ایوب

ایوب، شخصیتی نامبردار در کتاب مقدس و یکی از پیامبران الهی در قرآن کریم که به صبر و شکیبایی بسیار برابر بلایای گوناگون وصف شده است. در یک هم‌سویی نسبی میان مفاهیم آمده در کتاب ایوب، یکی از کتاب‌های عهد قدیم و نیز اندیشه اسلامی، ایوب از نوادگان اسحاق، یکتاپرستی است که در جنوب شرقی فلسطین با اموال و حشم و خدم بسیار روزگار می‌گذراند^[۱]. با توافق خدا و شیطان^[۲] مصائب بسیار بر او وارد می‌شود تا مورد آزمایش قرار می‌گیرد. از کف دادن داشته‌های مادی، افراد خاندان و نیز اموال و خدم و حشم، و در نهایت ابتلا به بیماری‌هایی که او را ناگزیر به ترک دیار می‌کند، از نمونه‌های این بلایا هستند^[۳]. علی‌رغم صبر و تحمل بسیار، سرانجام ایوب طاقت از کف می‌دهد و زبان به گلایه می‌گشاید،^[۴] اما در بخشی ظاهراً الحاقی^[۵] به کتاب ایوب، خداوند او را مورد خطاب و عتاب قرار می‌دهد و وی نیز توبه می‌کند. اما در روایت اسلامی، فقط از پایداری وی در اعتقاد راستین به عدل الهی و رضاپیشگی در مقابل اراده پروردگار سخن به میان می‌آید و در نتیجه، عدل الهی، با از میان رفتن دردها و رنج‌ها و بازیابی از دست‌رفته‌ها، به عنوان پاداشی برای صابران، جلوه‌گر می‌شود^[۶]. در اندیشه اسلامی و به ویژه ادب فارسی، یادکرد ایوب نشان از استقامت در برابر سختی‌هاست و در نگاه صوفیه، مقام صبر و رضا با نام ایوب در هم آمیخته است^[۷].

نیز نگاه کنید به

اسماعيل (ع)

عیسی (ع)

موسی (ع)

مآخذ

↑ ايوب. باب 1؛ نيز نك: Comay, J., Who's Who in the Old Testament, .London: 1971, P. 195
↑ ايوب. 6:1-12.
↑ ايوب. باب 1 به بعد.
↑ ايوب. باب 10، جمـ .
↑ ایوب. باب 38 به بعد؛ نیز نک: دورانت، ویل. تاریخ تمدن. ج 1 (مشرق زمین گاهواره تمدن)، ترجمه احمد آرام، تهران: 1365، ص 400.
↑ مقدسی، مطهر. البدء و التاریخ. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1901م، ج 3، ص 73؛ سیوطی. الدر المنثور. بیروت: 1403ق / 1983م، ج 5، ص 654-656.
↑ هجویری، علی. کشف‌المحجوب. به کوشش و. ژوکوفسکی، تهران: 1371، ص 27، 45؛ قشیری، عبدالکریم. رساله قشیریه. ترجمه کهن فارسی، به کوشش بدیع‌الزمان فروزانفر، تهران: 1367، ص 286؛ کتاب مقدس. انجمن پخش کتب مقدسه، 1977.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

پیوند به بیرون

ایوب (پیامبر)،سایت ویکی شیعه،قابل بازیابی از ایوب_(پیامبر)/https://fa.wikishia.net/view

[1] ايوب. باب 1؛ نيز نك: Comay, J., Who's Who in the Old Testament, .London: 1971, P. 195

[2] ايوب. 6:1-12.

[3] ايوب. باب 1 به بعد.

[4] ايوب. باب 10، جمـ .

[5] ایوب. باب 38 به بعد؛ نیز نک: دورانت، ویل. تاریخ تمدن. ج 1 (مشرق زمین گاهواره تمدن)، ترجمه احمد آرام، تهران: 1365، ص 400.

[6] مقدسی، مطهر. البدء و التاریخ. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1901م، ج 3، ص 73؛ سیوطی. الدر المنثور. بیروت: 1403ق / 1983م، ج 5، ص 654-656.

[7] هجویری، علی. کشف‌المحجوب. به کوشش و. ژوکوفسکی، تهران: 1371، ص 27، 45؛ قشیری، عبدالکریم. رساله قشیریه. ترجمه کهن فارسی، به کوشش بدیع‌الزمان فروزانفر، تهران: 1367، ص 286؛ کتاب مقدس. انجمن پخش کتب مقدسه، 1977.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]