آل کثیر
الكثیر، نام یکی از عشیرههای مهم عرب شیعی مذهب خوزستان. نام این عشیره را كثیر و اكثیر نیز گفتهاند و به سبب شمار فراوان جمعیت ان، کثیر به صورت صفت برای انها به كار میرود.
برخی منابع، ورود الكثیر به خوزستان را در زمان حكومت صفویه (و برخلاف دیگر طوایف عرب خوزستان كه خاستگاه جغرافیاییشان عراق است) از مكانی غیر از عراق دانستهاند.1 ریش سفیدان الكثیر نسب خود را به برمكیان و خالد برمكی میرسانند.2 برخی ار محلیها نیز بر این باورند كه عشیره الكثیر در خوزستان شكل گرفته است.
در زمان حكومت مشعشعیان در خوزستان، طوایفی مانند مَعلّی، روس عُلَیم، طُرَیف، ظَبّه، عنافِجه، عبدالخان و مهدیه را «طوایف كثیر» مینامیدند. در ان زمان خُنَیفر (نخستین نیای الكثیر کنونی) از عراق به خوزستان امد و دختر یكی از شیوخ بنیخالد را به زنی گرفت و صاحب فرزندی به نام ناصر شد. وی با پشتیبانی حكومت مشعشعی طایفه خنیفر را تأسیس کرد. طوایف كثیر بر سر انشعاب نهر هرموشی از كرخه با طایفه خنیفر درگیر شدند و این طایفه را از بین بردند. پس از ان، ناصر به كینخواهی پدر، شیوخ طوایف كثیر را كشت و ریاست این طوایف را بر عهده گرفت و نام كثیر را نیز به ارث برد.3
الكثیر در مناطق میاناب دز و كرخه و روستاهای شهرهای شوش و دزفول پراكندهاند. الكثیر به 3 شاخه (بیت) به نامهای بیت سَعْد، بیت كریم و بیت ناصر تقسیم میشود.4
سعد، كریم و ناصر از فرزندان خنیفر بودند كه الكثیر میان انها تقسیم شد. هر یك از این بیتها نیز خود به بخشهای كوچکتری تقسیم میشوند.4 از شمار جمعیت الكثیر در سالهای اخیر گزارشی در دست نیست. اكثر مردان الكثیر در سالهای اخیر به كارگری در شركت نیشكر هفتتپه مشغولند. دیگران نیز به كشاورزی و دامداری میپردازند.5
تلخیص از مقاله الكثیر كاظم برگنیسی
در دایرهالمعارف بزرگ اسلامی
ج2، 1374ش.
نیز نگاه کنید به
ماخذ:
- عزاوی. عباس. عشائر العراق. بغداد: 1375ق/ 1956م؛ ج 4/190.
- تحقیقات میدانی مؤلف. محیط طباطبایی، محمد. «سرزمین بحرین»، سمینار خلیج فارس. تهران: 1341، ص1/94.
- تحقیقات میدانی مؤلف.
- تحقیقات میدانی مؤلف.
- همان.
کاظم برگنیسی
تلخیصکننده: معصومه ابراهیمی
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
کاظم برگنیسی
تلخیصکننده: معصومه ابراهیمی