لغت نامه دهخدا
لغتنامه دهخدا، کتاب لغتی دایره المعارف گونه به فارسی اثر علی اکبر دهخدا.
دهخدا در مدت چهل و پنچ سال، قریب 3 میلیون برگه از روی متون معتبر نظم ونثر دو زبان فارسی و عربی و لغتنامههای چاپی و خطی و کتابهای تاریخ، جغرافیا، طبّ، هیئت و نجوم، ریاضی، حکمت، کلام، فقه و مانند آنها فراهم آورد که اساس محتوای لغتنامه را تشکیل داد[۱]. تعداد عناوین لغوی کتاب حدود 200 هزار، و مطالبی که در بخش اعلام آن آورده شده است، به حدود 80 هزار عنوان میرسد. لغتنامه به صورت کامل در 26475 صفحه در 1359ش چاپ شده و در 222 مجلد صحافی گردیده است. مجلد چهلم به مقدمه و مجلد دویست و بیست و دوم به تکمله مقدمه اختصاص دارد. اما هیچ یک از این دو مجلد به قلم دهخدا نیست، چونکه تألیف و چاپ لغتنامه در زمان او به پایان نرسید[۲]. پس از درگذشت دهخدا، محمد معین پژوهشگر لغوی برجسته و دستیار او و رئیس سازمان لغتنامه، کار او را تا 1345ش پی گرفت و پس از مرگ معین کار وی را همکارانش به سرپرستی جعفر شهیدی دنبال کردند[۳]. مقدمه کتاب را گروهی از همکاران دهخدا درباره مباحث لغوی و دستوری و تکمله آن را محمد دبیرسیاقی در 1359ش در باب تاریخچه و سرگذشت کتاب و مدخلهای آن را گروهی از فضلا به نگارش درآوردهاند. لغتنامه بزرگترین فرهنگ فارسی به شمار میرود[۴].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ معین، محمد. «لغتنامه»، لغتنامه دهخدا. تهران: دانشگاه تهران، 1337، ص 397 (مقدمه).
- ↑ دبیرسیاقی، محمد. فرهنگهای فارسی و فرهنگگونهها. تهران: اسپرک، 1368، ص 225-226.
- ↑ عابدی، کامیار. صوراسرافیل و علیاکبر دهخدا. تهران: کتاب نادر، 1379، ص 173.
- ↑ مرادی، نورالله. مرجعشناسی. تهران: فرهنگ معاصر، 1372، ص 143.