سورن
سورن[1]، از خاندانهاي بزرگ ايراني دوران باستان و نام يكي از سرداران بزرگ دورة پارتيان.
خاندان سورن از خاندانهاي هفتگانه (ويسپوهرگان = اهل بيوتات) دورة اشكانيان بود كه در سيستان استقرار داشتند و پس از خاندان شاهي اعضاي آن مقام مهمي داشتند و تاجگذاري اشكها بر عهدة آنان بود.1
سورن كه مشخص نيست نام او لقبي است كه از خاندان خويش گرفته يا اينكه نام او نيز همين بوده از 57 تا 37 پ.م مقام شامخي در اوضاع سياسي ايران داشت.2 مهمترين اقدام او در نبرد حران بود (53 پ.م) كه با استفاده از تيراندازان سبك اسلحة پارتي، روشهاي جنگ و گريز و به كارگيري روشهاي استتار نظاميان3 بر كراسوس فرماندة بزرگ لژيونهاي رومي پيروز شد.4 او را از نامآوران و دليران ايران زمين دانستهاند5 كه با ده هزار سوار و هزار شتر بار و بنه تير و اسلحه و دويست عرّاده كه حرم او را حمل ميكردند،6 تجاوز روميان را به قلمرو ايران در هم شكست و پارتيان تا سوريه را از تجاوز آنان در امان نگه داشتند.7
مآخذ:
1- كريستن سن، آرتور. ايران در زمان ساسانيان. ترجمة رشيد ياسمي، تهران: دنياي كتاب، 1370، ص 39.
2- مشكور، محمدجواد. ايران در عهد باستان. تهران: اشرفي، 1369، ص 341.
3- بويل، جي. آ. تاريخ ايران كمبريج. ج 3، قسمت اول، ترجمة حسن انوشه، تهران: اميركبير، 1368، ص 156.
4- كالج، مالكوم. تاريخ اجتماعي پارتيان. ترجمة مسعود رجبنيا، تهران: دنياي كتاب، 1367، ص 58.
5- دوبواز، نيلسون. تاريخ سياسي پارت. ترجمة علياصغر حكمت، تهران: ابن سينا، 1342، ص 64.
6- دياكونف. اشكانيان. ترجمة كريم كشاورز، تهران: انجمن ايران باستان، 1344، ص 83.
7- فراي، ريچارد. ن. ميراث باستاني ايران. ترجمة مسعود رجبنيا، تهران: علمي و فرهنگي، 1373، ص 300 و 301.
کورش صالحی
[1]. Suren