پرش به محتوا

کوفته

از ویکی ایران

کوفته، خوراکی از گوشت چرخ‌کرده، پیاز، برنج، لپه، سبزی، ادویه که به شکل گلوله درمی‌آورند و درون آب می‌پزند تا جا افتد و گاهی درون آن را تخم‌مرغ، زرشک، آلو بخارا، مغز گردو، کشمش بی‌دانه و... می‌گذارند. چاشنی برخی کوفته‌ها سرکه شیره یا سرکه و شکر است. در گذشته گوشت کوفته را در هاون می‌کوبیدند ولی امروزه آن را چرخ می‌کنند و برای وانرفتن کوفته از آرد نخودچی و یا تخم مرغ استفاده می‌کنند[۱]. برخی کوفته‌ها از جمله کوفته تبریزی تَنْگ آب (کم آب) است و برخی کوفته‌ها آب‌دار که، آب آن را مانند آبگوشت ترید کرده و می‌خورند[۲].

کوفته از خوراک‌های قدیمی است که در کتاب سفره اطعمه* به ده نوع آن: کوفته معلّی، کوفته سفید، کوفته ریحان، کوفته تبریزی، کوفته سرکه شیره، کوفته سماق، کوفته آب غوره، کوفته زرشک، کوفته نخودچی و کوفته‌ریزه اشاره شده است[۳]. از کوفته‌های امروزی می‌توان به کوفته برنجی، کوفته شامی، کوفته تبریزی، کوفته شوید باقلا، کوفته کاشی، کوفته معلّی، کوفته نخودچی و کوفته سرگنجشکی اشاره کرد[۱].

فاطمه اسماعیلی

کتابشناسی

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ شهری، جعفر (1371). طهران قدیم. تهران: معین، ذیل کوفته، ص 101-94.
  2. دریابندری، نجف، راستکار، فهیمه (1379). کتاب مستطاب آشپزی: از سیر تا پیاز. تهران: کارنامه، جلد دوم، ص 1100-1091.
  3. آشپزباشی، میرزا علی اکبر خان (1353). سفره اطعمه. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، خوان ششم، ص 39-37.