سپید و سیاه
سپيد و سياه، نشرية هفتگي سياسي و اجتماعي كه در 18 مرداد 1332، تأسيس و نخستين شمارة آن همين روز انتشار يافت. مدير مجله دكتر علي بهزادي از روزنامهنويسان حرفهاي معاصر بود. او در 1304ش متولد شد و در رشتة حقوق سياسي از دانشگاه پاريس درجة دكتري گرفت. او خدمت مطبوعاتي خود را با انتشار هفتهنامة سپيد و سياه آغاز كرد. [برزين، ص235]. سپيد و سياه مدت 25 سال انتشار يافت اما در اين مدت چند بار توقيف و تعطيل شد. آخرين شمارة سپيد و سياه در جمعه 2 شهريور 1358 منتشر گرديد. در مدت انتشار جمعاً 1119 شماره از اين نشريه به چاپ رسيده است. مجلة سپيد و سياه، گرايش سياسي ملايم و معتدلي داشت و در اوائل انتشار از دكتر مصدق حمايت ميكرد و در اوقاتي كه محاكمة مصدق جريان داشت تصاوير او را در پشت جلد ميگذاشت. گاه تصوير كساني چون سيدجمالالدين اسدآبادي، ملكالشعراي بهار و ابوالحسن صبا هم روي جلد گذاشته ميشد. در هر شمارة مجله مباحثي چون اخبار سياسي خارجي و داخلي، تفاسير سياسي و انتقادي، صفحات شعر و گزارش صفحات مسابقات، نامههاي وارده و داستان و امثال آن درج ميگرديد. سپيد و سياه همراه 63 روزنامه و نشرية ديگر در مرداد 1353 به دستور هويدا نخستوزير وقت به طور يكجا تعطيل شدند [قاسمي، ص141 به بعد] اما در جريان انقلاب مجدداً انتشار خود را آغاز كرد. سپيد و سياه در طول دوران انتشار چند سردبير از جمله: اكبر معاوني، حسين مهري و حسين الهامي داشت.
مآخذ:
برزين، مسعود. شناسنامة مطبوعات ايران. تهران: بهجت، 1371، ص235؛ صالحيار، غلامحسين. چهرة مطبوعات معاصر. تهران: 1351، ص8؛ قاسمي، فريد. تاريخ شفاهي مطبوعات ايران. تهران: ققنوس، 1382، ص141- 208.
علاء الدین آل داود