آريوبرزن
آریوبرزن، پسر اَرتباز و سردار بزرگ داریوش سوم هخامنشی330 ق.م[۱].
مدافع دربند فارس (تنگتكاب، دروازه پارس) كه در برابر اسكندر مقدونی با بیست و پنج هزار سرباز پارسی آخرین مدافعه منسجم را انجام داد[۲].
وجود معبر باریك كه دو طرف آن را كوه فرا گرفته بود به ایرانیان امكان داده بود تا با غلطانیدن سنگهای بزرگ بر روی سپاهیان اسكندر مانع از عبور آنان گردند[۳].
سرانجام چوپانی راه انحرافی را به اسكندر نشان داد كه با وحشت بسیار مقدونیها موفق شدند پشت سر مدافعان رخنه كنند[۴].
آریوبرزن و باقیمانده سپاهش (چهل سوار و پنجهزار پیاده) برای حفظ پایتخت هخامنشی به حركت درآمدند و چون خود را در محاصره دیدند بیپروا به مقدونیان حمله كردند[۵] و از محاصره جستند امّا سپاه دیگر اسكندر زودتر به مقصود رسیده بود[۶].
آریوبرزن و یارانش در این جنگ كشته شدند لیكن از بزرگترین قهرمانان تاریخ ایران بهشمار میروند.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
دانشنامه ایران
نویسنده مقاله
کوروش صالحی
- ↑ رجبی، پیوند. هزارههای گمشده. ج3، نشرتوس، 1381، ص161-160.
- ↑ پیرنیا، حسن. تاریخ ایران باستان. تهران: افراسیاب، 1380، ج2، ص1271.
- ↑ The cambridge History of Iran , 1993, v.2, P. 388.
- ↑ پلوتارك. حیات مرداننامی. ترجمه رضا مشایخی، تهران: علمی و فرهنگی، 1369، ج2، ص455 و 456؛ اولویش ویلكن، اسكندر مقدونی. ترجمه حسن افشار، تهران: مركز ، 1376، ص192.
- ↑ داندامایف، محمد. آ. تاریخ سیاسی هخامنشی. ترجمه خشایار بهاری، تهران: كوثر، 1382، ص366.
- ↑ فرای، ریچارد. ن، تاریخ باستانی ایران. ترجمه مسعود رجبنیا، تهران: علمی و فرهنگی1378، ص229، بند68