اتّحاد

اتّحاد، در لغت به معنی یکی شدن است و در اصطلاح فلسفه و کلام به دو قسم حقیقی و مجازی تقسیم می‌شود: 1) اتحاد حقیقی، به دو معناست: نخست انکه یک چیز به چیز دیگر تبدیل شود، بی انکه با چیزی بیامیزد یا استحاله یابد؛ دوم انکه دو چیز یک چیز بشود بی انکه از ان دو بکاهد یا بر ان دو بیفزاید؛ 2) اتحاد مجازی، که عبارت است از تبدیل شدن یک چیز به چیز دیگر، پنج گونه است: نخست، استحاله مثل تبدیل اب به هوا؛ دوم، ترکیب یا امتزاج، مثل امیختن خاک با اب و تبدیل شدن به گِل؛ سوم، تألیف، مثل به هم پیوستن چند قطعه چوب و پدید امدن صندلی؛ چهارم، اشتراک در صفت مثل اشتراک انسان با دیگر حیوانات در حیوانیت؛ پنجم، خلع و لبس، مثل پدیدار شدن فرشته در هیأت انسان (باور کلامی ـ دینی و نه فلسفی). به نظر فیلسوفان و متکلمان اتحاد حقیقی بالضروره باطل و ناممکن و اتحاد مجازی ممکن است.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

اصغر دادبه