بنی طُرُف

بنی طُرُف برگرفته از وبسایت ویستا قابل بازیابی ازhttps://vista.ir/w/a/21/6hny2

بنی طُرُف، نام یكی از طوایف قدیمی عربی زبان ایران و عراق وابسته به قبیله طی. این طایفه ظاهراً در اغاز قرن هشتم قمری از یمن یا عربستان به عراق مهاجرت كرده است. حدود سیصد سال پیش دسته‌هایی از ان‌ها به خوزستان امدند و در اطراف خرمشهر در مجاورت طایفه بنی ساله اسكان یافتند. پس از مدتی به خفاجیه (سوسنگرد) كوچیدند و نامشان بر سرزمینی كه به تصرف انان در امده بود، داده شد. نام ناحیه بنی طرف در 1314ش به دشت میشان تغییر پیدا كرد و قلعه خفاجیه كه مركز شیوخ بنی طرف بود سوسنگرد نام گرفت. بنی طرف مركب از دو شعبه به نام‌های بیت صیّاح و بیت سعید است كه هر كدام از تیره‌های كوچكی تشكیل می‌شوند. مُنَیشه و مهاوی از بیت صیاح و تیره‌های شَرهان زایر علی و حاج سبهان از بیت سعید از معروف‌ترین تیره‌های بنی طرف است.

گروه‌هایی از بنی طرف در سال‌های اخیر به طوایف دیگر خوزستان پیوسته‌اند.

از جمعیت بنی‌طرف، در هنگام استقرار در ایران، اطلاعی در دست نیست اما در سال‌های اغازین قرن حاضر جمعیت ان‌ها قریب 8000 خانوار بود كه در نواحی مختلف دشت میشان (دشت ازادگان كنونی) سكونت داشتند.

از فصول درخشان تاریخ بنی طرف، مبارزات ان‌ها علیه نظامیان انگلیسی در 1333ش و اغاز جنگ جهانی اول است.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

معصومه ابراهیمی

تلخیص از مقاله بنی طرف دانشنامه جهان اسلام