خدیجه (س)
.jpg)
خدیجه (س) (556-620م)، نخستین همسر پیامبراسلام (ص)[۱]. وی دختر خویلد ابن اسد که با چندین واسطه (جد چهارم حضرت محمد، قصی بن کلاب) دختر عموی پیامبر نیز به شمار میرود و مادرش فاطمه بنت زائده بنت الاصم بود[۲][۳][۴][۵][۶][۷].
خدیجه در خاندانی از اشراف و بزرگان مکه متولد شد و دارای اخلاقی ستوده و عفیف بود تا جائیکه در زمان جاهلیت لقب ”طاهره“ به او دادند[۸][۹][۱۰]. وی زنی دانا و تاجری متمول بود، مردان را برای تجارت و کسب در اموالش شریک میکرد و آنها را به کار مضاربه میگماشت[۱][۱۱]. دو همسر وی پیش از پیامبر(ص)، عتیق بن عابد مخزومی و ابوهاله بن زراره تمیمی بودند که ارثیة هنگفتی از آن دو به خدیجه رسید؛ این ثروت بعدها در پیشرفت اسلام به کار گرفته شد[۱۲][۱۳][۹][۱۴].
محمد (ص) از کارگزاران امین و صدیق او بود و بنا بر خواست و تقدیر الهی در سن 25 سالگی با خدیجه، که از زنان توانگر مکه و 40 ساله بود، ازدواج کرد و تا زمانی که همسرش زنده بود، زنی دیگر برنگزید. محمد از خدیجه سه پسر به نام قاسم، عبدالله، طاهر (طیب) و چهار دختر به نام ام کلثوم، زینب، رقیه و فاطمه داشت[۳][۱۵][۱۶].
خدیجه اولین ایمان آورنده به خدا و نبوت همسرش، اولین مسلمان و نخستین کسی بود که پیامبر طرز وضو گرفتن و نماز خواندن را به او یاد داده بود و در کعبه به همراه او و علی (ع) به نماز میایستاد[۱][۱۷][۱۸][۱۹][۲۰][۲۱]. خدیجه بر تمامی همسران پیامبر(ص) برتری داشت، حضرت محمد (ص) حتی پس از مرگش نزد دیگران از او به نیکی و بزرگی یاد میکرد و بر قدر و منزلتش میافزود.
خدیجه در 65 سالگی درگذشت و پیامبر را با دست خود در کوهی به نام حجون (شعب ابیطالب) در مکه به خاک سپردند[۱۳][۲۱][۲۲][۲۳].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ زرکلی، خیرالدین. الاعلام. جزء دوم، ص 346؛ شمس الکتاب. الدره البیضاء فی المشاهیر النساء. ص 164.
- ↑ طبری. تاریخ الطبری. بیروت: 1992م، ج 1، ص 457.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ طبری. تاریخ الطبری. بیروت: 1992م، ج 2، ص 81.
- ↑ ابن قتیبه. المعارف. بیروت: 1987م، ص 79.
- ↑ محمدی. حضرت خدیجه (س). تهران: 1377، ص 21.
- ↑ یمانی. خدیجه بنت خویلد. دمشق: 2000م، ص 32.
- ↑ شمس الکتاب. الدره البیضاء فی المشاهیر النساء. ص 163.
- ↑ کحاله، عمررضا. اعلام النساء. بیروت: الرساله، 1404ق/ 1984م، جزء اول، ص 326.
- ↑ ۹٫۰ ۹٫۱ ذهبی. اعلام النساء. بیروت: 1982م، جزء دوم، ص 111.
- ↑ شمس الکتاب. الدره البیضاء فی المشاهیر النساء. ص 165.
- ↑ ابن کثیر، ابوالفدا. البدایه و النهایه. به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1989م، جزء دوم، ص 272.
- ↑ طبری. تاریخ الطبری. بیروت: 1992م، ج 2، ص 81.
- ↑ ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ ابن قتیبه. المعارف. بیروت: 1987م، ص 80.
- ↑ مصاحب، غلامحسین. دایره المعارف فارسی. ج 1، تهران: فرانکلین، 1945م، ص 886.
- ↑ ابن عماد، عبدالحی. شذرات الذهب. قاهره: 1350ق، جزء دوم، ص 14.
- ↑ ابن کثیر، ابوالفدا. البدایه و النهایه. به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1989م، جزء دوم، ص 273.
- ↑ ذهبی. اعلام النساء. بیروت: 1982م، جزء دوم، ص 115-117.
- ↑ طبری. تاریخ الطبری. بیروت: 1992م، ج 1، ص 473.
- ↑ شمس الکتاب. الدره البیضاء فی المشاهیر النساء. ص 167.
- ↑ مصاحب، غلامحسین. دایره المعارف فارسی. ج 3، تهران: فرانکلین، 1945م، ص 2673.
- ↑ ۲۱٫۰ ۲۱٫۱ کحاله، عمررضا. اعلام النساء. بیروت: الرساله، 1404ق/ 1984م، جزء اول، ص 328.
- ↑ ذهبی. اعلام النساء. بیروت: 1982م، جزء دوم، ص 110-112.
- ↑ طبری. تاریخ الطبری. بیروت: 1992م، ج 1، ص 489.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
نامعلوم
پیوند به بیرون
حضرت خدیجه (س) به عنوان یک نمونه، برگرفته از سایت خبرگزاری دفاع مقدس، قابل بازیابی از https://defapress.ir/fa/