احد
احد، در لغت به معنی یگانه و فرد و در اصطلاح، یکی از نامهای نیکوی حق تعالی است که از یک سو بیانگر تجزیهناپذیری ذات بسیط حق است که به تعبیر قران «... هو اللهُ احَد» (اخلاص / 1) و از سوی دیگر ناظر است بر بیمانندی ذات خداوند از ازل* تا ابد*[۱] که «کَیْسَ کَمِثْلِهِ شئٌ» (شوری / 11).
بیشتر متکلمان و عرفا احَد و واحد را مترادف [۲] میدانند و برخی واحد را اسم و احَد را صفت میشمارند[۳] و انرا ویژه حق تعالی میدانند و بر انند که احَد، بر خلاف واحِد مبدأ عدد نیست[۴].
] احدیت ← احد[
ماخذ:
نیز نگاه کنید به
منبع اصلی
دانشنامه ایران
نویسنده مقاله
اصغر دادبه
- ↑ اصغر دادبه
- ↑ سمعانی، شهابالدین احمد. روح الارواح فی شرح اسماء الملک الفتاح. تصحیح نجیب مایل هروی، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، 1368، ص 503.
- ↑ میبدی. کشف الاسرار و عدة الابرار. به کوشش علی اصغر حکمت، تهران: امیرکبیر، ص 10/662.
- ↑ سمعانی، شهابالدین احمد. روح الارواح فی شرح اسماء الملک الفتاح. همانجا.