بیع
بیع، یا خرید و فروش، معاملهای است که کالایی با عوض معلوم مبادله و به محض انشای ارادة بایع و مشتری عقد بیع محقق شود. از ویژگی بیع «تملیکی» و «معاوضی» بودن آن است.1 ارکان بیع عبارتند از:1- ایجاب و قبول. ایجاب انشای قصد بیع توسط بایع و قبول، انشای رضایت به ایجاب توسط مشتری است. 2- متبایعین: یعنی همان بایع و مشتری که باید دارای اهمیت حقوقی باشند.2 3- مبیع: عین مالی است که در ازای پرداخت ثَمَن (بها) به خریدار منتقل میشود.3 4- ثَمَن: عین مالی است که در ازای دریافت مَبیع با بایع منتقل میشود و هنگام عقد باید معلوم باشد. آثار بیع عبارتند از: 1- تبدیل در مالکیت، یعنی مشتری مالک مبیع و بایع مالک ثَمَن میشود. 2- تعهداتی که برای هر یک از طرفین در ضمانت ایجاد میشود. 3- ملزوم نمودن بایع به تسلیم مبیع و مشتری به تأدیه ثمن.
مآخذ:
1. حطابرعینی، محمد. مواهبالجلیل. به کوشش زکریا عمیرات، بیروت: 1416ق/ 1995م، ج6، ص85.
2. همان، ج6، ص35.
3. کاتوزیان، ناصر. دورة مقدماتی حقوق مدنی. درسهایی از عقود معین، انتشارات گنج دانش، 1384، ض12.
علی اکبر اسدزاده