تایباد
تایباد، شهری در شرق استان خراسان رضوی، در فاصله 20 کیلومتری مرز افغانستان که با جادهای اصلی و آسفالت شده به گمرک دوغارون و در ادامه به اسلام قلعه در خاک افغانستان میپیوندد.
تایباد با ارتفاع 810 متر از سطح دریا و با "15 '46 ْ60 طول خاوری و "30 '44 ْ33 عرض شمالی[۱] در فاصله 224 کیلومتری مشهد و در فاصله 1066 کیلومتری تهران قرار دارد[۲].تایباد مرکز شهرستانی است به همین نام و برابر آخرین تغییرات تقسیمات کشوری در 1384ش، دارای 3 شهر و 3 بخش و 6 دهستان[۳]، که از شمال با شهرستان تربت جام، از غرب با شهرستان تربت حیدریه، از جنوب با شهرستان خواف و از شرق با افغانستان همسایه است. آب و هوای این شهرستان معتدل مایل به گرم و میزان بارندگی آن اندک است. رشته کوه باخرز در غرب آن[۴] و رود مرزی هریرود در شمال شرق آن واقع شده است[۵].تایباد که به آن باخرز، بادهرزه و طیبات نیز میگفتند[۶]، در گذشته روستایی بیش نبوده، امّا وجود مسجد مولانا متعلق به قرن نهم هجری حکایت از گذشته تاریخی آن دارد[۷].7 جمعیت شهر تایباد در سرشماری 1375ش تعداد 39302 تن بوده[۸] که در سال 1384ش برابر برآورد انجام شده به 47507 تن رسیده است[۹].
نیز نگاه کنید به
- ↑ جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج 3، دایرهالمعارف جغرافیایی ایران، چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 279.
- ↑ سازمان حمل و نقل و پایانههای کشور (وزارت راه و ترابری). اطلس جادههای ایران (ویرایش دوم). تهران: همشهری، 1380، ص 141 و 142.
- ↑ دفتر تقسیمات کشوری. نشریه عناصر و واحدهای تقسیمات کشوری. تهران: دفتر تقسیمات کشوری (وزارت کشور)، 1383.
- ↑ جعفری. همان. ج 1، کوهها و کوهنامه ایران، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 89 و 575.
- ↑ همان. ج 2، رودها و رودنامه ایران، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 477 و 493؛ همان. ج 3، دایرهالمعارف جغرافیایی ایران، همانجا.
- ↑ چکنگی، علیرضا. فرهنگنامه تطبیقی نامهای قدیم و جدید مکانهای جغرافیایی ایران و نواحی مجاور. چ 1، مشهد: بنیاد پژوهشهای اسلامی، 1378، ص 183.
- ↑ بیات، یدالله. کلیات جغرافیایی طبیعی و تاریخی ایران. چ 1، تهران: امیرکبیر، 1367، ص 182.
- ↑ نورالهی، طه. توزیع و طبقهبندی جمعیت شهرهای ایران در سرشماریهای 75-1335. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1382، ص 179.
- ↑ مرکز آمار ایران. بازسازی و برآورد جمعیت شهرستانهای کشور. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1382، ص 103.