پرش به محتوا

احد

از ویکی ایران
نسخهٔ تاریخ ‏۱۲ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۲۲ توسط Samei (بحث | مشارکت‌ها) (صفحه‌ای تازه حاوی «'''اَحد'''، در لغت به معني يگانه و فرد و در اصطلاح، يكي از نام‌هاي نيكوي حق تعالي است كه از يك سو بيانگر تجزيه‌ناپذيري ذات بسيط حق است كه به تعبير قرآن «... هو اللهُ اَحَد» (اخلاص / 1) و از سوي ديگر ناظر است بر بي‌مانندي ذات خداوند از ازل<sup>*</sup> تا اب...» ایجاد کرد)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

اَحد، در لغت به معني يگانه و فرد و در اصطلاح، يكي از نام‌هاي نيكوي حق تعالي است كه از يك سو بيانگر تجزيه‌ناپذيري ذات بسيط حق است كه به تعبير قرآن «... هو اللهُ اَحَد» (اخلاص / 1) و از سوي ديگر ناظر است بر بي‌مانندي ذات خداوند از ازل* تا ابد*(1) كه «كَيْسَ كَمِثْلِهِ شئٌ» (شوري / 11).

بيشتر متكلمان و عرفا اَحَد و واحد را مترادف (2) مي‌دانند و برخي واحد را اسم و اَحَد را صفت مي‌شمارند(3) و آنرا ويژة حق تعالي مي‌دانند و بر آنند كه اَحَد، بر خلاف واحِد مبدأ عدد نيست.(4)

] احديت ← احد[


مآخذ:

1-    غزالي، ابوحامد محمد. المقصد الاسني شرح اسماءالله الحسني. مصر: مطبعة السعادة، 1324ق، ص 64.

2-    سمعاني، شهاب‌الدين احمد. روح الارواح في شرح اسماء الملك الفتاح. تصحيح نجيب مايل هروي، تهران: شركت انتشارات علمي و فرهنگي، 1368، ص 503.

3-    ميبدي. كشف الاسرار و عدة الابرار. به كوشش علي اصغر حكمت، تهران: اميركبير، ص 10/662.

4-    سمعاني، شهاب‌الدين احمد. روح الارواح في شرح اسماء الملك الفتاح. همانجا.

اصغر دادبه