، یکی زبان، مذهب، خانواده، مسکن، لباس، خوراک و مانند آنها و دیگری اوهام و عقاید در زمینههایی چون بیماریها، رویا، عروسی، مرگ و مانند بررسی می کند[۱].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ بهمن بیگی، محمدبهمن. عرف و عادت در عشایر فارس. تهران: انتشارات سعدی، 1324.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
علی بلوکباشی