اشکنه

انواع اشکنه، قابل بازیابی از https://www.tasvirezendegi.com/%D8%B7%D8%B1%D8%B2-%D8%AA%D9%87%DB%8C%D9%87-%D8%A7%D8%B4%DA%A9%D9%86%D9%87/

اشکنه، خوراکی از شنبلیله یا نعناع خشک، پیاز و زردچوبه که در روغن سرخ می‌کنند و پس از پختن با آب فراوان به آن تخم مرغ و ادویه می‌افزایند. سفیده و زرده چند تخم مرغ را می‌زنند و در اشکنه می‌ریزند و هم می‌زنند و یا به اندازه تعداد افراد تخم مرغ را درسته در اشکنه می‌شکنند. گاهی نیز به اشکنه سیب‌زمینی می‌افزایند. نان را در آب اشکنه ترید می‌کنند و مواد آن را جداگانه با نان می‌خورند.

اشکنه از خوراک‌های بسیار قدیمی است که خوان پانزدهم سفره اطعمه در 8 کاسه اشکنه سفید، سرکه شیره، آب غوره، رب، آلبالو خشکه، لواشک، بادمجان، نخود به آن پرداخته است. از معروف‌ترین اقسام اشکنه امروزی می‌توان به اشکنه شنبلیله، گوجه فرنگی، کاله جوش، سیب‌زمینی، اشاره کرد. در اشکنه کاله جوش یا کله جوش کشک و گاهی هم مغز گردو می‌ریزند.

اشکنه چنگال نوعی از اشکنه است که آن را با روغن، آب و شکر می‌پزند و زائوهای کم بضاعت آن را به جای کاچی^* می‌خورند.

نیز نگاه کنید به

• کاچی
• آبگوشت

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

فاطمه اسماعیلی