محتشم کاشانی
محتشم کاشانی (996 / 1000 ق / ؟م) متخلص به محتشم شاعر مرثیهسرای.
مولانا کمالالدین سیدعلی محتشم کاشانی، ملقب به شمسالشعراء از شاعران اوایل عهد صفوی و اصلش از نراق بود. در کاشان به دنیا آمد. در جوانی به شغل بزّازی پرداخت و به شاعری روی آورد[۱].شعر را نزد مولانا صدقی استرآبادی تمرین کرد و با شاعرانی چند مانند وحشی بافقی*، دوستی و مکاتبه و مشاعره داشت[۲].محتشم پادشاهان، شاهزادگان و بزرگانی چون شاه طهماسب اول صفوی و فرزندان وی، اسماعیل میرزا، محمد خدابنده و پری خان خانم و جلالالدین اکبر گورکانی را در اشعارش ستوده است[۱].او بیشتر شاعری مرثیهسرا بود و در سرودن مرثیههای مذهبی مهارت بسیار داشت[۳]. شهرت وی بیشتر از مرثیه معروف به دوازده بند درباره واقعه کربلا و مرثیه دیگر در سوگ برادرش عبدالغنی است[۴].قصایدش را به سبک قدما و غزلهای خود را به شیوه وحشی بافقی* و بابافغانی* میسرود[۵].او سرانجام در کاشان درگذشت و همان جا مدفون شد. از آثارش میتوان به کلیات و دیوان قصاید / جامعاللطایف اشاره کرد[۶].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ صفا، ذبیحالله. تاریخ ادبیات در ایران، فردوس:چ 1، 1364 ش، ج 5، ب 2، ص 792، 793.
- ↑ اثرآفرینان، زیر نظر عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، چ 1، 1380 ش، ج 5، ص 133.
- ↑ رستگار فسایی، منصور. انواع شعر فارسی، شیراز: نوید شیراز، چ 1، 1372 ش، ص 181.
- ↑ زرین کوب، عبدالحسین. سیری در شعر فارسی، تهران: نوین، چ 1، 1363 ش، ص 133.
- ↑ محتشم کاشانی، کمالالدین سیدعلی. دیوان محتشم کاشانی، به کوشش محمدعلی گرکانی، تهران: کتابفروشی محمودی، ص مقدمه.
- ↑ اثرآفرینان، زیر نظر عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، چ 1، 1380 ش، ج 5، ص 134.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر