آفرینش در تورات
خدا در ابتدا آسمانها و زمین را آفرید زمین خالی و بدون شکل بود.
این آغاز آشفتگی خلقت بود و زمین بیشکل بود.تاریکی و ظلمت بر زمین مستولی بود.
دریاها بصورت ابری غلیظ در آسمان معلّق بود و هیچ شعاعی ازدرون آنها نمیگذشت که به زمین برسد.
دا فرمود روشنایی بشود پس روشنایی شد.
ابرها متفرق شدند و زمین تفته رو به سردی و انجماد گذاشت و از رکت زمین شب و روز پدید آمد.
خداگفت فلکی در میان آبها پدید آید.
از میان آبهایی که سطح زمین را مانع شده بودند قارهها بیرون آمد و زمین خشک نمودار شد و هوا تشکیل گردید.
خدا فرمودگیاه از زمین بروید و نباتات بارور شوند و تخم بدهند[1].
خداوند فرمود جانوران بسیاری در آب زندگانیکنند و مرغان پدید آیند که بر فراز زمین و در افلاک پرواز نمایند. همه جانداران ابتدا از آب بیرون آمدند. مقصود از افلاک هوای محیط زمین است. خداوند فرمود در زمین جانوران پدید آیند از مواشی و حشرات و درندگان صحرا.
بعد از آنکه دریا پر از جانداران شد حیوانات بر روی زمین پدیدآمدند. و به دنبال کلام خدا میخوانیم که:
«خداوند گفت آدم را بصورت خود بیافرینم پس آدم را بصورت خود آفرید ایشان را نر و ماده آفرید و گفت بارور و زیاد شوید و زمین را بُر سازید و بر آن مسلط باشید و بر همه جانوران روی زمین حکومت کنید[۱].»
همه این وقایع اتفاق افتاده است و انسان بر عالم مسلط است. تاریخ زمین از روزی که در حال تکوین بود تا امروز که انسان بر آن حکومت میکند در این چند جمله نوشته شده است و همین تاریخچه کوتاه و مختصر به قدری صحیح است که علم امروزی ما نمیتواند هیچگونه ایرادی بر آن بگیرد[۲].
نیز نگاه کنید به
پاورقی
[1]. ملاحظه میشود که حیات گیاهی پیش از زندگی جانوران ذکر شده است.
مآخذ
منبع اصلی
شعبانی، رضا (1379). آداب و رسوم نوروز. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.
نویسنده مقاله
رضا شعبانی